Bibliothecaris in blog: september 2009

Top 25 invloedrijkste boeken

Cover via Amazon

Volgens een enquête van het literaire magazine Wasafiri zijn onderstaande boeken de invloedrijkste van de laatste 25 jaar. Het blad, dat zijn 25ste verjaardag vierde, vroeg aan 25 wereldvermaarde schrijvers om elk een titel te nomineren. Gabriel García Márquez’s 100 jaar eenzaamheid kreeg drie stemmen. De criteria zijn overigens niet geheel duidelijk aangezien 100 jaar eenzaamheid respectievelijk in 1967 en Lolita in 1955 uitgegeven werden.
Salman Rushdie werd zowel met Midnight’s Children als met The Satanic Verses genomineerd. Ook Michael Ondaatje is met twee titels The English Patient en Anil’s Ghost van de partij. President Obama’s memoires Dreams From My Father werd ook weerhouden, volgens Marina Warner “definitely the most influential book historically". Wat mij verder opvalt is dat geen enkele titel van Haruki Murakami werd vermeld, voor mij een van de belangrijkste schrijvers van het voorbij decennium.

Top 25 invloedrijkste boeken

1. Aminatta Forna: The Famished Road by Ben Okri
2. Amit Chaudhuri: Collected Poems by Elizabeth Bishop
3. Bernardine Evaristo: Staying Power: The History of Black People in Britain by Peter Fryer
4. Beverley Naidoo: Roll of Thunder, Hear My Cry by Mildred D Taylor
5. Blake Morrison: The Stories of Raymond Carver by Raymond Carver
6. Brian Chikwava: The Savage Detectives by Roberto Bolaño
7. Chika Unigwe: One Hundred Years of Solitude by Gabriel García Márquez
8. Daljit Nagra: North by Seamus Heaney
9. David Dabydeen: A House for Mr. Biswas by V.S. Naipaul
10. Elaine Feinstein: Birthday Letters by Ted Hughes
11. Fred D’Aguiar: Palace of the Peacock by Wilson Harris
12. Hirsh Sawhney: River of Fire by Quarratulain Hyder
13. Indra Sinha: Lolita by Vladimir Nabokov
14. John Haynes: Philosophical Investigations by Ludwig Wittgenstein
15. Lesley Lokko: Midnight’s Children by Salman Rushdie
16. Maggie Gee: Disgrace by J.M. Coetzee
17. Marina Warner: Dreams From My Father by Barack Obama
18. Maya Jaggi: The English Patient by Michael Ondaatje
19. Michael Horovitz: Collected Poems by Allen Ginsberg
20. Minoli Salgado: Anil’s Ghost by Michael Ondaatje
21. Nii Parkes: One Hundred Years of Solitude by Gabriel García Márquez
22. Roger Robinson: Sula by Toni Morrison
23. Sujata Bhatt: One Hundred Years of Solitude by Gabriel García Márquez
24. Sukhdev Sandhu: The Private Life of Chairman Mao by Dr Li Zhisui
25. Tabish Khair: The Satanic Verses by Salman Rushdie

Initialen B.B.

Brigitte Bardot 75 vandaag!
expo

Back to College in 1964

Bron: Esquire sept. 1964 'Back to College'

Strandcabines met bibliotheekboeken succesvol

Iedereen leest, ook zonnekloppers en strandlopers. De samenwerking tussen de Blankenbergse openbare bibliotheek en de badkarhouders was tijdens de zomermaanden erg succesvol. Vooral de strips waren voortdurend uitgeleend.

Bij de start van het hoogseizoen kregen alle uitbaters van strandcabines van de bibliotheek een pakket strandboeken in bruikleen. Het strandpakket bevatte populaire genres zoals thrillers en romantische boeken. De badkarhouders konden zo uitpakken met hun eigen strandbibliotheek. Uit een rondvraag blijkt dat de zonnekloppers gretig gebruik hebben gemaakt van de boeken die werden aangeboden. Vooral strips werden op het strand stuk gelezen, niet alleen door kinderen, maar ook door volwassenen. De badkarhouders zelf zorgden voor de nodige variatie door de pakketten onderling te ruilen.

Een aangenaam neveneffect is dat zonnekloppers via een folder ook de weg vonden naar de bibliotheek. Deze zomer kreeg de bibliotheek heel wat meer toeristen over de vloer. In juli en augustus werden tweeduizend meer uitleningen geboekt dan vorig jaar. Nu staat al vast dat de strandbibliotheekjes volgend jaar een vervolg krijgen.

