Tuinen in Feesttooi
Diep in ons hart cultiveren we elk ons eigen tuintje. Op 27 september 2009 kan iedereen deelnemen aan de tweede editie van "Tuinen in Feesttooi", een evenenement dat plaats vindt in Brussel. Ongeveer 40 privétuinen en Brusselse parken zijn dan opengesteld voor het grote publiek. De eerste editie met dertig tuinen kon op veel bijval rekenen. Meer info over deze manifestatie vind je in de Bibliotheek René Pechère. Deze Bibliotheek werd door het Brussels Hoofdstedelijk Gewest belast met de verzameling, het behoud, de archivering en verspreiding van de archieven en bibliografische resultaten over tuin- en landschapsarchitectuur. René Pechère was één van de meest vooraanstaande tuinarchitecten van zijn generatie. Zowat 3000 plannen zijn nu online toegankelijk in de sectie planotheek van de digitale bibliotheek.Praktisch:
Waar: Verschillende locaties in Brussel, 1000 Brussel
Wanneer: zondag 27/09/09
Organisator: René Pechère Bibliotheek
De eenzaamheid van de strandloper
Mijn eenzame looptraining bij valavond op het strand, foto via Cindy.Maigret in de twintigste eeuw
Het zijn niet van de minste, de Maigret-romans die in de reeks 'De twintigste eeuw' opgenomen werden. In "Maigret en de maniak van Montmartre" kreunen Parijs en zijn beroemde commissaris van de Quai des Orfèvres onder een loden hitte. De sfeer wordt nog broeieriger als een psychopaat het op de vrouwen van Montmartre gemunt heeft. Vijf moorden heeft hij al gepleegd en Maigret heeft na maanden van intensief speuren nog geen enkel spoor. Na advies van een psychiater doet de commissaris een onconventionele en gewaagde zet om de maniak uit zijn tent te lokken. Het vergt bloed, zweet en tranen maar het onderzoek raakt dan toch in een stroom-versnelling. Zo snel raakt Montmartre echter nog niet van zijn eigen 'Jack the ripper' af.Maigret en de man met de gele schoenen opent met de moord op magazijnier Louis Thouret. Commissaris Jules Maigret voert op eigenzinnige wijze het onderzoek en raakt al vlug in de ban van deze Thouret, die een merkwaardig dubbelleven leidde. Toen de man ontslagen werd, verzweeg hij het voor zijn materialistisch ingestelde vrouw die zo graag had willen opklimmen op de sociale ladder. Om haar niet nog meer te ontgoochelen deed hij net alsof hij elke dag uit werken ging en bracht hij zijn dagen grotendeels op een bankje door.
In het derde verhaal van de bundel onderzoekt commissaris Maigret de aanslag op een clochard die ternauwernood van een verdrinkingsdood werd gered. Een stuurse en zwijgzame Vlaamse schipper is de hoofdverdachte in deze ongewone zaak. Wie interesseert zich immers in de lotgevallen van een haveloze zwerver? Als Maigret vervolgens ontdekt dat de clochard in een vorig leven als een gerespecteerd dokter door het leven ging, is zijn aandacht meer dan gewekt. Hoe dieper hij in 's man historie graaft, hoe meer hij op een verstikkend familiekluwen botst. En de verbanden met zijn eigen leven zorgen ervoor dat Maigret meer en meer gaat twijfelen over de ware betekenis van schuld en onschuld.
