Bibliothecaris in blog: juli 2009

LP van de week: Submarine Bells

Submarine Bells van de Nieuwzeelandse band The Chills klinkt bijna twintig jaar na de release nog altijd onweerstaanbaar. De plaat was een protest tegen de Franse atoomproeven in Polynesia en bevat kraakheldere popliedjes met beeldende teksten over heimwee (Part Past Part Fiction), verloren dromen en hoop. Soms hellen the Chills over naar pubrock (Dead Web) of schakelen ze een tempo hoger (Familiarity Breeds Content). De productie is perfect en Phillipps, zanger, gitarist en componist van de groep, delft de ene popparel na de andere op. Het ironisch getitelde Heavenly Pop Hit is het ultieme voorbeeld hiervan. De plaat vormt een organisch geheel. Na de uptempo songs volgen enkele wereldvreemde slows. Don’t Be Memory ademt iets magisch en surreëels uit. Het is zowel schatplichtig aan het beste van The Go-Betweens als aan The Beach Boys. De zon lijkt eeuwig te schijnen maar sombere gedachten liggen vaak op de loer. De grondtoon blijft echter altijd hoopvol en dromerig (Effloresce and Deliqueste). De titeltrack Submarine Bells sluit dit perfecte popalbum af.

The Chills - Submarine Bells
London American Recordings, 1990
LP 828 191-1

Verborgen dochter

België heeft Delphine Boël als beroemde buitenechtelijke dochter. In Frankrijk gingen de poppen al eerder aan het dansen. In 1994 raakte immers bekend dat de toenmalige Franse president François Mitterrand een buitenechtelijk kind had. 'Paris Match' had toen als eerste tijdschrift spraakmakende foto's gepubliceerd van de president en zijn erg knappe tienerdochter. Zo kwam er een eind aan Mazarine Pingeots anonieme leven. In alle media werd ze als ster opgevoerd. Ondertussen is Pingeot een prille dertigster en docente filosofie.

In het erg toepasselijk getitelde Verborgen dochter (vertaling van "Bouche cousue") onthult ze haar geheime leven in de schaduw van de Franse president. Haar autobiografische verhaal schreef ze tijdens de zwangerschap van haar eerste kind. Het boek is opgedragen aan haar ouders en haar baby. Ze wilde immers haar herinneringen ordenen en voor het nageslacht vastleggen om op die manier een streep onder haar dubbelleven te trekken. Haar relaas is in dagboekvorm gegoten en vangt nogal onsamenhangend aan met prille herinneringen aan haar kindertijd. Over idyllische vakanties met haar ouders, de vrienden van haar beroemde vader en hoe moeilijk ze het had om vriendinnetje mee naar huis te brengen. Het is een opstapeling van feiten, verteld in een soms hoogdravende, naar pathos omslaande stijl. Een willekeurig citaat:"Ik ben het kind van de onthechting, het afstand doen van, de keus tegen de wereld. Het kind van de moed en van de liefde van mijn moeder. Moet ik trouw blijven aan deze opoffering?".In het tweede gedeelte toont Mazarine Pingeot zich beter geïnspireerd en wordt haar verhaal coherenter. Ze was zes jaar oud toen ze vernam wie haar vader was, maar ze mocht dit uiteraard nooit in het openbaar uiten. Als hij in 1996 overlijdt, maakt Mazarine voor het eerst kennis met Mitterands officiële gezin, zijn echtgenote en haar twee halfbroers. Opmerkelijk en ontroerend is de liefde en loyaliteit waarmee ze over haar vader schrijft. Ze portretteert hem onverdroten als een liefdevolle en toegewijde man. Wars van literaire pretenties, heeft Mazarine Pingeot op openhartige en soms pakkende wijze haar verhaal aan de wereld verkondigd.

Mazarine Pingeot: Verborgen dochter, The House of Books Vianen, 2005, 222 p., € 17,5. ISBN 90-443-1424-6. Vert. van: Bouche cousue door Aad W. Van der Kooij. Distributie: The House of Books

Goede boeken en slechte bibliothecarissen

For a well-rounded education, you could try curling up with good books and bad librarians - Richard Needham

Book lovers never go to bed alone.

- Unknown

People say that life is the thing, but I prefer reading.

- Logan Pearsall Smith

A man's library is a sort of harem.

- Ralph Waldo Emerson, The Conduct of Life

My experience with public libraries is that the first volume of the book I inquire for is out, unless I happen to want the second, when that is out.

- Oliver Wendell Holmes, The Poet at the Breakfast Table

If you have a garden and a library, you have everything you need.

- Cicero

Libraries are the wardrobes of literature, whence men, properly informed may bring forth something for ornament, much for curiosity, and more for use.