Bron: Het Nieuwsblad
Foto credits: Kim Raven (Flickr)

Polaroid: Exp 09.10.09

Image by freeparking via Flickr

'Polaroid: Exp 09.10.09’
9 Oktober - 28 November
@atlasgallery 49 Dorset Street, London W1.

Helemaal gelukkig word je nooit

De Franse schrijfster Anna Gavalda (1970) schrijft breed uitwaaierende romans waarin de liefde centraal staat. Na de vuistdikke roman “Samen ben je minder alleen” dat verfilmd werd met Audrey Tautou (Amélie), telt ook de opvolger “Helemaal gelukkig word je nooit” (Vert. van La consolante) net geen 500 bladzijden.

Protagonist is de 47-jarige Charles Balanda, een architect in Parijs wiens leven op rolletjes lijkt te gaan. Zijn bouwprojecten verlopen naar wens en ook privé is er geen vuiltje aan de lucht. Alles verandert echter wanneer hij op het verjaardagsfeest van zijn vrouw een brief vindt met de mededeling dat Anouk le Men gestorven is. De brief is van de hand van haar zoon Alexis. Dat was in zijn jeugdjaren een goede vriend maar nu is hun relatie uitermate stroef. Charles blijk jarenlang heimelijk verliefd te zijn geweest op de levenslustige en volstrekt non-conformistische Anouk. Haar dood is een hefboom die het leven van de architect volstrekt overhoop gooit. Zijn vrouw blijkt vreemd te gaan en ook zijn bouwproject in Rusland loopt niet langer op wieltjes. Hij verzandt in een depressie en besluit zijn jeugdvriend op te zoeken om het plotselinge overlijden van diens moeder op te helderen. Tijdens zijn trip komt hij in contact met de Amerikaanse plattelandsvrouw Kate. Deze levenslustige Amerikaanse woont met een stel kinderen op een boerderij net buiten het dorp waar Alexis woont. Haar ongelukkige levensverhaal intrigeert Charles Balanda. Het duurt niet lang voor ze zijn hart in vuur en vlam zet.

Het lijkt wat op een plot voor de betere romantische weekendfilm. Maar Anna Gavalda slaagt er in om de cliché’s van de romantische literatuur vakkundig te omzeilen. De lang uitgesponnen verhaallijn wordt verlicht met een vaak wisselend vertelsperspectief en een verrassende verhaalstructuur. Ook stilistisch is Gavalda zeer gevarieerd. Levendige dialogen en barokke beschrijvingen worden afgewisseld met vele korte, onafgewerkte zinnen die de gemoedstoestand van haar protagonist illustreert. Deze fragmentaristisch aandoende passages en de intermezzo’s op metaniveau waarin de schrijfster de draak steekt met haar eigen thematiek behoeden de roman van overdaad: “Geluk is plat, zoetelijk, boring en altijd moeizaam. Geluk verveelt de lezer. Een lovekiller.” Af en toe permitteert Gavalda zich dergelijke grappige en poëtische zijwegen. Het zijn oefeningen in joie de vivre die “Helemaal gelukkig word je nooit” optillen tot een hartverheffende en speelse liefdesroman.

Recensie geschreven in opdracht van Vlabin-VBC en gepubliceerd in Leeswolf 2009, nr. 6 / september

Gavalda, Anna: Helemaal gelukkig word je nooit
Prometheus, Eerste druk: 1-5-2009
Verkoopprijs: € 19,95
Aantal pagina's: 477
ISBN: 9789044612875

Ikea Billy index

Image by El Negro Magnifico via Flickr

Come on Billy - De Billy boekenkast van Ikea moet zowat de meest verkochte boekenkast ter wereld zijn. Vooral voor pockets en cd's zijn ze bijzonder geschikt. Met een product dat wereldwijd verkocht wordt, is het ook makkelijk om de koopkrachtverschilen tussen landen te meten. Zo kan de Ikea Billy index de BigMac index vervangen. Een product zou, rekening gehouden met wisselkoersverschillen, in alle landen hetzelfde moeten kosten. De Boekenkast Billy van Ikea geeft echter aan dat de koopkrachtsverschillen tussen landen soms erg uiteenlopen. Norm is hoeveel Billy-boekenkasten van ikea je met 1000 euro kan kopen. In de Benelux zijn dat 20 boekenkasten, in Israel zijn dat er maar de helft: 10. In de Benelux betaal je 50 euro, in Zweden 55, in China 65 en in Israël dus 100 euro.