Deze drie verhalen werden tussen 1952 en 1962 geschreven en zijn vrijwel tijdloos. De stijl is sec en franjeloos, de plots zijn weinig complex. Het is door de sterke karaktertekening en sfeerschepping dat Simenons romans de stereotypen van een klassieke policier overtreffen. Allereerst is er het personage van de imposante commissaris Jules Maigret, een man die er keer op keer in slaagt empathie aan doeltreffendheid te koppelen. Wars van wat de traditionele beroepsdeontologie inspecteurs aller landen voorschrijft, grossiert hij niet in cynisme, maar is hij wat contemplatief van natuur. Het is een minzame man die sympathie koestert voor de kleine man en af en toe een afkeer voor de Parijse 'petite' en 'haute' bourgeoisie tentoonspreidt. Niet dat hij er veel woorden aan besteedt, het zijn kleine gebaren die zijn sentimenten suggereren. Theatraliteit is hem vreemd. Maar zijn interesse in de levensloop van de ongelukkige stakkers is gemeend. Kennis van hun sociale achtergrond, hun levenswijze en gewoontes is altijd cruciaal voor zijn onderzoek, meer nog dan op analyse doet hij een beroep op zijn intuïtie en verbeeldingskracht. Ook de slechteriken zijn in Simenons universum nooit echt slecht. De druk van de omgeving wordt hen te veel, hun passie of onrust speelt hen parten. Vaak zijn het familiale situaties die aan de bron van het kwaad liggen: een verstikkende moeder-zoon verhouding of een dominante echtgenote bv. Het is trouwens opvallend hoe vaak de vrouwen de feitelijke aanstokers van de misstap van de misdadigers zijn. Door hun hebberigheid, hun onvervulbare hang naar perfectie of gewoon door er te zijn. Daders zijn in die zin slachtoffers die hun emoties die niet langer kunnen kanaliseren. De grens tussen een fatsoenlijk leven en een leven in de marge blijkt flinterdun te zijn. Parijs speelt ten slotte net als in de 'Nestor Burma'-reeks van Malet een magistrale hoofdrol.
Georges Simenon: Maigret en de man met de gele schoenen ; Maigret en de maniak van Montmartre ; Maigret en de clochard (De twintigste eeuw 30), Atlas Amsterdam, 2003, 430 p., . ISBN 90-450-0828-9. Vert. van: Maigret et l'homme du banc ; Maigret tend un piège ; Maigret et le clochard door Fruytier, Pia / Van der Ster, Marian / Fontijn-Donatz, Bep. Distributie: Amstel uitgevers
Balzac of the Badlands
Videoclip die de nieuwe roman van de Britse auteur Steve Finbow aankondigt.
Strandloop Oostende 2009
Een nieuwe episode in mijn jacht naar de ongrijpbare tijd. Goede chrono’s krijg je immers niet in de schoot geworpen. Je moet er voor werken, ook op lome vakantiedagen. Dus nam ik op vrijdagavond voor het eerst deel aan de strandloop van Oostende, een prima organisatie van de watersportclub VVW Inside-Outside. De start- en aankomstplaats was aan het Beach House op de zeedijk. Voor de heren bedroeg de afstand 9.000 m (3 ronden van 3 km). Het weer was ideaal, met een fikse zeebries ter afkoeling. Het afwisselende parcours was verrassend en lastig. Het leek wel een intervaltraining, met stukken tegen de wind op het mulle zand, of door plassen, gevolgd door snelle gedeelten op de zeedijk, vooruit gestuwd door de wind in de rug. Ik had al snel door dat mijn vaste objectief van 4:00/km in die omstandigheden onmogelijk was. Het werd niettemin een perfecte training voor de komende wedstrijden.
Ik finishte als 68ste in een tijd van 39:55. Daarmee was ik 22ste in mijn categorie (VH1). Na afloop geen gebruikelijke medaille, maar een fles rode wijn. Best sympathiek van de organisator. Hardlopen, het blijft voor buitenstaanders een vreemde hobby: door het zand harken tot je erbij neervalt als vrijetijdsbesteding. Ik had ook op de wei van een festival in Kiewit kunnen staan. Tijdens de uitlooptraining op een ondertussen al weer leeggelopen strand wist ik echter dat de juiste keuze gemaakt had. De moegerolde branding, de ondergaande zon en de wonderlijke ambient techno van Ulrich Schnauss in je oortje, daar kan na 9 km hardlopen geen enkel festivalprogramma tegenop.
Ik finishte als 68ste in een tijd van 39:55. Daarmee was ik 22ste in mijn categorie (VH1). Na afloop geen gebruikelijke medaille, maar een fles rode wijn. Best sympathiek van de organisator. Hardlopen, het blijft voor buitenstaanders een vreemde hobby: door het zand harken tot je erbij neervalt als vrijetijdsbesteding. Ik had ook op de wei van een festival in Kiewit kunnen staan. Tijdens de uitlooptraining op een ondertussen al weer leeggelopen strand wist ik echter dat de juiste keuze gemaakt had. De moegerolde branding, de ondergaande zon en de wonderlijke ambient techno van Ulrich Schnauss in je oortje, daar kan na 9 km hardlopen geen enkel festivalprogramma tegenop.
