Bibliothecaris in blog: januari 2010

Pop goes Salinger

Geletterde pop is deze week volledig gewijd aan JD Salinger. De Schotse band Belle and Sebastian was een grote fan. Le Pastie de la Bourgeoisie -- van de EP '3.. 6.. 9 Seconds of Light' -- verwijst naar het lievelingsboek van de zanger: : "Wouldn't you like to get away?, give yourself to the allure of Catcher in the Rye, the future's swathed in Stars and Stripes" (clip) Andere popgroepen die naar het werk van Salinger refereren zijn Over the Rhine met de single "Circle of Quiet": 'Like the Catcher / In the Rye / I wanna stay / Where you are'.

De song "Catcher" van de Zweede groep Komeda gaat over Holden Caufield: " Who will catch your fall? / Who will do it all? and There ain't no catcher in the rye." The Bloodhound Gang hebben het in "Magna Cum Nada" ook over de beroemde antiheld: "Why try, I'm that guy, Holden Caufield, from Catcher in the Rye. Put away cause he wasn't all there, like a jigsaw puzzle you might compare, me to him." Ook de punkrockers van Green Day doen hun duit in het zakje met "Who Wrote Holden Caulfield?" Salinger's boek werd ook door Billy Joel aangehaald in zijn single We Didn't Start The Fire uit 1989: "Brando, The King and I, and The Catcher in the Rye". Last but not least: Guns 'n Roses hebben op hun laastste album 'Chinese Democracy' een song getiteld "Catcher in the Rye". Meer songverwijzingen vind je op WikiAnswers.

In Memoriam J.D. Salinger (1919-2010)

De Amerikaanse schrijver J.D. Salinger is woensdag op 91-jarige leeftijd overleden. Salinger schreef zich met "The catcher in the rye" (1951) naar de absolute top in de naoorlogse Amerikaanse literatuur. "The cather in the rye" (Vertaald als 'De vanger in het graan') introduceerde de rebelse tiener Holden Caulfield. Hij werd zowat het prototype van een antiheld. De eerste zin van het boek zette meteen de toon: "Als je het echt allemaal wil horen, dan wil je waarschijnlijk eerst weten waar ik geboren ben en wat een waardeloze jeugd ik heb gehad en wat mijn ouders allemaal gedaan hebben voordat ze mij kregen en meer van dat soort sentimentele gelul, maar eerlijk gezegd heb ik geen zin om het daarover te hebben." Andere werken van Salinger zijn 'Nine Stories' (1953), 'Negen verhalen', 'Franny and Zooey' (1961) en 'Raise High the Roof Beam, Carpenters and Seymour, an introduction' (1963). Na de publicatie van "The cather in the rye" leefde de schrijver als een kluizenaar. Hij trok zich volledig terug uit het openbare leven in New Hampshire. Op de website van The New Yorker kan je twaalf korte verhalen van Salinger in de originele opmaak lezen.

Lopen voor Haïti

In de 20 km door Brussel editie 2010 zal het .beTeam dit jaar voor Haïti lopen. Alle sportieve federale personeelsleden kunnen samen met hun collega’s lopen voor de slachtoffers van Haïti. De 20 km door Brussel vindt dit jaar plaats op zondag 30 mei. Het .beTeam wil het geteisterde land Haïti financiële steun verlenen. Zo zal onder meer aan alle leden van het .beTeam gevraagd worden om een bijdrage van minimaal zes euro te geven. FED+ neemt echter net zoals vorig jaar het inschrijvingsgeld van vijftien euro op zich. Ik zal alvast aan de start staan in mei om het museum van natuurwetenschappen te vertegenwoordigen met een hopelijk scherpe chrono.

De nar

De nar is een geestige autobiografische roman van Ron van Liempd over zijn leven als cafébaas in Krakau, of all places. De protagonist - een alter ego van de auteur - is wat men eufemistisch een dromer noemt. Maar eigenlijk is hij een aan apathie ten ondergaande einzelgänger die het bekrompen leven in Nederland niet meer ziet zitten. Zijn studies in de rechten zijn een afknapper van formaat. Zijn bedompte studentenkamer maakt hem steeds depressiever. In een opwelling van zeldzame dadendrang stapt hij op de eerste de beste trein.