De verbouwing

Wie aan de verbouwing van een huis begint, weet vaak niet wat hij zich allemaal op de hals haalt. Het begin van de werkzaamheden is weliswaar bekend, maar de datum van voltooiing is dat zeker niet. De komische roman De verbouwing: hoe een Fransman zijn geduld verliest is daar een perfecte illustratie van.

Het is het verhaal van Paul Tanner, een natuurdocumentairemaker die in Toulouse een rimpelloos en geordend leven leidt. Van een excentrieke oom erft hij een imposant maar bouwvallig landhuis. Hij besluit de uitdaging aan te gaan, verkoopt zijn eigen huis om de renovatie te financieren en neemt een half jaar onbetaald verlof. Na de eerste offertes van enkele bouwbedrijven, merkt hij dat zijn budget ontoereikend zal zijn en besluit hij zwartwerkers aan te nemen voor de verschillende klussen. Een beslissing met verregaande gevolgen. Een hele waaier van onbetrouwbare aannemers en vaklui van divers allooi zal de revue passeren. Het loopt al van het prille begin in het honderd. De dakwerkers Pedro en Pierre brengen een meute gevaarlijke honden mee die Tanner het leven meer dan zuur maken. Als ze bij regenweer ook nog een oud en versleten zeil op het kapotte dak leggen, stroomt het water langs alle muren het huis binnen. De incapabele dakwerkers worden afgelost door een malafide schoorsteenbouwer, demente metselaars en een krankzinnige elektricien. Het werk stagneert en de brave documentairemaker ziet zijn renovatieproject in een nachtmerrie omslaan.

Jean-Paul Dubois (1950) schreef al ruim 15 romans, maar brak pas in 2004 definitief door met de post-jaren zestig satire Een Frans leven, een boek dat met de prix Femina bekroond werd. Met De verbouwing kiest hij resoluut voor een humoristische benadering. Op die manier verheft hij zijn in wezen banale en particuliere uitgangspunt tot een heroïsche en tegelijkertijd komische strijd die een man moet voeren om zijn woning te verbouwen. De doffe ellende die hiermee gepaard gaat, met de hoog oplopende kosten en de inadequate en laattijdige uitvoering, beschrijft Dubois in een lyrische en bevlogen stijl die op de lachspieren werkt. In korte hoofdstukken van amper een of anderhalve bladzijde portretteert hij de verschillende werklui aan de hand van vaak hilarische anekdotes. Wie echter nieuwsgierig is naar wat de protagonist juist dreef om aan de verbouwing te beginnen en welke renovatie hij precies voor ogen heeft, blijft op zijn honger zitten. Jean-Paul Dubois beperkt zich immers tot de portrettering van de ingehuurde vaklui. De verbouwing is dus vooral als slapstick te genieten en biedt een ondubbelzinnige waarschuwing voor al wie met verbouwingsplannen rondloopt.

Jean-Paul Dubois: De verbouwing : hoe een Fransman zijn geduld verliest : roman, De Arbeiderspers Amsterdam, 2007, 158 p., € 14,95. ISBN 9789029564724. Vert. van: Vous plaisantez, monsieur Tanner door Marianne Kaas. Distributie: WPG Uitgevers

Verstripte rock-iconen

Over verschillend rock-artiesten verscheen de laatste jaren een stripversie. Voor het Nederlandse taalgebied is Silvester de uitgever. 'Cash - I see a darkness' van Reinhard Kleist is een impressionante graphic novel die de belangrijkste periodes uit het leven van de ‘man in black’ schetst, uiteraard in zwart-wit en met meer zwart dan wit. De titel van het boek 'I see a darkness' verwijst naar de duistere song van Will Oldham, die Cash op een van zijn laatste platen meesterlijk coverde (met backing vocals van Will Oldham) Het legendarische optreden van Johnny Cash in de Folsom State Prison is de rode draad in deze mooie, gestileerde strip, die bovendien goed geresearched lijkt.

Ook van een andere rock-icool verscheen nu een stripversie: Bob Dylan revised. Het album bevat bewerkingen van songteksten van de meester. Onder hen uit Italië Lorenzo Mattotti (A Hard Rain's A-Gonna Fall), uit de Verenigde Staten Dave McKean (Desolation Row), uit Frankrijk François Avril (Girl Of The North Country) en uit Servië Gradimir Smudja (Hurricane). De bundel bevat de originele teksten en de vertaling in het Nederlands. Niet alle bewerkingen zijn even geslaagd maar dat kan (weliswaar erg zelden) ook over de teksten van de master himself gezegd worden. Maar de virtuoze combinatie van prachtige tekeningen met schitterend quotes zorgt af en toe voor gensters: Some people feel the rain. Others just get wet.