Opendeurdag Koninklijke Bibliotheek
De Koninklijke Bibliotheek van België viert dit jaar de 40ste verjaardag van de inhuldiging van haar gebouwen op de Kunstberg, in hartje Brussel. Op 17 februari 1969 werd de nieuwe Bibliotheek in aanwezigheid van Koning Boudewijn en Koningin Fabiola onthuld voor het publiek.Sinds 1969 nodigt de bibliotheek het publiek jaarlijks uit om de rijkdom van haar uitzonderlijk patrimonium te ontdekken en haar werking beter te leren kennen. Dit jaar is dat op 20 september 2009. Zo staan er die dag onder meer een workshop boekbinden en een demonstratie `De krant in papieren vorm, haar degradatie, de microverfilming en de digitalisering' en een presentatie 'Retroconversie: van steekkaart tot computerbestand' op het programma. Verder wordt er uiteraard teruggeblikt op het jaar 1969, waarin nog heel wat andere opmerkelijke gebeurtenissen plaatsvonden: de eerste stappen van de mens op de maan, de overwinning van Eddy Merckx in de Ronde van Frankrijk, het ontslag van Generaal De Gaulle, Woodstock etc.
Meer info @ KBR
Programma: PDF
Analog Audio Tape Cassette Nostalgia
Analog Audio Tape Cassette Nostalgia. Persoonlijk vond ik Maxell de beste, vooral die doorzichtige, maar in mijn collectie had ik ook veel BASF, Scotch en Philips. Muziekcassettes, het lijkt ondertussen al zo lang geleden, maar ook anno 2009 heb ik er nog altijd een honderdtal bewaard, weliswaar in een doos op zolder. Dus qua bewaarcondities valt dat even tegen. Hier een mooie online galerij gewijd aan deze analoge audio tape cassettes. Kies je favoriete merk, duur en kwaliteit maar uit @ Tapedeck. Er staan momenteel 355 audio tape cassettes online.
Twitteritis en oppervlakkig geklets
Voor wie er nog aan twijfelde: 40 % van de berichten die gepubliceerd worden op de microblogsite Twitter is "oppervlakkig geklets" van het soort Eating a mozarella cheese sandwich. Dat blijkt uit een studie van marketingbureau Pear Analytics. Wellicht het gevolg van twitteritis en ons groeiende digitaal exhibitionisme. Pear Analytics onderzocht of het veranderde motto van Twitter - van 'What are you doing now' naar 'Share and discover what's happening right now, anywhere in the world' - gevolgen had voor de samenstelling van Twitter-berichten. Het bedrijf splitste de berichten op in zes categorieën: nieuws, spam, leaders, oppervlakkig geklets, conversatie en doorgegeven informatie.
Het 'oppervlakkig geklets' vertegenwoordigde 811 'tweets' oftewel 40,55 percent van de onderzochte boodschappen. 751 berichten (37,55 percent) waren conversatie. De 'doorgegeven informatie', boodschappen die een gebruiker stuurt naar zijn volgers, representeerde 8,7 percent van de berichten (174). Leaders en spam waren goed voor respectievelijk 5,85 percent (117) en 3,75 percent (75). Tot slot was 3,6 percent (72) van de berichten afkomstig van persorganen. Pear geeft aan dat het deze steekproef elk trimester zal doen om de trends op de populaire website te volgen.
Alle resultaten vind je in deze whitepaper: PDF.
