Bibliothecaris in blog: maart 2009

Digitaal VRT Archief (DIVA)

Vandaag werd het Digitaal VRT Archief (DIVA) als onderdeel van de beheersovereenkomst voorgesteld. De openbare omroep werkt aan de digitalisering van het archief van bijna 80 jaar radio- en televisie-uitzendingen.

De radiozender NIR, de voorloper van de VRT-radiozenders, ging in 1930 van start met uitzenden. Na de Tweede Wereldoorlog startte de openbare omroep met televisie-uitzendingen. In de kelders van de openbare omroep liggen nog heel wat filmspoelen en analoge dragers van geluidsmateriaal opgeslagen. Ze worden aangetast door azijnzuur, mechanische slijtage, demagnetisatie, vooral bij Digitale AudioTape, signaalverlies bij Compact Disc Recordables en uiteraard ook het verloren gaan van geschikte afspeelapparatuur.

De VRT financiert dit project met eigen middelen. DIVA wordt uitgevoerd door de dienst D&A (Documentatie & Archieven), de eengemaakte dienst die zorgt voor het documenteren van programma's en het archiveren ervan. De eerste fase van de digitalisering, DIVA, duurt vier jaar. De selectie van audio en beeld wordt gemaakt op basis van dringendheid en relevantie van de inhoud. Binnen de vier jaar zal er 13.000 uur audio en 6.200 uur film uit het VRT-archief gedigitaliseerd worden. Het volledige archief bevat 170.000 uur beeldmateriaal en 90.000 uur audio. Het is dus nog maar het topje van de ijsberg.

Bron: persbericht VRT
Meer info: TV-visie

Beyond Here Lies Nothin’

Bob Dylan heeft gloednieuw materiaal op zijn website gepost, met name de song Beyond Here Lies Nothin’(mp3). Het is een voorsmaakje van het nieuwe studio album "Together Through Life". Dat wordt het 46ste album (!) sinds zijn illustere debuutalbum uit 1962, en volgt het bejubelde Modern Times op uit 2006. De nieuwe song laat alvast het beste vermoeden voor het nieuwe album. De trigger voor het album was de vraag aan Dylan om een ballade te schrijven voor de film My Own Love Song. Een film van Olivier Dahan met Forest Whitaker en Renee Zellweger in de hoofdrollen. De nieuwe plaat wordt op 28 april uitgebracht.

Earth Hour (turn off the light)

Een half miljoen gezinnen hebben zaterdagavond om 20.30 uur het licht voor een uur uitgedaan. Ze deden dat op initiatief van het Wereld Natuur Fonds. Dat wil met de actie "Earth Hour" aandacht vragen voor de opwarming van de aarde. In ons land deden 150 gemeenten mee aan de actie. De straatverlichting werd gedoofd en een aantal monumenten verduisterd. Ook de verlichting op de autosnelwegen ging voor een keer uit. De beheerder van het Belgische hoogspanningsnet, Elia, zegt dat er 400 megawatt minder verbruik was tijdens de actie. Helaas ging ook diezelfde avond ook bij de verdedigers van de rode duivels collectief het licht uit.

The final countdown

Het uur van de waarheid nadert met rasse schreden. De 33ste editie van de Internationale Marathon van Parijs start op zondag 5 april om 8h45. Ik zal dus vroeg uit de veren moeten. Een nummer om mee te ontwaken heb ik al: Il est 5 heures Paris s'éveille van Jacques Dutronc.

Er komen 37.000 lopers aan de start, waarbij 17,5 % vrouwen en 94 verschillende nationaliteiten. Ruim 5ooo Engelsen en 1 023 Italianen nemen deel. Ter vergelijking: de eerste marathon in Parijs vond plaats in 1896 en telde 191 deelnemers. Hoeveel Belgen er nog deelnemen weet ik niet.

Het wordt mijn allereerste marathon, met een tijd onder de 3h30 zal ik al heel blij zijn. Het parcours , dwars door het hart van de stad, mag er in ieder geval zijn, van de Champs Elysées via l’Avenue Foch, langs la Place de la Concorde, la Rue de Rivoli, la Bastille, le Bois de Vincennes, les Quais de Seine, le Trocadéro et le Bois de Boulogne. Voor de 200 000 verwachte toeschouwers zal het ook feest zijn met 80 muzikale acts die de 42,195 km zullen opvrolijken. En nu maar hopen op dat fraaie lenteweer.