Reinhard Kleist: Cash - I see a darkness
Silvester, 2009
ISBN: 9789058853851

Lorenzo Mattotti, Gradimir Smudja [et.al.]: Bob Dylan revisited
Silvester, 2009
ISBN: 9789058853882

Aquarella Polaroid

Strandloop Knokke 2009

Vrijdagavond werd in Knokke de traditionele zomerse GB strandloop gehouden. De 1.166 deelnemers voor de 5 en 10 K namen hun start op het strand ter hoogte van het Casino. Ik kwam rechtstreeks van mijn werk naar de start. Geen ideale voorbereiding dus. Mijn ambitie was niettemin top 20 lopen. Tijdens mijn korte opwarming merkte ik al dat er een stevige wind blies. Ik startte achteraan in het pak en had weer een lange inhaalbeweging voor de boeg. Het eerste gedeelte - richting Heist - met wind tegen en in het zachtere zand lopend was knap lastig. Ik had enkele stroken alleen moeten lopen omdat het groepje waarin ik meeliep teveel vertraagde. Ik bereikte het 2.5 keerpunt in 11:48. Met de wind in de rug en dichter bij de laagwaterlijn ging het een pak sneller. Ik finishte als 25ste in een tijd van 22:48, op 3:42 van winnaar Bart Maene. Als prijs kreeg ik een ticket voor de Vlindertuin. Bij de Dames won Valerie Steen over dezelfde afstand de strandloop in 22:35. Op 7 augustus volgt de strandloop van Heist, een nieuw kans om de top twintig binnen te fladderen.

Pos Startnr Naam Tijd Verschil T/Km Snelheid
25 770 MEESE Laurent 22:48 +3:42 4:33 13.155

Het refrein

Verliefd worden is een complexe en vaak neurotische bedoening. Het is een spel van afweer en verleiding. De titel die Dirk Van Weelden zijn roman gaf verwijst naar de popmuziek. In een klassiek liefdesduet zingen de verliefden beurtelings over hun gevoelens en in het refrein wordt de triomf van de liefde gezamenlijk bezongen. Tevens verwijst de titel naar het spel van de zangvogels die steeds opnieuw vrolijke refreintjes fluiten om hun territorium kenbaar te maken en zich luidruchtig kandidaat te stellen om een nestje te bouwen. En dat is het nu net wat de twee protagonisten Laura en Kasper bewust of onbewust nastreven. Kasper is een eigenwijze, cynische fotograaf die niet in de ware liefde maar wel in zijn eigen leugens gelooft. Hij fladdert maar wat rond zonder zich te willen binden. En Laura kent weinig arbeidsvreugde in de redactie van een hoogst oninteressante bedrijfskrant en zoekt naar enige meerwaarde in haar leven. Door hun werk komen ze met mekaar in contact en Cupido doet de rest.

Schrijver-filosoof Van Weelden is de gewezen compagnon van de betreurde Martin Bril, met wie hij ondermeer het wonderlijke Arbeidsvitaminen (1987) samenstelde. Het refrein is een erg lichtvoetige en bijwijlen grappige liefdesroman. De personages zijn geheel conform de tijdgeest gekneed: ze houden hun eigen navel voor het centrum van de wereld en hun werk is minstens even belangrijk als hun uitgaansleven. Totdat hun ogen geopend worden door een alles in de war schoppende verliefdheid. Van Weelden heeft een vlotte pen waarmee hij herkenbare miniatuurtjes van het dagelijkse leven schetst, soms poëtisch en verrassend, soms clichématig. Van Weeldens vertrekpunt is weinig origineel: de protagonisten geven om beurt hun versie van hun ontluikende liefde en die verschilt uiteraard nogal wat. Maar het amusante slotdeeltje waarin de geliefden hun ontstaansgeschiedenis subtiel herschrijven, maakt veel goed. Het refrein is geen grootse roman, maar is net zoals een goede popsong erg aanstekelijk. En het refrein blijft willens nillens nazinderen.

Dirk Van Weelden: Het refrein, Meulenhoff Amsterdam, 2000, 126 p., € 12,02. ISBN 90-290-6540-0. Distributie: Standaard uitgeverij