Joe Speedboot
Je naam kan als een molensteen rond je nek hangen. Een van de protagonisten uit deze alom bejubelde roman van Tommy Wieringa besluit er iets aan te doen. Voortaan wil hij als Joe Speedboot door het leven gaan. Met zo'n familienaam kan je niet anders dan gedreven vooruitgaan en de koe bij de horens vatten. De voornaam verwijst ook naar 'Hey Joe', de illustere, dreigende rockklassieker van Jimi Hendrix. Ook Fransje Hermans -- zijn beste vriend en vertelfiguur -- is geen gewone vogel. Bij een bizar ongeluk werd hij gruwelijk toegetakeld en hij moet voortaan als fysiek gehandicapte trachten te overleven. Hij kan enkel nog zijn ene arm bewegen. "Eén functionele arm met veertig kilo vlees eraan", zo omschrijft de jongen zichzelf meedogenloos. Zijn spraakvermogen is hij voorgoed kwijt. Communiceren doet hij door te schrijven. Ganse dagboeken pent hij vol over het leven in zijn geboortedorp, een leefgemeenschap die uit haar lethargie ontwaakt door de komst van enkele bijzondere inwijkelingen. Ze zorgen letterlijk voor nieuw bloed. Er is niet alleen Joe Speedboot, maar ook zijn excentrieke stiefvader 'Papa Afrika' en de knappe Zuid-Afrikaanse Picolien Jane, een mysterieus meisje dat de harten van alle jongens uit het dorp sneller doet kloppen. Aan haar zal Fransje zijn snel groeiende collectie kronieken opdragen. Aanvankelijk is hij louter chroniqueur van het dorpsleven, hij participeert niet echt aan het leven. Zijn leidraad haalt hij uit het Boek van de vijf ringen, waarin samoerai Miyamoto Musashi uit de doeken doet dat de weg van een samoerai tweeledig is: de weg van het zwaard en de weg van het penseel of de pen. Aanvankelijk bewandelt de ongelukkige jongen dus enkel de weg van de pen. Het is Joe Speedboot die zich als verlosser voor Fransje aandient en hem de weg van het zwaard doet verkennen. Op sleeptouw genomen door Joe begint de gehandicapte jongen met zijn ene arm -- ondertussen bijna zo dik als een dijbeen -- aan armworstelen in competitieverband te doen. Op diverse tornooien in Europa wordt hij op afgrijzen vergast, maar hij kaapt ook prijzen weg.
Joe Speedboot is de vierde en meteen ook beste roman van Tommy Wieringa (1967). Als een kaatsbal laat de auteur zijn gedreven ontwikkelingsroman alle kanten uitstuiteren. Hoogst poëtische fraseringen worden afgewisseld met puberaal aandoende grappen. Het ene moment verheven, het andere alweer vulgair in al zijn facetten. De roman beslaat conform de samoerai-filosofie twee delen: 'Penseel' en 'Zwaard'. En vooral het tweede gedeelte biedt echt literair vuurwerk. Vriendschap, liefde en rivaliteit worden in een explosieve cocktail gemixt en de ontknoping zorgt -- hoe kan het ook anders -- voor de kater. De helder beschreven maar in wezen doldwaze tragikomische avonturen van de adolescenten, doen denken aan "De leerjaren van Duddy Kravitz" van Mordecai Richler en aan "De wereld volgens Garp" van John Irving. Niet bepaald de minste voorbeelden, maar het is een niveau waar Wieringa aan kan tippen. Grappige, absurde, maar ook ontroerende passages over onmacht, het niet kunnen ontsnappen aan je lotsbestemming, over liefde in al zijn vermommingen en meisjes als ondoorgrondelijke wezens, maken van "Joe Speedboot" een wonderlijke roman over opgroeien, vallen, opstaan en weer doorgaan.
Tommy Wieringa: Joe Speedboot : roman, De Bezige Bij Amsterdam, 2005, 315 p., € 18,5. ISBN 90-234-1433-0. Distributie: WPG Uitgevers
Identiteitscrisis
Clip: It Ain't Me Babe. Source: Don't Look Back Outtakes 1965
Zelfs wereldbekendkeid is relatief. Een ijverige politieagente heeft Bob Dylan in een wijk in Long Branch, een stadje in New Jersey, om zijn identiteitskaart gevraagd. Toen Dylan die niet kon voorleggen werd hij meegenomen met de politiecombi, richting hotel om zijn identiteitskaart op te halen. Daar werd duidelijk dat het om de echte Bob Dylan ging. Stof voor een nieuw nummer ongetwijfeld...
In Memoriam Les Paul (1915 – 2009)
Image by jefferyalbergo & the neon cat via Flickr
In Memoriam Les Paul (09.06. 1915 – 13.08.2009)
Les Paul, artiestennaam van Lester William Polfuss, was een Amerikaans gitarist en gitaarbouwer. Hij combineerde zijn muzikale kwaliteiten met zijn kennis van de elektronica. Paul leverde belangrijke bijdragen aan de ontwikkeling van de meersporen-opnametechniek; de eerste achtsporenmachine werd bijvoorbeeld door hem ontwikkeld. Hij was één van de eersten die een elektrische gitaar met een massieve klankkast bouwde.