Brussel stripstad

België heeft de meeste striptekenaars per vierkante meter ter wereld. Er zijn niet minder dan 700 auteurs onder de 10 miljoen Belgen en de Belgische uitgevers publiceren jaarlijks 30 miljoen albums. Brussel is ondertussen tot een echte stripstad uitgegroeid. Niet alleen door het stripmuseum maar ook de vele muurschilderingen met striphelden. Onlangs werd de Kwik en Flupke muurtekening toegevoegd (Luxemburgstation). Er is nu een striproute die je doorheen de Brusselse binnenstad leidt. Meneer Johan van Charles Berbérian en Philippe Dupuy, weliswaar geen Belgische auteurs, heeft ook ergens een plaatsje gevonden.

Het stripverhaal is in België dus echt een volwaardige kunst te noemen. In de Koninklijke Musea voor Schone Kunsten van België loopt van 27 maart 2009 tot 30 juni 2009 een expo getiteld Het belgisch stripverhaal: een kruisbestuiving.

De tentoonstelling brengt aan de hand van 20 hedendaagse Belgische stripauteurs (zie lijst) een overzicht van honderd jaar stripverhaal. De klemtoon ligt op de verbanden tussen de Belgische school en de grote stromingen in het beeldverhaal op wereldschaal. De expo bestaat inderdaad uit twintig ruimtes gewijd aan het werk van een hedendaags auteur en zijn ‘persoonlijk museum’. De lectuur uit zijn jeugd, grafische bronnen, etc..

Het persoonlijk museum brengt zowel hulde aan de “Anciens” van het Belgisch stripverhaal als aan de reuzen van de strip uit de hele wereld. Naast de 20 auteurs die in de schijnwerper staan, zijn er ook originelen te bewonderen van klassiekers zoals Winsor McCay (Little Nemo), Alex Raymond (Flash Gordon), Schultz (Peanuts), Pratt (Corto Maltese) en Tardi (Isabelle Avondrood).

*Jean Van Hamme, Raoul Cauvin, Hermann, François Walthéry, Marvano, Ptiluc, Benoît Sokal, Frank Pé, Didier Comès, Jean Dufaux, Bernard Yslaire, François Schuiten, Philippe Geluck, Midam, Philippe Tome, Johan De Moor, Her Seele, Jean-Philippe Stassen, Dominique Goblet Thierry Van Hasselt

It's all about people (inforum 2009)

Op 30 april vindt het jaarlijkse Inforum van de Belgische Vereniging voor Documentatie plaats. Locatie is zoals gebruikelijk de Koninklijke Bibliotheek. Thema van het congres is : I&D: IT’S ALL ABOUT PEOPLE.

Marc Van den Bergh stelde een op papier mooi en evenwichtig programma samen. Sprekers zijn ondermeer Rik Maes (UA-NL) met een lezing getiteld informeren en inspireren, een warm pleidooi voor 'inspireren' als tegenhanger van 'ín-form-eren' en een nieuwsgierig onderzoek naar de wijze waarop we deze nieuwe rol kunnen invullen.

Yves-François Le Coadic van het Conservatoire National des Arts et Métiers zal een uiteenzetting geven over la négaciation informationnelle entre l'usager et le documentaiste-bibliothécaire.

Andere sprekers zijn René Patesson (ULB), Arthur Weiss: sociaal netwerken as a bisiness information tool, en Alice Doek (UA- NL) over Spoetnik, een online cursus over nieuwe webtoepassingen, een eigen bewerking van "23things". Alice Doek zal in deze lezing ingaan op het programma en de spin-off ervan. Abdelaziz Abid, Consultant UNESCO, tenslotte heeft het over la formation à la maitrise de l'information, socle des sociétes du savoir.