I Am A Hotel

Image via Wikipedia

Dat Leonard Cohen, Canadees dichter, folk singer-songwriter en schrijver op de dag van de herfst verjaart kan geen toeval zijn. Vandaag viert de componist van Suzanne, Hallelujah en So Long, Marianne zijn 75ste verjaardag. Deze treurwilg heeft echter ook gevoel voor humor, dat bewijzen deze citaten: “Act the way you'd like to be and soon you'll be the way you act.”; “I don't consider myself a pessimist. I think of a pessimist as someone who is waiting for it to rain. And I feel soaked to the skin.” In een TV-interview in 1966 gaf hij toe dat hij zijn naam ooit wou veranderen in Leonard September Calling. In de clip vertolkt Cohen Chelsea Hotel#2, een fragment uit de Canadese film "I Am A Hotel" (1983). Deze video won de 'Golden Rose international television award' in Montreux, Zwitserland. Bird on the Wire, een van zijn allerbeste songs, werd ook door Johnny Cash, die andere man in black, gecoverd.

In het land van Cyriel Buysse

Een van mijn lievelingsstreken om op mooie zondagnamiddagen een fietstocht te maken is het land van Buysse: langs de grenzen van het Meetjesland en de Leiestreek, met St-Martens-Latem, Nevele en Deurle als favoriete stopplaatsen. Vandaag is het overigens precies 150 jaar geleden dat Cyriel Buysse geboren werd in Nevele. Voorbestemd om de chicoreifabriek van zijn vader over te nemen maar op aanraden van zijn tante, de schrijfster Virginie Loveling, begon hij op zijn 27ste te schrijven. Bekendste werken in zijn oeuvre: "Het Gezin van Paemel", "Het recht van de sterkste", "Het ezelken", "Tantes", "Te lande" en "Van arme mensen".

Meer info: Cyriel Buysse Genootschap ; Bibliografie

Dwars door Sint-Kruis (2009)

Wedstrijdtijden zijn voor hardlopers even belangrijk als het lichaamsgewicht voor weightwatchers, ze liegen niet. Je kan zo vaak je wil beweren dat je goed en gevarieerd aan het trainen bent, bewijzen geef je met trainingschrono's niet. Veel vraagtekens dus voor de start van Dwars door Sint-Kruis. Hoe goed was mijn conditie op twee weken van de semi-marathon van Brussel? Ging ik last hebben van mijn sluimerende verkoudheid? Heb ik niet te veel op snelheid en te weinig op uithouding getraind? Drie ronden van 5 km gingen uitsluitsel brengen.

De eerste ronde ging erg vlot en legde ik in minder dan 20 minuten af (19:55). Bij het begin van de tweede ronde begon de warmte mij echter parten te spelen. Het was zowaar 26°c en in de straten van St-Kruis voelde het nog warmer aan, geen zuchtje wind stond er. Enkel langs het kanaal voelde het wat frisser aan. Tienduizend meter aan 15 km/u lopen kan ik aan, dat bewees ik in dit jaar in Knokke en Oostende. Maar nu kreeg ik schrik voor die derde ronde en schakelde ik al in ronde twee enkele tandje lager. Niet dat ik veel keuze had, mijn tempo-hardheid smolt elke kilometer wat verder weg. Een meisje dat voor haar huis postgevat had, toonde mij een kartonnen bord waarop ze in drukletters "VOLHOUDEN" had geschreven. Dat is de essentie van hardlopen: volhouden, ook al voert je lichaam harde oppositie.

Op de terrasjes in de dorpskern genoten de mensen ondertussen van een frisse pint, terwijl wij lopers ons bleven uitsloven. De tweede ronde legde ik in 22:52 af. Hetzelfde meisje van het kartonnen bord reikte mij in die finale, derde ronde nu een bekertje water toe, dat ik in dank aanvaardde. De finish was toen al bijna in zicht. Eindtijd: 1:06:08 en een 97 ste plaats. Het verhoopte uitroepteken kreeg ik niet - 2 minuten boven mijn streeftijd - maar als generale repetitie voor de halve marathon was dit toch geslaagd met voldoening. In Brussel moet het alvast sneller wil ik mijn 1h30 van vorig jaar verbeteren. Een dikke pluim tenslotte voor de organisatoren van atletiekclub Sodibrug. Alles was tot in de puntjes geregeld. Er waren voldoende bevoorradingsposten op strategisch perfecte plaatsen en ook de signalisatie en km-aanduidingen waren perfect. Het was mijn eerste deelname in Sint-Kruis en het zal zeker niet mijn laatste zijn.