Grote atlas van Ferraris

Tijdens de zomermaanden kan in de KBR een tentoonstelling bezocht worden over de uitgave van de Grote atlas van Ferraris. De 'Carte de Ferraris', zoals de officiële benaming luidt, zijn een verzameling van 275 uiterst gedetailleerde topografische kaarten van de Oostenrijkse Nederlanden. Zij kwamen tussen 1771 en 1778 tot stand onder leiding van Joseph de Ferraris, generaal bij de Oostenrijkse artillerie, veldmaarschalk in de Oostenrijkse Nederlanden. Van deze kaart, die voorbehouden was voor de keizerin en haar ministers, werden drie exemplaren gemaakt; de kaart werd Kabinetskaart genoemd. Ze telt 275 folio’s van ca. 91 cm op 141 cm en waarvan de meeste in vier zijn gevouwen. Op sommige plaatsen is een vijfde folio of een strookje toegevoegd. Het belang van het geheel wordt nog vergroot door het feit dat er bij elke kaart inlichtingen en historische, geografische, economische, sociale en militaire toelichtingen horen. De atlas werd gezamelijk heruitgegeven door de KBR, Lannoo, het Nationaal Geografisch Instituut. In geen tijd was de eerste druk uitverkocht. De tweede druk wordt midden september in de winkels verwacht. Alle Ferraris- kaarten werden teruggebracht tot op schaal 1:20 000 en tonen België zoals het er uitzag op het einde van de 18e eeuw en bevat een namenrepertorium van meer dan 3000 toponiemen. De atlas is online te raadplegen op de website van de Koninklijke Bibliotheek.

'De Grote Atlas van Ferraris' Uitgave van Lannoo, het Nationaal Geografisch Instituut en de Koninklijke Bibliotheek van België. 608 blz., prijs: €150. ISBN: 978-90-209-8138-4.

Fietsen in stijl

Image by Amsterdamize via Flickr

Fietsen in stijl of Cycle Chic is de nieuwste trend. Ik zal er volgende keer proberen aan denken, vooraleer ik ongeschoren en op mijn sloffen op mijn fiets spring om de ochtendkrant te halen. Een ontbijt zonder krant is op vakantiedagen immers not done. Leuke foto overigens op de frontpagina van Koningin Fabiola. Tijdens het militaire defilé haalde ze plots een appel tevoorschijn, een hilarisch antwoord op de persoon die in een dreigbrief had geschreven dat hij Fabiola zou doodschieten met een kruisboog. Jurgen Van den Broeck bewijst ondertussen in de Tour de France dat hij aardig een stukje bergop kan rijden, erg stijlvol ook. Maar ik dwaal af. Dat is overigens het leuke aan vakantiedagen: afdwalen en niet meer weten welke dag het is.

Ik wilde eigenlijk iets schrijven over de nieuwe en mooie Engelstalige blog www.cyclechic.be van Bram Dousselaere en Stefan Vanthuyne. Cycle Chic is de benaming van samenhang tussen mode, stijl én stedelijk fietsen en is een initiatief van Bond Beter Leefmilieu. Het kan als een uitloper van de Belgische fiets promotiecampagne 'Met Belgerinkel naar de Winkel' gezien worden. Er is niks hipper dezer dagen dan in maatpak of met rok en hakjes te fietsen op je oude fiets. Cycle Chic is voor alle leeftijden, zolang je het maar stijlvol doet. In de Europese wijk is het trouwens erg grappig om Europese ambtenaren te zien hijgen in hun driedelig pak of mantelpakje terwijl ze een helling opfietsen. Cycle chic is een trend die uit Kopenhagen komt overgewaaid. Initiatiefnemer was de Deense schrijver en fotograaf Mikael Colville-Andersen die op zijn blog foto's begon te verzamelen van stijlvol uitgedoste fietsers. Wil je ook bewijzen dat je stijlvol kan fietsen, dan kan je een foto opsturen naar info[a]cyclechic.be. Ik pas voorlopig, op mijn mountainbike zie ik er meer als een flandrien uit.

Wetenschap en strips

Voor het vierde jaar op rij slaat het Federaal Wetenschapsbeleid zijn zomerkamp op in het Koninklijk paleis te Brussel. Tijdens de opendagen van het Paleis geeft het Federaal Wetenschapsbeleid een overzicht van haar activiteiten. Het thema dit jaar is wetenschap als inspiratiebron voor stripauteurs en -scenaristen. Er zijn immers tal van mooie voorbeelden te vinden die de band tussen strips en wetenschap illustreren. Zoals Hergé die zich voor professor Trifonius Zonnebloem inspireerde op de Zwitserse fysicus Auguste Piccard. Ook de andere (Belgische) stripauteurs in deze tentoonstelling vinden inspiratie uit onderzoek van het Federaal Wetenschapsbeleid of uit het patrimonium van de Federale Wetenschappelijke Instellingen.

Het Algemeen Rijksarchief wordt gelinkt aan de strip 'De zaak Carotassis' van Yann en Denis Bodart. Het beeld dat men van de archivaris heeft als een grijze gebrilde man, in stofjas wordt ook in de strip bevestigd in de figuur van Oscar Noyau.

Het museum van Natuurwetenschappen wordt gelinkt aan de strip Ragebol van Frank Pé: "de droom van de walvis". In de strip - die dateert van 1956 - is het museumgebouw (uit 1905) nog authentiek: het regende op een bepaald binnen in de dinozaal. Ondertussen is - na grootschalige renovatiewerken - de volledig vernieuwde Galerij van de Dinosauriërs de grootste dinosauruszaal van Europa geworden.