Hij strandt in het Poolse Krakau, waar de sombere Oostbloksfeer hem wel aanspreekt. Het is er barkoud en hij begrijpt geen jota van de taal. Maar met de moed der wanhoop besluit hij om zich er een poosje te verschuilen. Na lange omzwervingen komt hij in contact met de mysterieuze Lisowski, die hem voor een belachelijk lage huursom een mooi appartement aanbiedt. Daar vindt hij een vreemd soort geluk: een eenzaam, verborgen leven zonder behoeften of verplichtingen. Maar zoals mooie liedjes niet blijven duren, zo eindigt ook deze periode van voorspoed al gauw. Hij leert mensen kennen en maakt plannen. Zijn ambitie om in de kelder van het gebouw een kroeg te beginnen krijgt vaste vorm en de transformatie die hij daardoor ondergaat, is opmerkelijk. Van eenzaat ontpopt de jongeman zich tot een sociaal wezen dat alle klanten als een door de wol geverfde nar weet te entertainen. Het café wordt een groot succes, the place to be, maar de prijs die hiervoor betaald moet worden, is hoog: paranoia, angstaanvallen en gezondheidsproblemen.

De nar is een uiterst laconiek verteld verhaal over de lotgevallen van een jonge Nederlander in een postcommunistisch land als Polen, waar de mensen het leven nemen zoals het is: corrupt en bureaucratisch. Ron van Liempd maakte het in levende lijve mee aangezien hij ooit de jongste kroegeigenaar van Krakau was. De grappige lotgevallen van een beginnende cafébaas zullen dus wel op ervaring gestoeld zijn. Bijzonder treffend zijn de Kafkaiaanse beschrijvingen van de pogingen om aan een drankvergunning te raken of om met de belastingdienst in contact te treden. Stilistisch is De nar geen hoogvlieger maar de humor compenseert dat enigszins. De mooiste passages blijven echter die waarin het gevoelsleven van de protagonist uitgespit wordt. Zo belijdt hij vol schroom en twijfel zijn liefde voor een van zijn diensters. Heel langzaam ontdooit hij. Het leven buiten de kroeg kan ook mooi kan zijn, ware het niet dat het daglicht veel te scherp schijnt als je te lang in de duisternis vertoefde.

Ron Van Liempd: De nar, Prometheus Amsterdam, 2000, 223 p., € 16,49. ISBN 90-5333-918-3. Distributie: Standaard uitgeverij

Uitgelopen hartstocht (2)

Als hardloper probeer je steeds opnieuw de grenzen te verleggen. Je trainingsschema’s en je sportwatch zijn je houvast. In plaats van rekening te houden met de kans op overtraining, vrees je telkens dat je niet genoeg loopt. Mist, sneeuw, vrieskou, geen enkel weertype houdt je binnen. Tough Guys Don't Dance, They Run... Lopen zal je, en niet binnen op een loopband, dat is meer iets voor zondagslopers of advocaten.

En dan gebeurt het. Je botst op je eigen grenzen, je weerstand neemt af en je wordt ziek of raakt geblesseerd. De trainingsschema’s kunnen meteen de prullenmand in. December werd mijn zwarte maand, geveld door zware ziekte. Mijn universum was drie weken lang begrensd door een bed en een sofa. Een glas water in de keuken halen was een heuse krachttoer. In mijn koortsdromen zag ik mezelf nog steeds de marathon van Parijs uitlopen in een scherpe tijd, maar dan wel in het zog van K3 verkleed als biggetjes. Dus dat was geen referentie.

Na drie weken ging het weer beter. Wetenschappelijk onderzoek wees uit dat je van lopen een beter geheugen krijgt. Het doktersadvies om niet weer bij vrieskou te gaan lopen was ik niettemin snel vergeten. Een extra laagje textiel zou wel volstaan. Verdwenen was de patiënt, er was enkel nog een met de wind worstelende loper op een verlaten strand.

Ik was aan een nieuw wedstrijdschema toe. Op 11 april wordt het nieuwe loopseizoen voor geopend verklaard. Dan staat een van mijn favoriete wedstrijden van het seizoen op het programma: de snelle 10 k run van Oostende. Een eerste marathon loop ik nu pas in juni, tijdens de nacht van West-Vlaanderen. Als avondmens moet mij dat wel liggen, een marathon die om 8 uur 's avonds start. In tegenstelling tot Parijs zal het parcours ook biljartvlak zijn. De andere wedstrijden die ik loop zijn de krenten uit het Running Tour aanbod, aan te vullen met nog enkele lokale wedstrijden.

In het najaar loop ik als afsluiter en hoogtepunt van het seizoen de marathon van Brussel, op dat heuvelachtige parcours waar ik tijdens de halve marathons al meermaals mijn tanden op stuk beet. Een beetje ambitie kan geen kwaad. Hoe hoger de te beklimmen bergen er voor je uitzien, hoe beter. Anders gaapt toch maar de leegte en de afgrond. De jacht op persoonlijke records kan weer beginnen.