Uitslagen (PDF)
5 km
15 km
Aflossing

Bron en foto's finish via acsodibrug.be

Open Access week: Toegang tot de toekomst

Van maandag 19 tot en met vrijdag 23 oktober 2009 vindt de eerste wereldwijde Open Access week plaats. Deze week biedt de gelegenheid om de bekendheid en bewustwording rondom Open Access tot wetenschappelijke informatie te bevorderen. De Open Access week bouwt voort op het enthousiasme van de open access dag die is georganiseerd in 2007 en 2008. De week wordt georganiseerd door SPARC (the Scholarly Publishing & Academic Resources Coalition), PLoS (The Public Library of Science), Students for FreeCulture, OASIS (the Open Access Scholarly Information Sourcebook); Open Access Directory (OAD) en eIFL.net (Electronic Information for Libraries). Ook in het Museum voor Natuurwetenschappen vindt er een open access meeting plaats, een initiatief van Belspo om de declaratie van Berlijn ingang te doen vinden.

Meer info: www.openaccessweek.org
Bron: Surffoundation (NL)

Femmes fatales worden nooit oud

Filmicoon en ultieme femme fatale uit de klassieke film noir Lauren Bacall viert vandaag haar 85ste verjaardag! Ooit liet la Bacall zich ontvallen "I am not a has-been. I am a will be" en dat klopt in haar geval volledig. Femmes fatales van het witte doek worden immers nooit oud.

Image via Wikipedia

J. Kessels: the novel

“Yeah, we’re on the road again” zo luidt het bij country-ster Willie Nelson ontleende motto van de nieuwe en wervelende roman van P.F. Thomése. Na de fel bejubelde politieke satire “Vladiwostok” grijpt Thomése terug naar zijn romanfiguur J. Kessels die eerder in “Greatest hits” furore maakte.

J. Kessels werkt nog steeds als filmrecensent en columnist voor het Eindhovens Dagblad. Hij woont in Tilburg en is de beste vriend en favoriete personage van de schrijver. De vuilbekkende, excentrieke, constant rokende en drinkende J. Kessels neemt de ietwat bravere schrijver op sleeptouw naar de meest gore plaatsen. Samen dwepen ze met films, country- en popmuziek en Charles Bukowski. Als eerbetoon aan het leven van een bohémien zoeken ze zelf ook voortdurend naar drank en goedkope seks. Ze trekken in een Toyota Kamikaze van Tilburg naar Hamburg om er in de hoerenbuurt Sankt Pauli op zoek te gaan naar Perry Boone, een man die getooid in een NAC-shirt door het leven gaat. Ze zijn vergezeld van Bertje de Braaij, opdrachtgever van deze bizarre zoektocht en een oude jeugdkennis van de schrijver. Deze man – zoon van een illustere frituuruitbater - roept bij de schrijver allerlei zeemzoete en vooral geile herinneringen op aan Birgit de Braaij. B.B. was het wulpse zusje van Berend en de ster in Cafetaria Van Vroeger. Ze had een geweldige kont wat haar de bijnaam 'knetterhete frituurspetter' opleverde. In Hamburg krijgt de leuk begonnen roadtrip een morbide staartje. Na het bezoek aan een zoveelste voze toplessbar ontdekken de hitsige mannen in de kofferbak van hun wagen het lijk van een Turkse man. Verbouwereerd keren ze halsoverkop terug naar hun vertrouwde habitat, het veilige Tilburg.

“J. Kessels: The Novel” leest als een dolkomisch stripverhaal met de sfeer van een klassieke film noir vol fatale vrouwen. De mooie lay-out, met tekeningen van striptekenaar Gerrit de Jager, versterkt het hoge stripboekgehalte van deze bizarre roman. Omwille van de flinterdunne plot hoef je dit boek niet te lezen, maar de manier waarop Thomése zijn parodiërende verhaal brengt is zo speels en vernuftig dat het leesplezier van de pagina’s knalt. De schrijver lijkt er zelf genoegen in te scheppen om zijn helden de meest voze en kinderlijke praat te laten verkondigen. Zoals een kleuter zich verkneukelt in het uitspreken van vieze woorden, genieten deze outcasts van hun adolescente baldadigheid. Al schakelt Thomése even vlot van stijlregister, zodat dat uitbundige sfeertje van onvolwassen mannen onder mekaar frequent via voice overs op metaniveau doorbroken wordt. Zo denkt de vertelfiguur met veel nostalgie terug aan zijn geliefde B.B. De vele filosofietjes rond het belang van frikadellen, sigaretten en countrymuziek doen dan weer erg absurd aan. Er wordt terloops ook nog eens gelachen met het bedroevende peil van het Duitse voetbal. P.F. Thomése scoort met zijn geestige oneliners aan de lopende band, iets wat van de gemiddelde Duitse voetballer overigens niet gezegd kan worden. Af en toe is er een vette knipoog naar filmiconen als Brigitte Bardot, of literaire helden als Charles Bukowski en Jack Kerouac. Grote literatuur is dit allemaal niet, maar als staaltje van fuction is het onovertroffen in het Nederlandse taalgebied. P.F. Thomése biedt met zijn verknipte universum vol vuilbekkende en dronken losers een adequaat tegengif tegen de politiek correctheid en de zo welig tierende zelfgenoegzaamheid.