Ook experimenteerde hij met opnametechnieken. Hij ontwikkelde het concept van "Sound on Sound recording", ook wel overdubben genoemd. Tot vlak voor zijn dood speelde Les Paul nog wekelijks in de Iridium Night Club, Manhattan, New York. Hij is opgenomen in de Inventors Hall of Fame vanwege zijn uitvinding van de elektrische gitaar. Tevens ontving hij de Gold Medal, de hoogste onderscheiding van de Audio Engineering Society. (Bron: Wikipedia)
Clip: Les Paul & Mary Ford - How High the Moon
Les Paul, artiestennaam van Lester William Polfuss, was een Amerikaans gitarist en gitaarbouwer. Hij combineerde zijn muzikale kwaliteiten met zijn kennis van de elektronica. Paul leverde belangrijke bijdragen aan de ontwikkeling van de meersporen-opnametechniek; de eerste achtsporenmachine werd bijvoorbeeld door hem ontwikkeld. Hij was één van de eersten die een elektrische gitaar met een massieve klankkast bouwde.
Ook experimenteerde hij met opnametechnieken. Hij ontwikkelde het concept van "Sound on Sound recording", ook wel overdubben genoemd. Tot vlak voor zijn dood speelde Les Paul nog wekelijks in de Iridium Night Club, Manhattan, New York. Hij is opgenomen in de Inventors Hall of Fame vanwege zijn uitvinding van de elektrische gitaar. Tevens ontving hij de Gold Medal, de hoogste onderscheiding van de Audio Engineering Society. (Bron: Wikipedia)
Clip: Les Paul & Mary Ford - How High the Moon
Digitaal Dada Archief
Het Digitaal Dada Archief van de Universiteit van Iowa Libraries biedt gescande beelden van originele documenten uit het Dada-tijdperk. Deze boeken, pamfletten en tijdschriften worden gehuisvest in de Bijzondere Collecties van de bibliotheek van de Universiteit van Iowa Omwille van de auteursrechten werden alleen documenten in het publieke domein opgenomen. Elk originele document is gescand in zijn geheel. Het zijn voorlopig pagina-beeldbestanden. Op termijn wil de Iowa Library deze on-line collecties echter van volledig doorzoekbaar SGML-gecodeerd teksten voorzien. De Digitale Bibliotheek is onderverdeeld in twee afdelingen. De eerste afdeling bevat een selectie van enkele van de grootste tijdschriften van de Dada beweging uit Zürich, Berlijn, Parijs en elders. De andere afdeling bevat boeken van een aantal protagonisten van de Dada beweging, evenals een aantal van de meer efemere Dada-tijdperk publicaties, zoals catalogi.DATABASE
Digital Dada Library.
On-Line Bibliography
Information on Individual Dadaists
De mooiste tv-tunes aller tijden
Image via Wikipedia
Op radio een zoeken ze in het programma midi-libre naar de tien leukste tv-tunes aller tijden. Winok Seresia, alias Kapitein Winokio, stelt het lijstje samen aan de hand van de ingezonden suggesties. Dat leverde volgende tien tunes op: 1. The A-Team, 2. Kapitein Zeppos, 3. De Fabeltjeskrant, 4. 'Allo 'Allo, 5. Magnum, 6. The Flinstones, 7. Baantjer, 8. De Collega's, 9. Knight Rider en 10. Benny Hill. Hier mijn persoonlijke top 10 van tv-tunes, ik beperk mij tot Engelstalige cultseries. Mijn voorliefde voor beatmuziek kan ik niet verhullen.
TOP 10 TUNES CULTSERIES1. The Avengers
2. Batman
3. Cheers
4. Star Trek (Original Series)
5. Six Feet Under
6. Happy Days
7. The Addams Family
8. Ivanhoe
9. The Twilight Zone
10. The Persuaders
Meer tv-tunes vind je hier en ook op Televison-tunes is een volledig archief te ontdekken.
You Tube verwijdert Belgische videoclips
YouTube heeft enkele tientallen video's met liedjes van Belgische artiesten offline gehaald.
Sabam is al enige tijd met de videowebsite in debat over de rechten op de filmpjes die YouTube publiceert. De actie van YouTube betreft filmpjes die door particuliere gebruikers van de site zijn geüpload, schrijft De Standaard. Het gaat om enkele tientallen filmpjes die nummers bevatten van onder meer dEUS en Jasper Erkens. Videoclips die door artiesten of platenmaatschappijen op de site zijn gezet, staan nog online. De Belgische auteursrechtenorganisatie Sabam had geconstateerd dat met de filmpjes auteursrechten werden geschonden. Een snelle opzoeking leert ons dat er nog heel veel pareltjes uit de Belpop geschiedenis online staan, als is de geluidskwaliteit vaak barslecht. Hier een clip - een ill.van de hoes - van het beroemde Luc Van Acker - Anna Domino duet Zanna: "the ship is lost and untied /because I know you lied /the way you're so unclear /without a love to stear."