(column; Uitgelopen hartstocht; 2)

DB Update 2010

E-books, mobiele telefoonapplicaties, user generated content. De digitale en technologische ontwikkelingen volgen elkaar razendsnel op. Ook de juridische en maatschappelijke context waarin de digitale bibliotheek opereert verandert snel. Zaken zoals auteursrecht, privacy en open access staan vaak haaks op de belangen van de digitale bibliotheek en haar gebruikers. Welke strategie moet je als bibliotheek bepalen?

Om hierop een antwoord te bieden organiseert het tijdschrift Digitale Bibliotheek in samenwerking met de NVB op 25 maart 2010 voor de eerste maal het congres DB Update 2010. Op het programma staan lezingen van onder meer Helene Blowers (Reality Check 2.010), Rosemie Callewaert (zoeken.bibliotheek.be), Jeroen van Beijnen (Cubiss), Chris Vleugels & Stijn Bannier (IBBT-SMIT, Vrije Universiteit Brussel) en John Blyberg (sopac 2.0). Ook wordt voor de eerste maal de prijs Digitale Bibliotheek van het Jaar uitgereikt. Het eendaagse congres vindt plaats op 25 maart 2010 in het WTC Rotterdam. Praktische informatie en het volledige programma vind je hier.

Graphic Novels Top 10

Bibman's Graphic Novels Top 10:
1. It's a Good Life, If You Don't weaken, Seth.
2. Maus, Art Spiegelman.
3.The Boulevard of Broken Dreams, Kim Deitch, Simon Deitch.
4. Ghost World, Daniel Clowes.
5. Bloednacht, Miles Hyman, Matz*
6. Jimmy Corrigan, Chris Ware.
7. Persepolis, Majane Satrapi.
8. Gemma Bovery, Posy Simmonds.
9. Exit Wounds, Rutu Modan.
10. Dagboek van een strip, Dupuy, Berberian.

* gebaseerd op een roman noir van Jim Thomson (1906-1977).

Een canon van zestig essentiële graphic novels vind je in The Rough Guide to Graphic Novels (2008) van Danny Fingeroth. Een epische zoektocht naar de beste graphic novels (lees hier verder)

Djangofollies

Vandaag is het precies een eeuw geleden dat Django Reinhardt (1910-1953) in Liberchies, nabij Charleroi werd geboren. Reinhardt creëerde een heel eigen stijl, vooral samen met violist Stéphane Grappelli, die als Hot Club de France of gypsyswing de wereld in ging. In zijn gitaarspel mixte hij jazz met zigeunermuziek en musette. Als enige niet-Europeaan werd hij al vlug in het jazzpantheon opgenomen naast figuren als Louis Armstrong, Billie Holiday, Duke Ellington, Charlie Parker en anderen. Om zijn verjaardag te vieren hebben op heel wat plaatsen in Vlaanderen en Wallonië optredens plaats onder de vlag Djangofollies. Meer informatie en foto's over deze fantastische muzikant vind je op de Keep Swinging blog.

Django Reinhardt - Limehouse Blues. De band is de Quintette du Hot Club de France. Limehouse Blues dateert uit 1921 en is een compositie van Phillip Braham, de tekst is van Douglas Furber.

De vitalist

De vitalist is een merkwaardige en bevreemdende roman over schuld en boete. Dramatis personae zijn drie bevriende koppels die verstrengeld raken in een web van leugens en overspel. Vitalisme is een filosofische leer die zegt dat de levensverschijnselen gestuurd worden door krachten die inherent zijn aan het leven zelf, aldus de moordzuchtige hoofdpersoon.

Het verhaal begint nochtans erg vredig. Oudejaarsavond wordt gezamenlijk gevierd en alvorens elkaar met de beste wensen te overladen, stelt elk zijn eigen desiderata voor. Egoïsme voert uiteraard de boventoon, zo pleiten zowel Felix (de wetenschapper) als Eefje (de kunstenares) voor erkenning en succes. De onpeilbare Johan (hoogleraar wiskunde) vraagt om in het nieuwe jaar eindelijk kennis te nemen van een deugdelijk godsbewijs, zijn vrouw houdt het op een betere wereld. Enkel de jonge Barbara barst in tranen uit als ze het over haar toekomst heeft. Later in het verhaal laait een passionele relatie tussen Barbara en Johan op. Daarmee zijn alle koppels perfect gekruist maar tegelijkertijd zal deze laatste romance hun ondergang inluiden.