Recensie geschreven in opdracht van Vlabin-VBC en gepubliceerd in Leeswolf 2009, nr. 6 / september

P.F. Thomése, 'J. Kessels: The Novel'
Contact, 223 pagina's, € 16,95

Op tijd vertrekken

"Aan hardlopers heb je niets, je moet op tijd vertrekken." (Jean de la Fontaine)

Het loopseizoen zit er bijna op voor mij. Begin oktober zal ik weten of ik geselecteerd werd voor de London marathon 2010. Voor de komende weken heb ik nog twee wedstrijden op het programma: zaterdag 19 september loop ik Dwars door Sint-Kruis (15 km) als voorbereiding op de halve marathon van Brussel van zondag4 oktober. Dwars door Sint-Kruis, een organisatie van atletiekclub Sodibrug, heb ik nog nooit gelopen maar het parcours is vlak en het is een criterium van 3 ronden van vijf km. Voor de lopers die 15 km teveel vinden is er trouwens een aflossingswedstrijd voor teams van drie lopers. Van de Brusselse semi-marathon hou ik erg, het is een erg zwaar maar prinsheerlijk parcours en er zijn minder deelnemers dan in de 20 km van Brussel. Dat is in de tunnels in het eerste gedeelte een groot voordeel. Het voelt dan alvast minder claustrofobisch aan. Vorig jaar was het nog extra lastig door de regen en de wind. Nu tip ik twee keer op mooi nazomerweer. En er natuurlijk vooral voor zorgen dat ik op tijd vertrek.

Franse fotograaf Willy Ronis overleden

Image by youngdoo via Flickr

Willy Ronis (14 augustus 1910-12 september 2009)

De Franse fotograaf Willy Ronis is gisteren overleden. Net als bij zijn geestesverwanten en andere documentaire fotografen Robert Doisneau (1912-1994) en Henri Cartier-Bresson (1908-2004) gaf hij betekenis en diepte aan het begrip "humane fotografie". Beelden van alledaagse mensen in alledaagse situaties die de kijker weten te ontroeren. Veel van zijn Parijse foto's zullen in het collectieve geheugen gegrift blijven.

Informatie aan Zee 2009

Het tweedaagse congres Informatie aan Zee van de VVBAD is alweer achter de rug. Wat me opviel was hoe diep de zee soms nog is tussen de traditionele bibliothecarissen en de meer innovatief ingestelde kenniswerkers. Argumenten die je twee jaar geleden tijdens het congres in Gent hoorde toen biblioblogs besproken werden, kwamen nu ook weer bovendrijven: het gemeentebestuur dat niet mee wil (in de OB-sector) of dat enkel de ICT-afdeling blogs mag opstarten. Ook vaak gehoord: het gebrek aan tijd. Web 2.0 draait juist om Do It Yourself. Patrick Vanhoucke - coördinator van het Bruno bibliotheeknetwerk en fervent blogger - sloeg de nagel op zijn kop met zijn pleidooi voor 'everyday I'm a librarian' en dat dit niet om 17u ophoudt. Maar net zoals bij de gebruikers is er dus ook bij de informatieprofessionals nog een kloof. Karolien Selhorst, beleidsmedewerker digitale bibliotheek en hoofdredacteur Digitale Bibliotheek, merkte in haar lezing over mediawijsheid op dat het aanleren van informatievaardigheden niet alleen bij kinderen, maar ook bij volwassenen noodzakelijk is. Ze merkte daarbij op dat voor een aantal leraars uit het basisonderwijs web 2.0 duidelijk een brug te ver is aangezien de kennis van web 1.0 geen evidentie is.