Het gelukkige jaar 1940

Het is dinsdagavond en het regent hard, je paraplu is kapot en je hebt een vervelende werkdag achter de rug. Als je in het station aankomt, blijkt je trein afgeschaft te zijn. Als je een boek bij hebt, laat het dan een van Hans Münstermann zijn. Een type schrijver die zelfs op een sombere dag een glimlach op het gezicht van zijn lezers kan toveren. Samen met Jacques Hendrikx schreef Hans Münstermann onder het pseudoniem Jan Tetteroo vijf speelse romans waarvan vooral "Protocol overspel" (Veen, 1997) en "De laatste Nederlandse man" (Veen, 1993) in het oog sprongen. Beide romans werden op de longlist van de AKO Literatuurprijs weerhouden.
"Het gelukkige jaar 1940" was het solodebuut van Münstermann. De ironische spielerei die Tetteroo zo typeerde, is nog volop aanwezig in dat boek. Het begint al met de titel, die volledig haaks op de inhoud staat. Andreas Klein is gefascineerd door het turbulente en allesbehalve gelukkige verleden van zijn ouders. Tien mei 1940, hun trouwdag, is het scharnierpunt waarrond de roman draait. Wat bezielt een 18-jarig Hollands meisje om met een 35-jarige Duitser in het huwelijk te treden, uitgerekend op de dag dat het Duitse leger Arnhem binnenvalt? Op een familiefeest zestig jaar later rakelt Andreas de historie weer op. Door zijn gedreven vertelkunst raakt de hele familie in de ban van de trouwdag, ook zijn bejaarde moeder, die blij is dat ze haar geheimen eindelijk kan delen. En voor Andreas komt het einde van een odyssee in zicht. Hun rampzalige huwelijksgeschiedenis bleef door hem heen dreunen. Zijn ambitie is duidelijk: er moeten lessen uit de geschiedenis getrokken worden.

"Het gelukkige jaar 1940" is een sprankelende roman. De fascinerende maar verwarrende zoektocht naar de voetnoten van het verleden vertaalt zich naar de vorm waarin Münstermann zijn roman giet. In zijn fragmentarische aanpak wordt met de chronologische voortgang nauwelijks rekening gehouden. Het vertelperspectief wijzigt om de haverklap en het verhaal bijt zich meer dan eens in zijn staart. Deze grillige verhaalwendingen resulteren in een caleidoscopische reconstructie. Voor Andreas zijn herinneringen gekleurd en geschiedenisboeken eendimensionaal. Daarom vult hij de open plekken van de familiehistorie in met zijn wijdlopende fantasie. Wat maakt er van iemand een verrader? In het universum van Münstermann vertonen Duitsers en Nederlanders opvallende gelijkenissen, naargelang van het perspectief. De diepgewortelde haatgevoelens van de Nederlanders voor alles wat Duits is, worden treffend ondergraven. Ondanks de thematiek is de toon opvallend licht. De realiteit wordt zo versnipperd en genuanceerd dat er van pathetiek geen sprake is, hoogstens van een milde weemoed.

Hans Münstermann: Het gelukkige jaar 1940, Nieuw Amsterdam Amsterdam, 2007, 254 p., € 16,5. ISBN 9789046802816. Distributie: Standaard uitgeverij

Bibliotheekreflectie

Wijnkronieken

cartoon from www.weblogcartoons.com

Cartoon van Dave Walker. Bron: We Blog Cartoons -

A Short History of eBooks

A short history of ebooks vertrekt bij het eerste ebook uit 1971 en eindigt bij de kindle 2 uit 2009, Het Project Gutenberg, Amazon.com, Adobe, Mobipocket, Google Books, the InternetArchive, enz. komen allemaal aan bod. Het overzicht is gebaseerd op 100 interviews en duizenden uren surfen op het internet. Auteur en samensteller is de Canadese Marie Lebert. Ze publiceerde eerder Technology and Books for All (English version and French version, 2008), Les mutations du livre (Mutations of the Book, in French, 2007) and Le Livre 010101 (The 010101 Book, in French, 2003). Deze werken zijn uitgegeven door het Net des études françaises / Net of French Studies (University of Toronto ) en zijn allen vrij te downloaden.

Verlichte literatuur

"Lili Lite" rekje met verlichtingselement voor boven het bed, design van studio Smeets Design in Amsterdam. Mooi, en je kan het boek dat je aan het lezen bent openlaten.