In "De vitalist" speelt Gerrit Krol met enkele van zijn vaste thema's: het inlassen van wetenschappelijke paradigma's in de alledaagse realiteit, de complexiteit van de misdaadbestraffing (cfr. zijn essay "Voor wie kwaad wil" uit 1990) waarin hij de doodstraf in bepaalde gevallen niet uitsluit. Ook zijn stijl is als vanouds erg puntig en uitgepuurd, veel ruimte voor franjes is er niet. De karaktertekening van de personages is eveneens minimaal, alsof hun innerlijke leegte weinig woorden toelaat. De schrijver steekt ook herhaaldelijk de draak met de dramatische voortgang van een doorsnee soap. Krol speelt ook voortdurend met genres: het is zowel een scenario, een sec relaas als poëtisch. Het loodzware thema van de roman wordt daardoor constant gerelativeerd. Alsof Krol vooral niet te zwaar op de hand wil zijn. Het leven is zo al ernstig genoeg.

Gerrit Krol: De vitalist, Querido Amsterdam, 2000, 132 p., € 14,85. ISBN 90-214-7262-7. Distributie: WPG Uitgevers

De grenzen van het lezen

Op tien februari staat een interessant ogend symposium op het programma: De grenzen van het lezen, een organisatie van Stichting Lezen in samenwerking met de Universiteit Gent. Hamvragen zijn ondermeer wat er nu precies stichtend aan lezen is en welke rol verhalen nog spelen in onze cultuur.

Ronald Soetaert (voorzitter Stichting Lezen) presenteert een stand van zaken hoe over verhalen gedacht werd en hoe we er vandaag mee omgaan. Thomas Vaessens (hoogleraar Moderne Nederlandse Letterkunde - Universiteit van Amsterdam) stelt vragen bij wat er gebeurt in onze leescultuur en wat de literatuur daaruit kan leren. In zijn recent boek De Revanche van de Roman onderzocht hij welke rol de literatuur vandaag kan of moet spelen. Daarvoor relativeert hij een aantal zekerheden die de grenzen van het lezen aftasten.

Verder komen tijdens dit symposium enkele recente trends aan bod die de veranderende leescultuur illustreren. In De revanche van het beeldverhaal bespreken Geert De Weyer (De Morgen, Klara) en Sam De Graeve (Woestijnvis) de graphic novel. In De revanche van de lezer wordt de nieuwe lezer in literaire blogs voorgesteld door Dirk Leyman (De papieren man). De onderzoeksgroep Cultuur & Educatie van de UGent presenteert een bloemlezing van fragmenten uit diverse media zoals games, strips en schilderijen, waarin onze omgang met verhalen verbeeld wordt.

Meer info: Stichting lezen

Mijn wilde jaren

Bron: Anone, Nagelaten Werk (De Harmonie,1984)

Lookshelves voor literaire voyeurs

Lookshelves is een site waar je naar andermans boeken kan kijken. Zo bijzonder is dat uiteraard niet. Er zijn al veel sites met boeken on line. Maar hier betreft het specifiek een beperkt aantal boekenplanken in hun 'natuurlijke habitat': op enkele planken, in huizen, kantoren, studentenkamers. Iedere lezer, boekenwurm of boekenverzamelaar kan zijn eigen foto indienen. Na het invullen van een korte vragenlijst verschijnt de bijdrage na enkele weken op de site. Een snapshot van de boeken die ik in mijn bureau in het museum bijhoud is ondertussen op de site geplaatst: A Museum Librarian's Lookshelf.

Meghan Beresford, bedenkster van dit project, geeft toe dat zij een voyeuristisch trekje vertoont. Ze wil weten wat de deelnemers lezen (of kopen), hoe ze hun boeken plaatsen, hoe beduimeld ze zijn: "I want to stumble into their secret interest in banjo, or ouija boards, or the Ottoman Empire. I love seeing that we've read the same thing, or being reminded that I meant to read that book, or seeing a bunch of books by an author I've never heard of right next to a writer I know and love. For all of these reasons, I love bookshelves. Perhaps more importantly, I love books. Actual books, with pages and marginalia and musty smells. Books with creaky spines, folded corners, water stains wobbling the pages. Books with old library card pockets glued into the front covers. The world is so wired these days that it's easy to forget about the physical experience of books. "

Zoveel liefde voor (oude) boeken, in een tijdperk dat e-books definitief aan het doorbreken zijn, daar kan ik als bibliothecaris enkel maar weekhartig van worden.