De tweede dag van de conferentie lag het accent op e-books. De introductie van digitale boeken bleek evenzeer geen evidentie. In het boeiende panelgesprek Top technologie trends werd het vergeleken met de introductie van de eerste wagen: een koets met een motor in. Net zoals de eerste e-readers nog steeds een bladerfunctie aanbieden. De inzet in het kursaal van Oostende was niettemin groot: innovatie is broodnodig om de toekomst van de sector te vrijwaren. 'Al wat niet digitaal is, bestaat niet' werd in de keynote van Hans Jansen gesteld. Maar we moeten ons geen illusies koesteren. Meer digitale content beschikbaar maken verhoogt niet per definitie de culturele participatie. Ondanks de lagere drempel stelde Tom Evens (Digitale tv als heiland voor erfgoed) dat via een kleinschalig gebruikersonderzoek vast. In concreto: dezelfde mensen die nu naar toneel gaan kijken, zullen ook van de video on demand service gebruik maken. Een nieuw publiek aanboren zit er niet in. De uitspraak dat 93 % van de gebruikers tevreden is met de zoekresultaten in Google verraste mij, maar het bleek volgens archivaris 2.0 om studenten te gaan wat het alvast een stuk geloofwaardiger maakte. Meer gebruikersonderzoek is alvast vereist.

Andere opvallende vaststellingen: middelen en personeel voor e-depot (KB NL) zijn zowat het tienvoudige van onze KBR (keynote H. Jansens). De interactie en feedback van het publiek was bij een aantal lezingen aan de magere kant. Mijns inziens spelen daar een aantal factoren een rol: soms overweldigd door de inhoud, teveel respect voor het tijdslot en vooral onze voorkeur om de vraag of opmerking tijdens de pauze face to face aan de spreker te stellen. Het programma was afwisselend en veelzijdig, al was het aantal buitenlandse sprekers relatief beperkt. Gedegen en enthousiasmerende voordrachten die ik op de tweede dag volgde waren onder meer: Strategische visie web 2.0 (Jan Van Hee, Maarifa), Archief 2.0 voor dummies (Christian van der Ven, Brabants Historisch Informatie Centrum) en Driver II (Karen Van Godtsenhoven, UGent). Een pluim tenslotte naar de beroepsvereniging VVBAD voor de uitstekende organisatie. De locatie en de catering waren een schot in de roos. Net zoals sommige lezingen smaakte de Médoc op de afsluitende receptie naar meer. Voor herhaling vatbaar.

Verder lezen:
abstracts van 10 september 2009
abstracts van 11 september 2009

Zinkend schip

Lezen kan je leven redden

Jarige uitgever zoekt ontsnapte boeken

Dit jaar viert uitgeverij Lannoo haar honderdste verjaardag! Sinds 1909 hebben ze naar schatting 12.000 boeken gepubliceerd. Van alles hebben ze op de hoofdzetel in Tielt minstens één exemplaar bewaard, behalve van 34 titels. Nu Lannoo bezig is om zijn archief digitaal te inventariseren, doen ze een verwoede poging om die laatste gaten in het geheugen van het bedrijf te dichten. De wanted - lijst vind je hier.

Het archief wordt beheerd door een oud-medewerker van Lannoo en is niet open voor publiek. Historici of studenten die hun eindwerk maken, kunnen het wel raadplegen. De uitgeverij heeft eraan gedacht om het in bewaring te geven bij het KADOC in Leuven of het AMVC in Antwerpen, maar ze wil het zo lang mogelijk in Tielt houden. Vanaf 18 september kan het publiek wel een selectie uit dit archief bewonderen. Dan start in de stadsbibliotheek van Tielt de tentoonstelling 100 hoogtepunten uit 100 jaar Uitgeverij Lannoo. Die 100 mooiste en meest spraakmakende boeken werden in samenwerking met de biografen van de stichter Joris Lannoo geselecteerd uit de collectie van 12.000 titels.

Bron: NCJ/Villa Kakelbont, Lannoo

Het ultieme Vlaamse levenslied

Het laatste nummer van het tijdschrift Boekman 79 van de BoekmanStichting is volledig gewijd aan De Canondiscussie. Canon als ultieme natte droom voor iedereen die aan listmania lijdt. Zelf herinner ik mij nog vaag het vak canonvorming gedoceerd door prof. Ronald Soetaert aan de universiteit Gent met discussies over welke schrijvers in de Nederlandstalige literaire canon dienden opgenomen te worden. Het ging ondermeer over F.B. Hotz, ik had toen echt nog nooit van deze schrijver gehoord dus zei ik vol overtuiging dat deze schrijver er zeker bij hoorde. Dat was de mentaliteit in die dagen. Interessant aan de Boekmanspecial is in ieder geval is dat zowel de hoge als lage culturen aan bod komen. Middels columns komen onder meer ook de mooiste musicals, de beste beeldverhalen, de rages in de graffiti en toonaangevende televisieseries aan bod.