MakingMovies goes Darwin

Het Museum voor Natuurwetenschappen en het kinderfilmcentrum Jekino lanceren op 30 maart een online filmpjeswedstrijd 'MakingMovies goes Darwin' met de evolutie in de hoofdrol. Lieven Scheire, bekend van Neveneffecten, promoot als wetenschapsliefhebber de creatieve actie. Hij moedigt kinderen, jongeren en volwassenen aan om hun eigen originele of spitsvondige kijk op de evolutieleer in een filmpje te vertalen. Van 30 maart tot 30 augustus kan iedereen zijn documentaire, animatiefilm of life-actionfilm kwijt op de website van MakingMovies (online vanaf 30 maart).

Een professionele jury oordeelt over de filmpjes in vier leeftijdscategorieën (-12,12-16,16-21,21+). Het publiek kan op de site zijn eigen ongezouten mening geven en de publieksprijs aanduiden. De prijsuitreiking vindt plaats op 26 september in het museum. Inspiratie voor uw 'kaskraker' kunt u opdoen in de 'Galerij van de Evolutie', de nieuwe vaste tentoonstelling in het museum.

Bron: Knack blog; KBIN site.

Aquaring Webportaal

Op 13 maart werd AquaRing gelanceerd. Aquaring staat voluit voor - neem even adem- Accessible and Qualified Use of Available digital Resources about the aquatic world In National Gatherings. Kostprijs van dit Europese project is 3.6 miljoen Euro, waarvan 1.8 gefinancierd door de Europese Commissie. Deze innovatieve semantische bron met digitale informatie over de aquatische wereld heeft als content providers ondermeer ons Museum voor natuurwetenschappen, het Nausicaa National Sea Centre of Boulogne-sur-Mer, de Rotterdamse Zoo, en de Lithuanian Museum of the Sea. De project website vind je hier. Genoa Aquarium was project-coördinator.

Momenteel zijn al 50 000 pagina's en enkele duizenden digitale bronnen beschikbaar. Voor de meertalige zoekmachine, maakt AquaRing gebruik van semantische web technologie en een conceptuele zoekmethode. De digitale bestanden (foto’s, video’s, documenten, etc.) zijn geannoteerd met behulp van metadata. Hierbij wordt gebruik gemaakt van bestaande classificatiesystemen en sleutelwoorden met betrekking tot de aquatische wereld. Dit maakt het mogelijk om met de zoekmachine informatie te vinden op basis van conceptuele associaties. Op deze manier hebben bestanden die beschikbaar zijn op de semantische AquaRing website een veel breder potentieel publiek. Alle beschikbare inhoud van deze site kan gratis worden gedownload voor educatieve doeleinden.

BXL100.BE

BXL100.BE toont honderd openbare plekken in Brussel, gefotografeerd en geïnterpreteerd door drie architecten en een stedenbouwkundige. Twee foto's van elke locatie: een zonder en een met al dan niet fantasierijke interventie die voor meer groen, licht en ruimte zorgt. Stadsvernieuwing met inzicht dus. BXL100.BE is een project van URA en Topotronic. Hier een mooi voorbeeld hoe het er zou kunnen uitzien, hoe het in realiteit is zie je hier.

Beste tekstschrijvers uit de popgeschiedenis

Voor de fans van lijstjes: op digital dream door.com zijn honderden muzieklijsten verzameld. De beste grunge of new wave, de beste rock 'n' roll artiesten per decennium etc. De lijst van de Greatest Lyricists of Rock 'n' Roll trok echter mijn aandacht. Voor de Elvis fans: de Belgische CopyCat is niet in de lijst opgenomen. Voldeed niet aan de criteria: "Lyricists are musical artists who write lyrics of wit, originality, emotion, great storytelling, social consciousness, & lasting popularity". De top 50 lijkt mij op het eerste zicht redelijk evenwichtig samengesteld, op het lage aantal vrouwelijke artiesten na. Carole King, Joni Mitchell en Chrissie Hynde, that's it. Sting (the Police) en U2 staan dan weer verrassend laag genoteerd.