Knowledge Wins. Wikipedia Is Free

“Knowledge Wins. Wikipedia Is Free.”
Brian Moore - WIII Propaganda Posters.
Bron: BrianMooreMedia.com

De bibliothecaris in 1947

Op Internet Archive is een video terug te vinden uit 1947 die de rol en functie van een bibliothecaris uit de doeken doet: The Librarian in 1947. De film is afkomstig uit de collectie van de Prelinger Archives. Bij de meest gedownloade items zal je deze film uiteraard niet terugvinden. Maar als tijdsdocument en tijdsbeeld blijft deze video niet aleen voor vakgenoten interessant om zien: "It Shows the work of a cataloguer, the school librarian, the reference librarian, the librarian who works with children & the librarian who specializes in a field ". Sommige zaken veranderen niet. Ook nu zijn er nog gebruikers die op zoek zijn naar een 'blauw' boek. De film beklemtoont ook dat een bibliotheekdirecteur over dezelfde vaardigheden en competenties als een CEO uit de privésector moet beschikken. Fair enough.

140 tekens

De invloed van twitter deint uit. Zo verscheen vorig jaar "140 Characters: A Style Guide for the Short Form" van Dom Sagolla. Een praktische gids die deze korte vorm communicatie uitvoerig toelicht en illustreert met voorbeelden van bekende twitteraars. 140 tekens is niet alleen van toepassing op Twitter, maar kan ook gebruikt worden om effectief en efficiënt te communiceren in alle sociale media. Sagolla werkte vroeger voor twitter en is de mede-oprichter van iPhoneDevCamp. Het boek wordt geleverd met DollarApp, een iPhone applicatie ontwikkeld door het Sagolla's bedrijf. Deze toepassing laat je toe het boek te lezen op je iPhone, evenals commentaar te geven op het boek via Twitter.

Meer en meer reviewers beperken hun besprekingen voortaan ook tot 140 karakters, zodat ze deze makkelijker kunnen tweeten en vlugger kunnen schrijven. Zo vind je op de blog "What To Wear During An Orange Alert?" cd-besprekingen waar aan elke albumtrack maximum 140 karakters besteed worden. Hier bijvoorbeeld de recensie van de nieuwe cd van Eels: End Times. Ander voorbeeld is de blog Nothing To Say die ultrakorte boekbesprekingen aanbiedt. Alles draait om inhoud, maar dan wel in hapklare brokjes. Voorlopig hou ik mijn eigen recensies toch nog wat langer.

Dom Sagolla: 140 Characters: A Style Guide for the Short Form
Wiley, 2009
ISBN10: 0470556137
ISBN13: 9780470556139

Bibliobusje komt zo

Andere tijden: een Franse bibliobus uit 1956.
Er was in deze camionette plaats voor zo'n 1 000 volumes.
Bron: les cahiers français, 106 (1965)

Het geheim van een opgewekt humeur

Klassieker van de week. De roman Het geheim van een opgewekt humeur van H.C. Ten Berge werd in 1987 met de Multatuliprijs bekroond. Ondertussen verschijnen er nog regelmatig herziene drukken van deze spraakmakende roman. De laatste dateert uit 2006 toen de schrijver de P.C. Hooft-prijs kreeg. Het is het eerste deel van een romancyclus waar ook De jaren in Zeedorp (1998) en Blauwbaards ontwaken (2003) toe behoren.

‘Een relaas van liefde en schennis’ luidt de veelzeggende ondertitel. Het bij Franz Kafka ontleende motto verduidelijkt de opzet: "Mijn hele lichaam waarschuwt mij voor ieder woord." De toon is meteen gezet voor een artillerie van verhalen over dood, liefde en incest. Protagonist is Edgar Moortgat, een schrijver die worstelt met een dijk van een midlifecrisis. Zijn brood verdient hij met het schrijven van ‘Tilly Tit’, pornografische verhalen voor de betere klasse. Daarnaast heeft hij nog een hele stapel literaire projecten op stapel staan. Zo vat hij het plan op om een autobiografie te schrijven, die ‘Het geheim van een opgewekt humeur’ moet gaan heten. Zijn vriendin heeft hem omwille van zijn chaotische levenswijze de deur gewezen en hij knoopt een relatie aan met de Caribische Coco Prima, een pornoactrice en tevens erg succesvolle videokunstenares. Hij is ook bezig met het schrijven van twee filmscripts over de mythologische incestverhalen van ‘De Dochters van Pandion’ en ‘De geboorte van Adonis’.