In zijn column getiteld "Het ultieme levenslied" breekt Jan Vollaard een lans voor een canon van het ultieme levenslied. De popjournalist van NRC Handelsblad neemt eenvoud en directe emotie als criteria en gaat resoluut voor de volgende drie levensliederen: Corry en de Rekels: Huilen is voor jou te laat; André Hazes: De vlieger en Jacques Herb: Manuela. Mooi lijstje en ik wil daar gerust drie van mijn favoriete Vlaamse levensliederen aan toevoegen. Hier zijn drie meeslepende en ontroerende zeepbellen die de tand des tijds op wonderlijke wijze doorstaan.

Ultieme levenslied - Top 3

1. Will Tura: Eenzaam zonder jou (1962)

2. Jimmy Frey Zo mooi, zo blond en zo alleen (1968)

3. Laura Lynn: Je hebt me 1000 maal belogen (2005)

Verder lezen of luisteren:

Boekman nr 79 inhoudstafel Canondiscussie
Smart : ode aan het betere Vlaamse levenslied (concert op 13 september in het Depot te Leuven)

The Movie Title Stills Collection

Een heel mooie collectie van screenshots van filmtitels vvind je op de site van filmliefhebber en webmaster Christian Annyas: The Movie Title Stills Collection. De filmstills werden chronologisch gegroepeerd of per genre (western, film noir). Er zijn ook trailers en eindgenerieken opgenomen in de database. Updates kan je ook via twitter ontvangen. De still links komt uit de westernklassieker van Jacques Tourneur: Out of the past: "A guy without a fortune! A girl with too much past!".

Virtuele vriendschap

Het was al mogelijk op Twitter: followers kopen om je status op te krikken. Maar ook voor eenzame facebookgebruikers is er met uSocial nu een commercieel bedrijf dat "hulp" aanbiedt. Mensen die zich nogal eenzaam voelen op Facebook, kunnen nu immers hun virtuele vrienden kopen. De prijzen zijn navenant: Voor 125 euro krijg je 1.000 vrienden, voor 820 euro zelfs 10.000. Het bedrijf vindt die "vrienden" door uitnodigingen te sturen in naam van zakelijke klanten.

De krokodil van Manhattan

De queeste en de obsessieve drang iets onmogelijks te verrichten zijn de constanten in het oeuvre van Kees 't Hart. In de speelse roman "De krokodil van Manhattan" is de protagonist hardnekkig op zoek naar kennis en waarheid. Maar zijn pad gaat niet altijd over rozen.

De ik-verteller heet -- om de verwarring wat groter te maken -- gewoon Kees 't Hart, maar is geen alter ego van de auteur. Als beleidsmedewerker van de Noordelijke Hogeschool Leeuwarden reist hij af naar de befaamde Juilliard School in New York. Daar wil hij de kennis over hun doelstellingen en organisatieleer verzamelen om een beleidsplan voor een nieuw leerplan in Nederland te kunnen neerpennen. Hij huurt een appartement op Broadway bij Theo Xoranvitis, een zonderlinge antiekhandelaar wiens bijnaam de krokodil van Manhattan is. Zijn flat staat volgestouwd met antiek, ontelbare beelden, schilderijen, meubels en vazen. Aanvankelijk krijgt Kees 't Hart kop noch staart van zijn verhuurder, die hem om steeds meer gunsten begint te vragen; van onschuldige zaken zoals het uitlaten van zijn hondje tot het afleveren van vreemde pakjes in de stad of gekoppeld worden aan zijn zus. Het gedrag van de antiekhandelaar en het hectische leven in de Big Apple brengen hem in opperste verwarring. Met zijn Hollands aandoende Engels tracht hij overigens, zonder noemenswaardig succes, binnen te geraken in de hippe New Yorkse toneelwereld. Zijn grote leermeester blijkt Mark Twain te zijn. Te pas en te onpas citeert hij diens theateropvattingen tegen de vrienden van Xoranvitis, die grote literatoren blijken te zijn. Zijn grote hoop rust op de dansdocent Benjamin Harkarvy, die tot de oprichters van het Nederlands Danstheater hoort. Maar ook dat lijkt met een sisser af te lopen.