Praktische info: De tentoonstelling is van 26 juli t.e.m. 13 september 2009 elke dag open van 10 u tot 16.30 u, behalve op maandag. Vrije toegang. Online versie van de expo vind je hier.

In memoriam Tom Wilkes (1939-2009)

De Californische kunstenaar, fotograaf en ontwerper Tom Wilkes is op 69- jarige leeftijd overleden. Zijn dochter Katherine Fotch bevestigde het nieuws aan de New York Times. Wilkes stierf al op 26 juni aan een hartstilstand. Hij schreef rockgeschiedenis als ontwerper van de hoezen van de lp's van Janis Joplin, Neil Young, Joe Cocker, The Rolling Stones en maakte ook de posters voor het Monterey Pop Festival. Enkele bekende LP-covers van zijn hand zijn Neil Young ’s Harvest , the Rolling Stones ' Beggars Banquet en George Harrison ’s Concert for Bangladesh. Hij won een Grammy voor zijn "Tommy" hoes in 1973 en produceerde en regisseerde tv-en radiospots, muziekvideo's, films en mixed media presentaties. Enkele van zijn mooiste LP covers kan je op deze site vinden.

Lezers aan de macht

Gisteren bezocht ik in London de expositie "On Readers" in Photographers' Gallery met een mooie selectie foto's van de Hongaarse fotograaf André Kertész. Zijn eerste foto maakte hij op 18-jarige leeftijd. Tijdens Wereldoorlog I, fotografeerde hij het dagelijks leven in de frontlinie en experimenteerde hij met nieuwe standpunten en camerahoeken. Hij verliet Hongarije in 1925 en trok naar Parijs, en maakte er wereldberoemde foto's zoals "De vork" (1928).

Vooral lezers behoorden tot zijn uitverkoren inspiratiebron. Hij fotografeerde lezers van alle leeftijden op alle mogelijke locaties - op daken en balkons, in parken, op drukke straten, in treinstations, bibliotheken, enz. Locaties zijn niet alleen Parijs maar ook New York of Buenos Aires. De foto's variëren van formele abstracte composities tot speelse, vaak humoristische beelden. De expositie, die gisteren opende, toont een selectie van deze werken, gemaakt tussen 1915 en 1980. Op sommige foto's zie je hoe lezers zo opgaan in hun boek dat ze in hun eigen universum vertoeven: cyberspace avant la lettre!

Bibliografie:
On reading van André Kertész
W.W. Norton & Company, July 2008
Hardcover, 72 pag., 71 zwart-wit foto's

Eerste uitgave, 1971
64 pag. met 58 plat.
Grossman Publishers

Tijdloze top 20 albums

Listmania - Op de site van Rolling Stone is een lijst van de top 500 van de beste albums terug te vinden. Hier de beste 20. Alle groten uit de Amerikaanse muziekwereld stemden mee. Het resulteerde in een mooie canon van mainstream rock en pop maar persoonlijke favorieten als Johnny Cash of the Police staan mijn inziens toch wat te laag. geklasseerd. Ook The Sun Sessions van Elvis Presley verdiende een top 5. plaats. Van vrouwelijke artiesten zijn dan weer erg weinig albums weerhouden. Blue van Joni Mitchell staat op 30, Tapestry van Carole King op 36.

ALBUM TOP 20
1. Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band, The Beatles
2. Pet Sounds, The Beach Boys
3. Revolver, The Beatles
4. Highway 61 Revisited, Bob Dylan
5. Rubber Soul, The Beatles
6. What's Going On, Marvin Gaye
7. Exile on Main Street, The Rolling Stones
8. London Calling, The Clash
9. Blonde on Blonde, Bob Dylan
10. The Beatles ("The White Album"), The Beatles
11. The Sun Sessions, Elvis Presley
12. Kind of Blue, Miles Davis
13. Velvet Underground and Nico, The Velvet Underground
14. Abbey Road, The Beatles
15. Are You Experienced?, The Jimi Hendrix Experience
16. Blood on the Tracks, Bob Dylan
17. Nevermind, Nirvana
18. Born to Run, Bruce Springsteen
19. Astral Weeks, Van Morrison
20. Thriller, Michael Jackson