In het tweede deel van de roman verplaatst de setting zich van Amsterdam naar Las Casas. Hugo Radstake, een oude jeugdvriend van Moortgat, brengt verslag uit van zijn wetenschappelijke expeditie naar Mexico, waar hij een onderzoek naar droomsymboliek in de Aztekencultuur wenste te doen. Tot zijn grote teleurstelling blijkt er al een dergelijke studie te zijn gepubliceerd en loopt zijn onderzoeksplan met een sisser af. Moortgat is niettemin geboeid door de verhalen van zijn jeugdvriend. Het derde en laatste deel verenigt de drie hoofdfiguren in Zuidveen. De driehoeksverhouding leidt tot een dramatische ontknoping.

Het geheim van een opgewekt humeur is een caleidoscopische roman die glinstert als een pas geslepen diamant. Ten Berge grossiert in zijn verkenningstocht naar alle varianten van de liefde in symbolische beeldspraak. Hij creëert een spanningsveld tussen ultieme kwetsbaarheid en immuniteit en tussen het sacrale en de schennis. Zijn personages worstelen met het leven, maar vinden een uitweg in de kunst en literatuur. Met zijn van ‘memento mori’-weemoed doordrongen magnum opus bewijst Ten Berge dat goede literatuur de tand des tijds een hak kan zetten. Het geheim blijft intact, ook bijna vijfentwintig jaar na datum.

H.C. Ten Berge: Het geheim van een opgewekt humeur : een relaas van liefde en schennis, Athenaeum-Polak en Van Gennep Amsterdam, 2006, 239 p., € 16,95. ISBN 90-253-0329-3. Distributie: WPG Uitgevers

Leven met boeken

"Boeken zijn niet bedoeld als meubilair, maar er is niets anders
dat een huis zo prachtig meubileert."
Henry Ward Beecher

"Living with Books" van Alan Powers
Bay Books & Tapes, 2003

Classic covers postzegelreeks

De Britse post brengt een reeks van tien postzegels op de markt met daarop de hoezen van de belangrijkste Britse albums van de voorbije vier decennia. Elke zegel toont de hoes van de lp met de plaat die al een beetje uit de hoes is geschoven. Geselecteerde albums zijn 'The Division Bell' van Pink Floyd, 'Parklife' (zie foto, l)., 'London Calling', 'Led Zeppelin IV', 'Power, Corruption & Lies' van New Order (zie foto, r), Primal Scream's 'Screamadelica', 'Let It Bleed'van The Rolling Stones, Coldplay's 'A Rush Of Blood To The Head', 'The Rise And Fall Of Ziggy Stardust And The Spiders From Mars' van David Bowie en Mike Oldfield's 'Tubular Bells'. Deze Classic Covers Stamp Set is verkrijgbaar in de webwinkel van de Royal Mail.

Een artist's impression van web 2.0

Een artist's impression van web 2.0
Source: eBoy Blog

Stilstaande trein

Het was een wel heel lange en vreemde treinrit huiswaarts. Ik was aanvankelijk nog blij dat ik nog net de trein van Knokke-Blankenberge van 18:32 kon nemen in Brussel-Zuid. Wist ik veel wat er nog op ons dak ging vallen. Nog geen twintig minuten later, in Welle, in de buurt van Denderleeuw, werd de bovenleiding losgerukt. Eerst een akelig geluid dat me aan de zelfmoordtrein van vorig jaar deed terugdenken. Dan de impact en de vonken van de kabels die op het dak van de trein terecht kwamen.

Eventjes vreesde ik dat we aan het ontsporen waren. Een vertraging van onbepaalde duur en het licht en de verwarming die na verloop van tijd uitvielen, was het directe gevolg. "Zen" trachtte ik mezelf zonder veel succes wijs te maken. Ik keek om me heen en zag mensen die onverstoord De Metro bleven lezen. Anderen begonnen nerveus te sms'en of te bellen naar het ongeduldige thuisfront. Tijd kreeg een heel andere dimensie.

Sommige wagons werden in koelkasten herschapen. Naar het toilet kon enkel als de conducteur de deur voor je open maakte. Water was er niet meer dus je kneep best je neus dicht. De civiele bescherming kwam ter plaatse en deelde dekens en warme dranken uit. De evacuatie kon pas beginnen als het elektrocutiegevaar was geweken. Uiteindelijk zaten we twee uur op de stilgevallen trein vast en ook nog eens twee uur op de dieseltrein die ons via het parallelspoor naar Gent moest brengen.