De krokodil van Manhattan is een hoogst chaotische tragikomedie waarin de verwarring en wereldvreemdheid van de protagonist erg aanstekelijk werken. Voor je het in de smiezen hebt, ben je als lezer ook onderhevig aan grote twijfel. Dat 'fictieve' figuren die echt bestaande gedichten declameren de revue passeren, maakt het er niet makkelijker op. De obsessieve zoektocht van de hoofdpersoon wordt steeds intenser. Hij dweept met rituelen en grote gebaren, die hij in navolging van Mark Twain ontbloting en intimiteit noemt. Een van de sleutelmomenten in de roman is als de zus van Theo Xoranvitis zich voor de halfslapende Kees 't Hart langzaam ontkleedt. Is hij aan het dromen, gebeurt dit echt? Deze dromerige, surreële passages zijn de hoogtepunten in de roman, die verder nogal wisselvallig van karakter is. De eentonigheid van het beleidsjargon waarmee de protagonist uitpakt en het repetitieve karakter van het verhaal, dat als een slang in zijn eigen staart bijt, vergen enig doorzettingsvermogen. Lezers die graag een eenduidig, klassiek verhaal met een duidelijke plot lezen, laten dit boek van 't Hart best links liggen. Maar wie bereid is mee te gaan in zijn vreemde en onthechtte universum, krijgt in een bizarre cocktail van Engels en Nederlands een wonderlijk portret van een verwarde geest voorgeschoteld.

Kees 't Hart: De krokodil van Manhattan, Querido Amsterdam, 2006, 252 p., € 17,95. ISBN 90-214-6754-2. Distributie: WPG Uitgevers

Boekenschenking

In de rubriek Bibliothecarissen van weleer: een gepensioneerde boekhandelaar schenkt de blije bibliothecaris een waardevol boek dat ze samen doorbladeren.

Bron: Los Angeles Times, 5 april1965, beschikbaar via UCLA Digital Library

Opmerkelijke museumdiefstal

Bij aanvang van een meeting over digitalisering van wetenschappelijke collecties vernam ik dit trieste nieuws: 299 tropische vogels werden vorige maand gestolen uit het Natural History Museum in Engeland. Bijna 300 felgekleurde exemplaren uit de ornithologische collectie in Tring, Hertfordshire zijn figuurlijk gaan vliegen. De dieven werkten waarschijnlijk in opdracht van een verzamelaar of voor een afzonderlijke verkoop van de pluimen. Er wordt momenteel onderzocht of de inbrekers hulp van kregen van iemand met officiële toegang tot het museum. Experts zijn weken bezig geweest met het onderzoek naar de volledige omvang van de diefstal, meer dan 500 kasten op drie verdiepingen werden gecontroleerd. Uiteindelijk kwamen ze op een totaal van 299 vermiste vogels uit Midden-en Zuid-Amerika, en uit Papoea-Nieuw-Guinea. Alle van de ontbrekende vogels hadden een kleurige vederdracht, terwijl de vrouwelijke exemplaren met bruine veren onaangeroerd bleven. Het museum van London bezit in zijn Tring-collectie in totaal 750.000 opgezette vogels, die 95 procent van alle bekende soorten vertegenwoordigen. Bron: The Times

Beste filmquotes aller tijden

In het radioprogramma Midi Libre op radio 1 zochten ze vorige week naar de tien beste filmquotes aller tijden. Steven De Foer, filmrecensent bij De Standaard, stelde samen met de luisteraars onderstaand lijstje samen. Mooi werk maar wel jammer dat geen enkele uitspraak van Woody Allen in de top 10 weerhouden werd. Een greep uit enkele van zijn opvallendste onliners: I am at two with nature; The food in this place is really terrible. Yes, and such small portions. That's essentially how I feel about life. (Annie Hall); My brain - it's my second favorite organ. (Sleeper).

Casablanca biedt meer dan Play it again, Sam, overigens ook de titel van een Woody Allen hommage aan deze filmklassieker. Mijn favoriete citaten: Rick Blaine (Humphrey Bogart): "Of all the gin joints in all the towns in all the world, she walks into mine."; "What is your nationality?" Rick Blaine (Humphrey Bogart): "I'm a drunkard."

Top 10 favoriete filmquotes (Radio 1):

1. Do you renounce Satan? I do renounce Satan. - The godfather
2. ET phone home - ET
3. Frankly my dear, I don't give a damn - Gone with the wind
4. We're all different! I'm not! - The life of Brian
5. Atmosphère! - Hôtel du Nord
6. De wereld is klein, maar ik zou hem toch niet willen stofzuigen - Manneke Pis
7. Aristotel was not Belgian, the central message of buddhism is not every man for himself, and the Londen underground is not a political movement. Those are all mistakes, Otto. I looked them up! - A fish called Wanda
8. Gentlemen, you can't fight in here! This is the war room! - Dr. Strangelove
9. I'm having what she's having - When Harry met Sally
10. Play it, Sam - Casablanca

Abonneren op: Berichten (Atom)