Mijn persoonlijke top 10 van rockpoëten:

1. Blood on the Tracks - Bob Dylan
2. The Queen Is Dead - The Smiths (Morrissey)
3. Disintegration - The Cure (Robert Smith)
4. Village Green Preservation Society - The Kinks (Ray Davies)
5. The Songs of Leonard Cohen
6. To Bring You My Love - Polly Jean Harvey
7. The Doors - The Doors (Jim Morrison)
8. Philophobia - Arab Strap
9. These Boots Are Made For Walkin' (MGM) - Lee Hazlewood
10.The Randy Newman Songbook, Vol. 1

Indien het chanson er bij zou horen dan voeg ik Jacques Brel, Nino Ferrer en Leo Ferré toe. Nederlandstalige tekstpoëten: Ann Christie, Jaap Fischer, Frank Boeijen, Luc De Vos, Stijn Meuris, Jan De Wilde & Lieven Tavernier.

Nieuw tijdschrift voor de wakkere informatiespecialist

De bibliotheek - en informatiesector beschikt sinds 12 maart over een nieuw vaktijdschrift met de vinger op de pols. Het eerste nummer van Digitale Bibliotheek werd op een passende locatie (DOK Delft) en onder belangstelling van een select gezelschap van professionals uit de bibliotheek- en informatiesector ten doop gehouden. Het eerste nummer werd symbolisch aangeboden aan Jan Klerk (Stadsbibliotheek Haarlem). In combinatie met de website vormt Digitale Bibliotheek een compleet en toekomstgericht platform. Zo is er op www.digbib.nl, naast actueel nieuws en een blogroll, ook een forum te vinden, een digitale ontmoetingsplaats voor informatieprofessionals. Digitale Bibliotheek verschijnt zeven maal in 2009 en wordt uitgegeven door Essentials. Hoofdredacteur is Karolien Selhorst, ze wordt ondersteund door een redactieraad, bestaande uit professionals uit verschillende contreien en met verschillende achtergronden, waarbij ondergetekende. Ik zal ook een vaste column schrijven: 'kladschrift van een museumbibliothecaris'.

LIBRARIUM, federaal museum van het boek

In 2009 viert de Koninklijke Bibliotheek haar veertigste verjaardag op de Kunstberg. Eerder werd de digitale bibliotheek Belgica geopend en in het najaar van 2009 zal een nieuwe permanente museumruimte, LIBRARIUM geopend worden. Dit moet het eerste Belgische federale ‘museum’ van het boek en de bibliotheken worden. "Een interactieve ontdekkingsruimte voor boek- en schriftculturen" luidt het veelbelovend in de perstekst. En een hulpmiddel tot inwijding in de cultuur van het boek en het geschrift voor een heel brede waaier van de bevolking. Het museumparcours is niettemin vooral voor eductieve doeleinden bedoeld en volgt de weg van het menselijk denken dat via de geschreven cultuur en de instrumenten van kennis (boeken en bibliotheken) werd doorgegeven.

De KBR deed voor het museologische concept een beroep op de scenograaf Christophe Gaeta (‘Ik was 20 in 45’…). LIBRARIUM wordt ingedeeld in negen ruimtes met De Schenkingenzaal als het schrijn. De volledige herinrichting zal een half gesloten ruimte creëren die ons toelaat onder te duiken in de wereld van de boeken en de herinnering van bibliotheken als 'oorden van herinnering en tevens smeltkroezen van nieuwe ideeën' levendig te houden.

Bron: KBR Nieuwsbrief maart 09 (PDF)

Herinneringen aan mijn uitgevers

Na een carrière van ruim veertig jaar mag L.H. Wiener rustig een schrijver met ervaring genoemd worden. Na het voortreffelijke “Eindelijk volstrekt alleen” (2008) verschijnt nu Herinneringen aan mijn uitgevers. In zijn schrijversloopbaan veranderde hij een handvol keer van uitgever. Zijn debuut verscheen in 1967 bij Meulenhoff. Daarna verscheen Wieners werk respectievelijk bij van Oorschot, de Bezige Bij, Bert Bakker en zijn huidige uitgever Contact. In zijn voorwoord scherpt Wiener meteen zijn pen: “uitgevers zijn als vijanden, je kunt niet zonder ze.” Zijn zwerftocht doorheen het uitgeversland deed zijn misantropie niet afnemen, in tegendeel.