We werden onderhouden door de al dan niet ongewild ironische boodschappen van de speaker: "We hebben een klein probleempje, we komen hier niet weg, of euh misschien wel, straks, we houden jullie op de hoogte." Een half uur later de boodschap dat we een gratis, warm drankje in het buffet van Gent aangeboden gingen krijgen. En nog een uur later - toen we Gent bijna binnenreden - de melding dat de treinrit al bij al toch nog vlot verlopen was.

Dank tenslotte aan de medepassagiers die het eindeloze wachten wat vergemakkelijkten met hun goede luim. Ik trachtte zelf ook nog af en toe grappig uit de hoek te komen, maar de honger en de vermoeidheid sloegen - naarmate het later werd - toch toe. Ik dacht aan De trein der traagheid van Johan Daisne en aan het einde van de lange rit aan helemaal niks meer. Dan toch - weliswaar met uren vertraging- zen.

Meer info over deze treinproblemen @ de redactie

I love the Library

Dit clipje 'I love the Library' is de winnaar van de wedstrijd Creative Impression of the library. Deze videowedstrijd werd uitgeschreven door The Library Association of China, ter promotie van bibliotheken. De winnende videofilm is van Erin Liu van de ChaoYang University of Technology van Taiwan en focust op "feeling good" en "Library high". Een Engelse ondertiteling ontbreekt maar de mooie beelden spreken voor zich. De clip eindigt in een musical met een deels in het Engels gezongen library song. Het moet er daar vrolijk aan toe gaan in die bibliotheek.

link courtesy of Elsevier

Ballads of the Book

Sing as if you live in the early days of a better nation of een nieuwe aflevering over geletterde pop. In 2007 stelde Chemikal Underground Records de release van Ballads of the Book: A joint Effort voor. Deze cd kreeg in de lage landen amper aandacht, maar is een prachtig voorbeeld van een kruisbestuiving tussen de Schotse pop en folk scene en de literatuur. Initiatiefnemer was Idlewild's Roddy Woomble. Hij kreeg voor dit project steun van de Schotse Arts Council.

De compilatie is uiterst eclectisch en poëtisch. Boegbeelden van de Schotse indie scene en persoonlijke favorieten zoals Aidan Moffat en Malcolm Middleton van wijlen Arab Strap zijn uiteraard aanwezig. Andere artiesten zijn onder andere Aereogramme, James Yorkston, Sons And Daughters, Alasdair Roberts en The Trashcan Sinatras. Teenage Fanclub’s Norman Blake tekent met ‘Girl’ , een met American west coast harmonies opgesmukte song, voor een van de vele hoogtepunten op dit 18 tracks tellende album. Participerende Schijvers en dichters zijn onder meer Edwin Morgan, Alasdair Gray, Ali Smith, AL Kennedy, Louise Welsh en Ian Rankin. De hoes is een origineel, speciaal in opdracht gemaakt kunstwerk van Alasdair Gray. Meer info over dit unieke project is op deze microsite van Chemikal Underground te vinden.

Ballads of the Book ~ Various Artists
Audio CD (5 Mar 2007)
Format: Explicit Lyrics
Label: Chemikal Underground

Australisch zwart

Na de goed onthaalde thriller Requiem voor een vis waren de verwachtingen voor de nieuwe Christine Adamo erg hoog gespannen. Met Australisch zwart maakt de Franse schrijfster - biologe van beroep - de belofte maar half waar.

Het verhaal begint nochtans veelbelovend met een evocatie van de geschiedenis van de Australische Aboriginals aan de hand van een familiestamboom die in 70.000 v.Chr. begint. De tweede verhaallijn speelt zich in het heden af. Hoofdpersoon is de Australische Liz. Ze besluit om haar appartement in Sydney van de hand te doen en naar Frankrijk te emigreren. Dat doet ze niet zomaar, ze wil op het platteland van de Provence het verleden van haar moeder ontrafelen. Waarom trok haar inmiddels overleden moeder destijds naar Australië? Liz legt vlot contacten met de lokale bewoners en krijgt via oude brieven inzicht in het leven van haar grootmoeder en moeder. Ze raakt steeds meer in de ban van haar onderzoek naar haar eigen familiegeschiedenis, die overigens nauw verweven blijkt te zijn geschiedenis van de Australische aboriginals. Haar onderzoek stokt echter als er allerhande geheimzinnige en angstaanjagende gebeurtenissen plaats vinden. Er wordt ingebroken in haar boerderij en ze vindt ook een lijk op haar erf. Klapstuk is een poging om haar te verdrinken. Wie wil er beletten dat de waarheid aan het licht komt?