Sabam is al enige tijd met de videowebsite in debat over de rechten op de filmpjes die YouTube publiceert. De actie van YouTube betreft filmpjes die door particuliere gebruikers van de site zijn geüpload, schrijft De Standaard. Het gaat om enkele tientallen filmpjes die nummers bevatten van onder meer dEUS en Jasper Erkens. Videoclips die door artiesten of platenmaatschappijen op de site zijn gezet, staan nog online. De Belgische auteursrechtenorganisatie Sabam had geconstateerd dat met de filmpjes auteursrechten werden geschonden. Een snelle opzoeking leert ons dat er nog heel veel pareltjes uit de Belpop geschiedenis online staan, als is de geluidskwaliteit vaak barslecht. Hier een clip - een ill.van de hoes - van het beroemde Luc Van Acker - Anna Domino duet Zanna: "the ship is lost and untied /because I know you lied /the way you're so unclear /without a love to stear."
1984 + 25
“The past was erased, the erasure was forgotten, the lie became truth.” In juni was het zestig jaar geleden dat 1984, de sombere toekomstroman van George Orwell, verscheen. Als kind joeg dit boek mij de stuipen op het lijf. Ook de duistere filmadaptie was geslaagd. Ondertussen ligt ook 1984 alweer een kwarteeuw achter ons. Links de cover van een van de Engelstalige pocket-edities. Sommige bloggers trachten de waarschuwing van Orwell levendig te houden zoals het 1984 + 25 project. De klassieker is ook integraal online te lezen.Ondertussen heeft Amazon eind juli een twee literaire werken van George Orwell verwijderd van e-booklezers van klanten omdat ze niet over de publicatierechten beschikten. De uitgever MobileReference, die de e-books van 1984 en Animal Farm via Amazon aanbood, staat bekend om de verkoop van boeken waarop geen auteursrechten meer rusten. Bij de boeken 1984 en Animal Farm zijn deze rechten echter nog niet vervallen. De uitgever merkte dit zelf op en stelde Amazon op de hoogte van de fout, waarna de online-retailer de beide e-books verwijderde van zowel de webwinkel als van de e-readers van klanten. Over de mogelijkheid om op afstand e-books te verwijderen van Kindle-e-readers onstond enige ophef. Volgens de voorwaarden van Amazon heeft de koper van een e-book bij Amazon het recht om over een 'permanente kopie' van een aangeschaft boek te beschikken. Amazon stelt echter dat de bewuste e-books onrechtmatig verkocht zijn en dat de uitgever niet het recht op de werken had.
(Bron: Tweakers mobi)
Strandloop Heist 2009
Secondenspel in het zand. Een mooie zonnige avond in Heist. Ideale loopomstandigheden voor de jaarlijkse GB Strandloop van Heist: weinig wind en zonnig. Helaas geen ideale voorbereiding. Ik kom rechtstreeks van mijn werk en heb amper tijd voor een goede opwarming. De ambiance is echter opnieuw schitterend. Er zijn ruim 1200 lopers. Op mijn afstand (5 km) nemen 443 mannen en 294 dames deel.