In chronologische volgorde overloopt Wiener zijn periodes bij elke uitgever, waarbij fragmenten uit de toenmalige correspondentie de vaak gekleurde herinneringen aanvullen of opfrissen. Ook in zijn contacten met uitgevers manifesteert de schrijver zich als een koppig en dwars karakter. Altijd overtuigd van zijn eigen gelijk gaat hij de strijd aan met onwillende redacteurs die de teneur of vorm van zijn grimmige verhalen aangepast wille zien. Soms is de verteltoon zeurderig en hoogdravend, maar altijd blijft Wieners stijl superieur, iets wat ook al zijn brieven kenmerken.

Soms levert die rancuneuze terugblik bijzonder grappige en relativerende inzichten op, zoals over de totstandkoming van Wieners eerste verhalenbundels. Het debuut ‘Seizoensarbeid’ zorgde meteen al voor een rel aangezien een houder van een strandpaviljoen in Zandvoort zichzelf herkende in een personage en doodleuk de uitgever en de auteur een proces aandeed en een bedrag van drie duizend gulden toegewezen kreeg wegens smaad.

De opgenomen brieven in de bundel tonen ook aan hoe relatief de besluit- en compromisvorming rond de keuze van de titel en het voor- en achterplat in die begindagen wel was. Zelfs als prille twintiger trachtte Wiener zich zelfverzekerd voor te doen tegenover Geert van Oorschot, de uitgever die hem het nauwst aan het hart lag. Maar de onzekerheid en gespletenheid zat toen al in hem: “geen glimlach zonder wantrouwen, geen handdruk zonder vuist in de andere (…)”, laat Wiener ontvallen over een van de eerste ontmoetingen met de uitgever.

Het boek staat bol van dergelijke petites histoires die het literaire bedrijf uithollen. Wiener houdt zijn zure oprispingen niet in, ook over ondermeer de veel te vroeg overleden Adriaan Jaeggi die er in slaagde een manuscript van hem af te wijzen en vervolgens te laten verdwijnen. In het eerste appendix is ook zijn kritiek op Cees Buddingh’ opgenomen, wiens dagboeken hij als eerste oninteressant geleuter noemde en als armoedzaaiersproza bestempelde. Ook de Nederlandse literaire kritiek krijgt er zoals vanouds van langs. Wiener typeert hen in een brief als de drie O's: ongeïnteresseerdheid, onvermogen en onbenul.

Ook grappig is de ironische spelling van het lot die er voor zorgde dat de mysogyne Wiener uiteindelijk bij Contact een veilige thuishaven vond, een uitgeverij waar louter vrouwen de scepter zwaaien. Wieners herinneringen zijn afwisselend hilarisch, ranzig en sarcastisch. Het zijn scherpe aantekeningen van een eigenwijs schrijver die ooit te kennen gaf dat het van geen belang is waarover een schrijver schrijft, zolang hij dat maar goed doet. Met Herinneringen aan mijn uitgevers maakt L.H. Wiener zijn imago als sarcast, stilist, fictiograaf en mopperaar weer volledig waar.

Recensie geschreven in opdracht van Vlabin-VBC en gepubliceerd in Leeswolf, nr 2, maart , 2009

Auteur: Wiener, L.H.
Uitgever: Contact
Eerste druk: 1-11-2008
Verschijningsdatum: 29-11-2008
Verkoopprijs: € 16,95
Aantal pagina's: 175
ISBN: 9789025428938

Dit is mijn huis

Read an E-book week

Gisteren begon de "Read an E-book week" (08 - 14 maart), een non-profit initiatief met een informatieve website, ondermeer over de positieve impact op het milieu van e-books. Doel van deze week is "to inform the public about the pleasures and advantages of reading electronically. Authors, publishers, vendors, the media and readers world-wide are welcome to join in the effort. We encourage you to promote electronic reading with any event. These could include: public readings, library displays, reading challenges, school visits, newspaper and blog articles, chat show appearances, internet radio interviews, e-book give-ways, and banners on your website."
In het artikel "The once and future eBook : on reading in the digital age" (verschenen in Ars Tecnica) vergelijkt de auteur boeken met paarden, een redelijk bij het paardenhaar getrokken vergelijking als je het mij vraagt. Ik kan me niettemin voorstellen dat sommigen de kindle2 nog steeds als een paard van Troje zien, dat onze leescultuur zal doen verdwijnen. Hier enkele citaten uit het artikel van John Siracusa: "Books will never go away. True! Horses have not gone away either". Books have advantages over e-books that will never be overcome. True! Horses can travel over rough terrain that no car can navigate. Paved roads don't go everywhere, nor should they.