Het stenen concilie

De knappe Diane Thiberge is groot, blond en intelligent, en heeft op dertigjarige leeftijd haar leven schijnbaar goed onder controle. Met brio afgestudeerd in de biologie onderzoekt ze als etholoog het gedrag van roofdieren. Maar ondanks de voldoening die ze uit haar werk put, voelt ze zich eenzaam en verlangt ze naar een kind. Als adolescente werd ze het slachtoffer van een seksuele agressie en sindsdien mijdt ze elk contact met mannen. Om zich beter te kunnen verdedigen in een vijandige wereld, werkte ze zich op tot kampioene in de oosterse vechtkunst. Uiteindelijk besluit ze een kind uit Thailand te adopteren om aan haar eenzaamheid te ontkomen. Maar vanaf dan verliest ze, na een onwaarschijnlijke reeks dramatische gebeurtenissen, alle controle over haar leven. Zo krijgt ze een zwaar verkeersongeval waarbij haar pas geadopteerde kindje uit de wagen wordt geslingerd en in een diepe coma raakt. Blijkt dat het kinderzitje dat ze goed vastgegespt had, losgemaakt was. En de competente politierechercheur belast met het onderzoek, wordt naderhand vermoord. Wie zit hier achter en waarom? Het is het begin van een wervelend avontuur dat haar naar Mongolië en Rusland leidt en waarin ze ingewijd wordt in de magische wereld van psychokinese, hypnose en sjamanisme.

Voormalig reporter Jean-Christophe Grangé (1961) brak door met "Les Rivières pourpres". In Frankrijk heeft hij inmiddels al de status van bestsellerauteur verworven en mondiaal worden zijn thrillers in liefst twintig talen uitgebracht. Met "Het stenen concilie" lost hij de verwachtingen in en weet hij zijn positie te rechtvaardigen. Het is een vakkundig geschreven en intelligent gestructureerde thriller, waarin echo's van de koude oorlog weerklinken door de revolutionaire Russische spionagetechnieken, gebaseerd op mentale manipulatie. De originele plot en de continue spanning kunnen het af en toe opduikende gebrek aan geloofwaardigheid ruimschoots compenseren. Minpunten zijn de breedvoerige verhaallijn en de te clichématige karakterschets van het hoofdpersonage. Zo verwordt de protagoniste bijna tot karikatuur van een wereldvreemde, maniakale wetenschapper, die ook nog eens over een ongekend speurderstalent blijkt te beschikken. Prima leesvoer voor fans van eigentijdse thrillers die flirten met het paranormale.

Jean-Christophe Grangé: Het stenen concilie (De Geus . Spanning), De Geus Breda, 2002, 414 p., € 22,5. ISBN 90-445-0043-0. Vert. van: Le concile de pierre door Théo Buckinx. Distributie: De Geus

Meepraten over boeken die je niet gelezen hebt

Wat zijn onze werkelijke motieven voor het lezen van boeken? Is er een objectieve manier om een boek te lezen? Wat onthouden we van de boeken die we hebben gelezen? En wat kunnen we vertellen over al die boeken die we nog niet gelezen hebben maar het wel hadden kunnen doen, als we maar meer tijd tot onze beschikking hadden. Volgens de Franse literatuurwetenschapper Pierre Bayard is meepraten over de boeken die je nog niet gelezen hebt perfect mogelijk. Tips vind je in zijn heerlijk ironisch getinte naslagwerk How to Talk About Books You Haven't Read. Goed om op een zonovergoten terrasje te lezen, of te doen alsof natuurlijk.

Pierre Bayard: How to Talk About Books You Haven't Read
Hardcover: 208 pages
Publisher: Bloomsbury (October 30, 2007)
ISBN-10: 1596914696
ISBN-13: 978-1596914698

De kunst van het bloggen

cartoon from www.weblogcartoons.com

Herkenbaar voor alle verstokte bloggers maar ook Tour de France verslaggevers zullen zich wellicht herkennen.

Cartoon van Dave Walker. Bron: We Blog Cartoons.

Definitief gesloten

James T. Murray & Karla L. Murray: Store Front: The Disappearing Face of New York
Gingko Press (2009) ISBN-10: 1584232277, ISBN-13: 978-1584232278

Flickrstream
http://www.flickr.com/photos/jimandkarlamurray/
Website
http://www.jamesandkarlamurray.com/

Liefde zonder uitzicht

Net geen halve eeuw oud, de filmografische mijlpaal die de Franse nouvelle vague inluidde: À Bout de Souffle (Nederlands: Liefde zonder uitzicht) van Jean-Luc Godard. Het verhaal is gebaseerd op een scenario van François Truffaut en is klassiek van opbouw. Michel Poiccard heeft een politieagent vermoord en is nu op de vlucht voor de politie. Terwijl het net zich rond hem sluit is hij wanhopig op zoek naar iemand die hem geld schuldig is, zodat hij daarna naar Italië kan vluchten. In Parijs zoekt hij onderdak bij een jonge vrouw, Patricia Franchini, (Jean Seberg) een Amerikaanse journaliste bij de New York Herald Tribune. Hij probeert haar over te halen mee naar Italië te gaan zodra hij het geld heeft maar zij zal hem uiteindelijk bij de politie aangeven. Het motto van de protagonist "In het leven moet men kiezen tussen de triestheid en het niets".