Ik neem een snelle start - even moet ik naar adem happen- en halfweg draai ik aan 09:53, loop dan in 32ste positie. Ik finish uiteindelijk als 28ste in 20:06. Dat is twee seconden sneller dan in 2006. Spreken van een PR in een strandrace is jezelf zand in de ogen gooien, omdat het weer en de toestand van het strand zo'n belangrijke rol spelen. Maar de condities in 2006 waren gelijkaardig, relatief weinig wind en zonnig. Dus toch maar blij zijn met mijn nieuwe besttijd. That's what keeps me running, die drang tijden steeds te verbeteren. De sprong wagen. Volgende besttijden die ik wil verbeteren: de 39:15 in de Gouden 10 Km volgende zondag en mijn 1h30 in de halve marathon van Brussel.28 MEESE Laurent 32 9:53 28 20:06 +3:44 28 MAN 29 - TOT 4:02 TKm 14.92 AVS
Hoe ik dom geworden ben
Hoe moet je als intelligente, twijfelende twintiger het hoofd boven water houden in onze dolgedraaide westerse consumptiemaatschappij? Antoine is 25 en een erudiete student, immer nieuwsgierig en leergierig maar vooral ook besluiteloos en rusteloos. Zijn leven bestempelt hij als een hel en dat is allemaal de schuld van zijn vitrioolachtige intelligentie. Zijn gekwelde geest kan enkel gered worden door dommer te worden. Maar hoe begin je aan zo'n operatie? De radeloze jongeman besluit om alcoholist te worden en beneveld door het leven te gaan. Zoals het een ware intellectueel betaamt, stort hij zich vol overgave op zijn onderwerp. In de plaatselijke bibliotheek ontleent hij een stapel wetenschappelijke boeken over alcohol. Maar als hij na zijn ijverige studie de theorie in de praktijk wil omzetten, draait het op een compleet fiasco uit. Al na een halve pint wordt hij in de kliniek opgenomen. Zijn volgende poging is nog drastischer: meteen zelfmoord plegen. Maar na een sessie in een zelfmoordkliniek wil hij toch maar liever blijven leven. Zijn huisarts weigert vervolgens een lobotomie uit te voeren, maar schrijft de jongeman wel Pretozac voor, een geneesmiddel met een sterk kalmerende en antidepressieve werking. Gewapend met zijn pillen transformeert Antoine van politiek correcte intellectueel tot een onverschillige domoor. Hij maakt fortuin als financieel makelaar en hij koopt alles wat een yuppie hoort te kopen en traint zijn lichaam af in een fitnessbureau. Vervolgens zoekt hij een partner in een bemiddelingsbureau. De integratie in stupidland is compleet, maar is dit dan het echte leven?
Hoe ik dom geworden ben is een hoogst vermakelijke en lichtvoetige satire op onze moderne samenleving. Martin Page (geb. 1975) maakt in zijn speelse debuut brandhout van de gewoontes en zeden van zowel de trendvolgende consumenten als van de elitaire, politiek correcte maar wereldvreemde intellectuelen. Geen van beiden vindt nog rust of genot in hun levenswijze. Carpe Diem blijkt niet meer dan een holle slogan te zijn, gemanipuleerd door de handige reclamejongens. Inhoudloze tv-programma's, technologische gadgets, mode en sport zijn enkel goed als verdovingsmiddel, niet als prikkel. Ook kunst kan de burger niet wakker krijgen, voor wie de relevantie van een kunstwerk enkel vervat ligt in het prijs-etiketje dat eraan vast hangt. In een opeenvolging van hilarische en absurd aandoende scènes legt Page de keerzijde van onze welvaart bloot, waarbij hij niet nalaat te knipogen naar gevestigde Franse auteurs als Michel Houellebecq en Frédéric Beigbeder. Enkel in het laatste gedeelte van zijn roman laat Martin Pages scherpe pen het wat afweten en breit hij een te soft en moraliserend slot aan zijn satire, inclusief de obligate deus ex machina. Wellicht een jeugdzonde van de schrijver, die niettemin voortreffelijk weet te illustreren hoe relatief normaliteit is in een wereld die aan oppervlakkigheid ten onder gaat.
Martin Page: Hoe ik dom geworden ben, Wereldbibliotheek Amsterdam, 2003, 126 p., € 14,9. ISBN 90-284-2011-8. Vert. van: Comment je suis devenu stupide door Edu Borger. Distributie: Wereldbibliotheek
Des bibliothèques imaginaires Vol. I.