Handboek Cultural Web User Interaction

Op de site van Minerva kan het "Handbook Web User Interaction" vrij gedownload worden. Dit document telt 170 pagina's en biedt een zeer interessant en handig overzicht over digitale bibliotheken, web 2.0 en 3.0 toepassingen, portalen en diensten. Er zijn ook talloze best practices, practical tools en een uitgebreid hoofdstuk over metadata. Samenstellers zijn Rossella Caffo (MINERVA EC Project Manager), Antonella Fresa (Technical Manager), Piergiacomo Sola (Administration Manager) en Monika Hagedorn-Saupe (Working Group “Quality, Accessibility and Usability” coordinator). In de redactieraad zetelden ook enkele landgenoten: Hans Van der Linden, Pierre-Yves Desaive en Karine Lasaracina.

Handbook on cultural web user interaction (PDF)
First edition (September 2008)
edited by the MINERVA EC Working Group
“Quality, Accessibility and Usability

Saturday Night and Sunday Morning

De klassieker van de week is Saturday Night and Sunday Morning (1958) Het was de zwartgallige debuutroman van Alan Sillitoe, een van de illustere angry young men. De protagonist in het boek, Arthur Seaton , is een jongeman uit een arbeidersmileu. De thematiek van de roman is nog steeds actueel, de existentiële leegte met als exponent en ontspappingsroute het hedonisme in het begeerde maar te korte weekend. Zich elke zaterdagavond bezatten om zondagmorgen met een kater te ontwaken. De onverschillige Arthur legt het met alle mogelijke vrouwen aan, komt onontkoombaar tot het punt waarop hij met zijn hoofd tegen de muur lzal knallen. Een echte moraal is er niet in deze sombere vertelling die vol zwarte humor zit.

Arthur Seaton 's motto luidde: "Whatever people say I am, that's what I'm not." Deze uitspraak inspireerde The Arctic Monkeys voor de titel van hun album uit 2006. Ook The Stranglers gebruikten deze titel voor een live lp. In 1960 werd Saturday Night and Sunday Morning knap verfilmd, met Albert Finney in de hoofdrol. Deze film inspireerde ook Morrissey van The Smiths. In Pretty Girls Make Graves zingt hij Oh, I'm not the man you think I am. Opnieuw een mooi staaltje van geletterde pop. Hier een fragment (via YT) uit de film, waarin deze working class hero en rebel without cause zijn levenswijze vanuit zijn bed rechtvaardigt en nijdig besluit dat "they don't know a bloody thing about me."

Nacht van de Brusselse Musea

Na het grote succes van vorig jaar trekken morgen niet minder dan 14 Brusselse musea opnieuw hun stoute schoenen aan voor de tweede editie van Museum Night Fever. De musea garanderen je alvast een nacht vol zinnenprikkelende ervaringen! In samenwerking met jonge kunstenaars, jeugdorganisaties en studenten komen de musea met een grensoverschrijdend programma, waardoor je een unieke kijk krijgt op hun collecties. Een greep uit het aanbod: concerten, een electro-architecturale performance, prettig gestoorde danspassen, originele workshops, ... Wie zin heeft in meer, kan de nacht in schoonheid eindigen op de spetterende afterparty (tot 3u) met DJ’s in het Paleis voor Schone Kunsten (Bozar). Het volledige programma is beschikbaar op www.museumnightfever.be. De brochure vind je hier (pdf).