Filmtechnisch gezien is de film beroemd vanwege het gebruik van ruwe montage en geluid (onder meer jump shots) en de geïmproviseerde manier van filmen en acteren. De film kreeg in 1983 een Amerikaanse remake onder de titel Breathless (regie: Jim McBride) met Richard Gere en Valérie Kaprisky als sterren van dienst.

Credits:

Regie: Jean-Luc Godard
Script: Jean-Luc Godard, François Truffaut
Fotografie: Raoul Coutard
Soundtrack: Martial Solal
Cast: Jean-Paul Belmondo (Michel Poiccard), Jean Seberg (Patricia Franchini), Roger Hanin (Cal Zombach)
Lengte: 89 min, B&W
Remake: Breathless

Shakespeare and Company

An American in Paris: Shakespeare and Company is een van de beroemdste boekenwinkels ter wereld en werd door de legendarische Amerikaanse Sylvia Beach in 1919 gesticht in de Rue Dupuytren in het 6e arrondissement van Parijs. In 1922 verhuisde de winkel naar de rue de l’Odeon. De literaire scene was er kind aan huis, schrijvers kwamen er boeken lenen en hielden er literaire discussies. Een greep uit de vaste klanten uit die tijd: James Joyce, Gertrude Stein, Sherwood Anderson, André Gide en Ernest Hemingway. In 1941 werd de winkel door de Duitsers gesloten.

Begin jaren vijftig begon een andere Amerikaan, George Whitman (1913), zwerver & schrijver,

Image via Wikipedia

een boekwinkel die hij in 1964 dezelfde naam doopte om de traditie in ere te houden. Vorige week verscheen van de hand van Jeremy Mercer Een bed tussen de boeken dat het bijzondere verhaal vertelt van een Canadese misdaadverslaggever die, nadat hij in Canada bedreigd is door een bende, naar Frankrijk vlucht. Aangekomen in Parijs – arm en werkloos – ontdekt hij de wonderbaarlijke wereld van de kleine, authentieke boekwinkel Shakespeare & Co. Hij koopt een boek, waarna de medewerkers hem op de thee vragen. Binnen een paar weken woont hij boven de winkel, werkt hij voor de 89-jarige eigenaar George Whitman – patroonheilige van de arme schrijvers in de stad –, is hij ondergedompeld in de liefdesavonturen van de medewerkers van de winkel en doodt hij zijn tijd in dezelfde platvloerse kroegen als zij. De boekhandel bestaat ondertussen nog steeds: de mooie nostalgisch getinte website vind je hier.

Jeremy Mercer: Een bed tussen de boeken: Herinneringen aan een verblijf in het Parijse Shakespeare & Co. Liefdesbetuiging aan een literair monument in Parijs (Atlas 2009)

LP van de week: 24 Succès

LP van de week is "24 Succès" van de Française Marie Laforêt. Ik kocht deze dubbel-lp vorig weekend in een rommelig tweedehandswinkeltje voor de luttele som van 1 euro. It made my day. In perfecte staat, mooi artwork met veel foto's van de bloedmooie Marie in haar jonge jaren en 24 karaats popnummers die allemaal niet langer dan zo'n 2:20 duren. Mooie popliedjes duren immers niet lang. Er zijn Franstalige cover versies van the Shrinelles en the Rolling Stones (Marie Douceur - Marie Colère /Paint It Black). Bekendste nummers zijn verder ongetwijfeld "Ivan, Boris Et Moi", en de onwerelds mooie singles Viens sur la montagne en la Tendresse uit 1964 en Katy cruelle uit 1965.

Marie Laforêt - 24 Succès
Label: Disques Festival
Catalog#: ALB 133
Format: 2 x Vinyl, LP, Compilation

Stoom in het donker: Railroad foto's van O. W. Link

Lonken Winston Link (16 dec, 1914 - 30 jan, 2001), beter bekend als O. Winston Link , was een Amerikaans fotograaf die uitblonk in zwart-wit fotografie van de stoomlocomotief in de VS in de late jaren 1950. Het was het einde van een tijdperk. Er loopt nu een tentoonstelling over deze fascinerende fotograaf in Brussel. Locatie om de foto's te exposeren is heel toepasselijk een treinstation. Als je ook de juiste soundtrack zoekt kan je op deze site van train songs, railroadsongs en Sound recordings terecht. Mijn persoonlijke favoriet is Train Songs van Two Dollar Guitar (Smells Like Records) met de meanderende melancholie van lange treinritten langs desolate landschappen. I Heard That Lonesome Whistle Blow blijft uiteraard een van de ultieme trainsongs, vooral bekend in de versie van Johnny Cash. Het nummer werd geschreven door Hank Williams en Jimmy Davis.