Een tijdje geleden schreef ik over lezen in de breedte en een Brits project waarin kunstenaars covers van Imaginaire boeken ontwierpen. Ook mooi zijn de collages, de meeste met antieke etsen en tekeningen, van de Franse kunstenaar Philippe Lemaire, verschenen in "La Nouvelle Revue Moderne". Alle afbeeldingen kan je online bekijken. Links de ill. uit Des bibliothèques imaginaires Vol. I.: Frontispice pour un livre imaginaire - 23 mars 2003 (Organographes du Cymbalum Pataphysicum n°1, 1975)De man van de blauwe cirkels
De Franse thrillerschrijfster Fred Vargas werd op 17 juli bekroond met de prestigieuze International Dagger, een prijs van de Britse Crime Writers' Association (CWA) voor misdaadboeken en thrillers van buitenlandse auteurs. Vargas — pseudoniem van Frédérique Audoin-Rouzeau — ontving de prijs ter waarde van 1.000 pond voor The chalk circle man, een vertaling van haar roman L'homme aux cercles bleus, die in het Nederlands verscheen onder de titel De man van de blauwe cirkels. Het was haar vijfde Parijse misdaadroman die in Nederlandse vertaling verscheen. Het boek viel in Frankrijk eveneens in de prijzen, het won er 'le Prix du Festival de Sant-Nazaire'.Protagonist is zoals steeds de charismatische commissaris Jean-Baptiste Adamsberg. Parijs is al enkele maanden in de ban van een tekenaar die grote, blauwe krijtcirkels op de straatstenen kalkt. De dader laat in de cirkel telkens een ogenschijnlijk futiel voorwerp achter: een lege balpenvulling, een krulspeld of een leeg blikje. De meeste waarnemers vermoeden dat het hierbij om een perverse grappenmaker gaat. Commissaris Adamsberg van de misdaadbrigade volgt echter zijn intuïtie. Zijn buikgevoel leert hem dat de cirkels wreedheid 'uitademen' en dat de voorwerpen in intensiteit alleen maar zullen groeien. Een psychiater karakteriseert de vreemde cirkeltekenaar inderdaad als iemand die bezeten is door de dood. Als er na verloop van tijd ook dode katten en muizen in de cirkels gevonden worden, wordt de zoekactie intenser. De pers heeft ondertussen een vette kluif aan deze vreemde zaak. Spoedig vallen de eerste menselijke slachtoffers. Samen met zijn adjunct Danglard bindt Adamsberg de strijd aan met de psychopaat.
Net als in haar vorige roman "Maak dat je wegkomt" heeft Vargas' wijdlopende en fantasievolle misdaadverhaal een lange aanloopfase nodig alvorens de lont in het kruitvat geworpen wordt. Realistische actiescènes zijn bij Vargas eerder uitzondering dan regel en ondergeschikt aan de sfeertekening van Parijs en de karakterschetsen. In de tweede helft van de roman schakelt de schrijfster een versnelling hoger en stuwt de inventieve intrige het verhaal naar de verrassende ontknoping, waarin alle verhaallijnen netjes samenkomen. De zwarte humor zorgt hierbij af en toe voor een relativerende knipoog. Haar personages zijn veelal vreemde vogels. Ook de protagonist -- commissaris Adamsberg -- is er een uit de duizend. Hij filosofeert, dagdroomt, maakt voortdurend tekeningetjes en lijkt zich nauwelijks te bekommeren om de naakte feiten of evidente aanwijzingen. Toch slaagt hij erin om met zijn onorthodoxe, intuïtieve methode de zaak succesvol af te ronden. Met "De man van de blauwe cirkels" bevestigt Fred Vargas haar vakmanschap als schrijfster van eigenzinnige misdaadverhalen met een licht surrealistische ondertoon.
[deze recensie verscheen eerder in Leeswolf]
Fred Vargas: De man van de blauwe cirkels (De Geus. Spanning), De Geus Breda, 2005, 221 p., € 18,9. ISBN 90-445-0341-3. Vert. van: L'homme aux cercles bleus door Rosa Pollé. Distributie: De Geus
Bella Union in de kijker
Het UK indie platenlabel Bella Union heeft enkele bijzondere bands in stal. Artiesten die steevast verrassen en ook met fraaie hoezen op de proppen komen. Zo is de sleeve art van Explosions In The Sky vaak prachtig. Ze werken op al hun platen samen met de artiest Esteban Rey. Andere mooie hoezen komen van My Latest Novel en Mick Turner's Australische trio Dirty Three. Over de hoes van Fleet Foxes is al veel inkt gevloeid, de briljante Breugel tableau was een echte eye catcher. "When art and music hold hands so comfortably it is a delight to behold. Hopefully this exhibition will illustrate that." zegt Simon Raymonde - labelbaas van Bella Union - met gepaste trots over de tentoonstelling die nu in de Rough Trade East te zien is. Raymonde geeft toe dat hij op weg naar zijn werk nog steeds graag halt houdt in de Londense muziekwinkeltjes om de vinylsecties uit te vlooien. Op zoek naar mooie hoezen wellicht.
Bella Union Sleeve Art Exhibition at Rough Trade East (August 2009)'Dray Walk', Old Truman Brewery, 91 Brick Lane, London, E1 6Q
Abonneren op:
Berichten (Atom)