Longlist Gouden Uil 2009

De nieuwe en veelbesproken jury van de literatuurprijs De Gouden Uil heeft dinsdag de longlist bekendgemaakt. De grote namen bij de genomineerden zijn de onvermijdelijke Arnon Grunberg ("Onze oom"), Gerrit Komrij ("Vila Pouca"), P.F.Thomése ("Nergensman") en Leon de Winter ("Het recht op terugkeer"). Ook Anna Enquist ("Contrapunt") werd weerhouden. Verheugend om vast te stellen dat Van Reybrouck is genomineerd voor zijn non-fictie-werk "Pleidooi voor populisme". Een andere Vlaamse auteur die in de running blijft is Van Loy met zijn roman "De heining". Mijn favoriete boek is ook nog in koers: De kleine miezerige god van Esther Gerritsen. Opvallende afwezigen zijn Dimitri Verhulst met "Godverdomse dagen op een godverdomse bol" en Erwin Mortier met zijn "Godenslaap". De shortlist wordt op maandag 16 maart bekendgemaakt in het Radio 1- programma Mezzo door juryvoorzitters Guy Mortier en Jelle Van Riet. De prijsuitreiking volgt op 4 mei.

Worried Man in Second Hand Suit

Precies zeven jaar geleden overleed een van de bijzonderste en veelzijdige muzikanten uit het tweede deel van de vorige eeuw. Francis John Tovey (8 sept 1956 - 3 maart 2002) werd amper 45 jaar en had juist weer plannen om te gaan optreden in het voorprogramma van Depeche Mode, de groep die in zijn eigen gloriedagen zijn voorprogramma had mogen doen. Een hartaanval besliste er anders over. Onder zijn alter ego Fad Gaget brak hij begin jaren tachtig door met het ironische Back To Nature en zijn aanklacht tegen de Falklands-oorlog Under The Flag. Op zijn latere platen gooide hij zijn alter ego en ook de synths overboord en bracht hij onder eigen naam enkele roots getinte folkpop albums uit: Tyranny and the Hired Hand, het majestueuze Grand Union en het uit 1992 daterende Worried Men in Second Hand Suits. Dat laatste album is in het licht van de huidige economische crisis weer bijzonder actueel. Zijn maatschappijkritische, sarcastische teksten over wanbetalers die deurwachters aan de deur krijgen (Hey Bailiff) , langdurig werklozen (Doing Time) en wanhoop (Chasing The Blues Away) snijden helaas nog steeds hout.

StairCASE to Heaven

Toen ik nog in een openbare bibliotheek werkte, waren we op dagen dat het parket pas geboend was als de dood dat er een bezoeker ging uitglijden in de leeszaal en ons ging aanklagen. Een bordje met 'opgelet pas geboend' was ons enig verweer. Om maar te zeggen dat bovenstaand ontwerp van designer Danny Kuo niet geschikt is om in een openbare bibliotheek te gebruiken: er zou wel eens iemand van dat trapje kunnen donderen. Het ontwerp is niettemin geniaal in al zijn eenvoud en een besparing op plaats en ruimte.

Runners Life: reality soap over lopers

Hardlopen is populair en reality soap is dat evenzeer, meng beiden en je bekomt Runners Life. Een verhaal van beginnende lopers en hun vallen en opstaan. Dit nieuwe tv-programma gaat vandaag op de Nederlandse zender NET 5 van start. Gedurende 8 afleveringen worden drie groepen hardlopers gevolgd die samen trainen voor één doel. De groep beginnende lopers gaan trainen aan de hand van het Start to Run trainingsprogramma, dat door de Nederlandse Atletiekunie in het leven is geroepen. Daarnaast wordt een groep gevolgd die grenzen gaat verleggen om een halve marathon te kunnen lopen.

Net als voor ondergetekende is de marathon van Parijs is het einddoel voor een derde groep lopers, die klaar gestoomd zal worden voor de volle 42,195 km. In november 2008 deden de programmamakers een oproep om deelnemers warm te maken voor deze soap. Er werd massaal gereageerd en uit die reacties werden 16 kandidaten geselecteerd die niet alleen gevolgd worden tijdens hun gezamenlijke trainingen, maar ook thuis en op het werk. Koen Fillet werd helaas niet geselecteerd (bron: sport.be)

Abonneren op: Berichten (Atom)