REFERENTIES:

Norfolk and Western: onder stoom
Stoomtreinen (geschiedenis)
Winston Link Museum
De poëzie van het treinreizen
De werken van O. Winston Link
De foto's van O. Winston Link

Cyberteens, cyberrisks, cybertools

De publicatie van het onderzoeksrapport "Cyberteens, cyberrisks, cybertools. Tieners en ICT, risico's en opportuniteiten" is online beschikbaar in het Frans en het Nederlands via de website van het onderzoeksprogramma "Samenleving en Toekomst". Hoe kunnen we de mogelijkheden van informatie- en communicatietechnologieën voor tieners maximaliseren en de risico's ervan minimaliseren? Dat is de dubbele vraag van het onderzoek dat in dit boek gepresenteerd wordt.

Het onderzoek zelf is als een drieluik opgevat waarbij de ICT-praktijken van tieners, de hieraan gebonden risico's en de juridische vraagstukken die ermee verband houden, onder de loep worden genomen. Op basis van een enquêteonderzoek bij 1318 Belgische tieners (12 - 18 jaar) en via een kwalitatief panelonderzoek brengt dit boek in kaart hoe cyberteens gebruik maken van internet en gsm en hoe deze praktijken samenhangen met hun leefwereld.

Ook de cyberrisks worden uitvoerig behandeld. De risicovolle aspecten van ICT-gebruik, de onprettige ICT-ervaringen waarmee jongeren te maken krijgen, welke gevaarlijke praktijken ze er zelf soms op nahouden en hoe jongeren, ouders en leerkrachten omgaan met de donkere zijde van het internet komen aan bod. Op basis van een juridisch onderzoek naar de mogelijkheden en beperktheden van het wetgevend kader en via consultatie van alle betrokken partijen presenteert het boek tenslotte maatregelen, aanbevelingen en cybertools voor een kwaliteitsvoller ICT-gebruik. (bron: Belspo)

Synthese van het onderzoek (PDF)
“Cyberteens, cyberrisks, cybertools. Tieners en ICT, risico’s en opportuniteiten.
Caroline PAUWELS , Claire LOBETMARIS, Michel WALRAVE en Yves POULLET
Academia Press.

De menselijke factor

Potentieel, evaluatie en motivatie zijn de modewoorden waarmee de in human resources gespecialiseerde lui zo graag uitpakken. Vroeg of laat krijgen we allemaal wel eens met een dozijn psychologische testbatterijen in het kader van een sanering of reorganisatie te maken. Dat niet enkel het 'geteste' personeel daardoor in nauwe schoentjes kan raken maar ook de bedrijfspsycholoog die het testprogramma opstelt, illustreert de "De menselijke factor" op voortreffelijke wijze.

Vertelfiguur en hoofdpersonage is Simon, werkzaam bij SC FARB, een Frans filiaal van een grote Duitse onderneming. Als human resource manager selecteert hij het personeel en leidt hij de managementtrainingen. Toen het bedrijf enkele jaren terug een moeilijke tijd doormaakte, zorgde hij voor de selectiecriteria waarmee het personeelsbestand van 2500 bijna gehalveerd werd. Nu wordt Simon met een even delicate taak opgezadeld, de adjunct-directeur vraagt hem de geestelijke gezondheid van de directeur op discrete wijze te onderzoeken. Aanvankelijk verloopt zijn onderzoek nog sereen, maar algauw belandt hij in een wespennest waarin zijn eigen rol steeds dubieuzer wordt. De directeur toont hem een serie anonieme brieven waarin een collage is gemaakt van nazidocumenten en fragmenten van bedrijfstechnische rapporten over de reorganisatie van het bedrijf. De psycholoog stelt tot zijn verbijstering vast dat de terminologie gruwelijk overeenkomt.

Met "De menselijke factor" is psychoanalyticus en psychiater François Emmanuel (1952) al aan zijn vijfde roman toe. Hij schrijft zeer gebald en doordacht proza. Het boek telt minder dan honderd pagina's en toch slaagt de auteur erin om losse schroeven onder het personeelsbeleid van een multinational te plaatsen. Hij laat zien hoe relatief 'objectieve' selectiecriteria en zakelijke doelstellingen zijn. En in een overtreffende trap welk gevaarlijk wapen taal is. Elke geschiedenis kan immers herschreven worden zodat de oorspronkelijke betekenis nimmer te achterhalen valt. De minimalistische stijl waarmee Emmanuel zijn thematiek uitwerkt, maakt van de "De menselijke factor" een hoogst suggestieve roman waarin de unheimlichkeit onherroepelijk op de lezer wordt overgedragen.

François Emmanuel: De menselijke factor, De Arbeiderspers Amsterdam, 2001, 95 p., € 12,49. ISBN 90-295-1513-9. Vert. van: La question humaine door Jan Versteeg. Distributie: WPG Uitgevers

Abonneren op: Berichten (Atom)