Wie graag zijn tanden zet in een thriller die fundamentele wetenschappelijke vragen, evolutieleer en entertainment samenbrengt, is bij Christine Adamo aan het juiste adres. Net als ‘Requiem voor een vis’ biedt ‘Australisch zwart’ immers een mix van wetenschap, politiek verweven met moord en misdaad. De roman is knap geconstrueerd met een cross-over tussen heden en verleden. Maar deze ietwat gezochte compositie duwt tevens de angel uit het thrillerverhaal. Het lijkt alsof Christine Adamo voortdurend op twee gedachten hinkt. Door de geschiedenis van Australische Aboriginals met een spannend verhaal te willen combineren, overspeelt ze uiteindelijk haar hand. De suspense verliest aan kracht door deze uitvoerige toelichting van het verfoeilijke assimilatiebeleid. ‘Australisch zwart’ is politiek correct maar danst als thriller op een slap koord.

Christine Adamo: Australisch zwart (De Geus, 2009)
Vert. van: Noir austral; vertaler:Riek Bredman
ISBN 9789044510324 - PRIJS € 19.90

Best Art Vinyl 2009

Voor de vijfde keer werden in Londen de Art Vinyl prijzen uitgereikt. De top drie bestaat uit Muse, Manic Street Preachers en het titeloze debuutalbum van het lichtjes fantastische Fever Ray.

Best Art Vinyl 2009 TOP 3

Artiest: Muse
Titel: The Resistance
Record Label: Helium 3 / Warner Bros
Designer: La Boca.

Artiest: Manic Street Preachers
Titel: Journal For Plague Lovers
Record Label: Columbia
Designer: Original Painting by Jenny Saville.

Artiest: Fever Ray
Titel: Fever Ray
Record Label: Mute Records
Designer: Design and illustration: Martin Ander.

Volledige top 50

Absinthe Bourgeois

Absinthe Bourgeois. Zelfs katten hebben sterkere middelen nodig om zich tijdens deze donkere en bitterkoude dagen wat op te warmen.

Meer van dergelijke 'chat noir' affiches vind je op de Franstalige Vintage Poster blog.

In Memoriam Gilbert Gascard

In Memoriam Gilbert Gascard (Marseille, 29 oktober 1931 - 3 januari 2010)

Gascard was beter bekend als Tibet, de striptekenaar van de detectiveverhalen met de journalist Rik Ringers in de hoofdrol. Als kind verslond ik deze spannende strips, die in het toen erg populaire weekblad Kuifje verschenen. Gascard tekende ook de humoristische reeks Chick Bill, maar daar was ik minder wild van. Als Fransman woonde en werkte Gascard als sinds zijn jeugd in België. Hij debuteerde in 1951 als illustrator in Kuifje.

De foto hierboven toont een muurschildering naar een origineel project van Tibet. Dit beschilderde huis bevindt zich in de Bijstandsstraat in Brussel en werd in januari 1992 officieel ingehuldigd. Meer info over de Brusselse stripmuren vind je hier.

Photo credits: Gedjé

Eindejaarslijsten

Image by miskan via Flickr

Listmania: zowel studio brussel als radio 2 kwamen met hun eindejaarslijsten de feestmaaltijden opvrolijken. Veel verrassingen waren er niet. Olie drijft altijd boven. In de tijdloze houdt Nirvana Metallica opnieuw van de eerste plaats. Gorky en dEUS zijn de enige twee Belgische artiesten in de top 10. The Cure viel net buiten die top 10 met het nog steeds fantastisch klinkende A Forest. Hoogste nieuwkomer is Sex on fire van Kings Of Leon, op de dertigste stek. Voor de luisteraars van Radio 2 is De roos van Ann Christy opnieuw de ultieme song in de 1000 klassiekers lijst. Bryan Adams strandt op plaats twee met zijn nostalgische Summer of '69.

Tijdloze top 10

1. Smells like teen spirit - Nirvana
2. One - Metallica
3. Stairway to heaven - Led Zeppelin
4. Mia - Gorky
5. Child in time - Deep Purple
6. Alive - Pearl Jam
7. Hallelujah - Jeff Buckley
8. Black - Pearl Jam
9. Creep - Radiohead
10 Suds & Soda - Deus

Klassiekers Top 10

1. De roos - Ann Christy
2. Summer of '69 - Bryan Adams
3. Dancing Queen - ABBA
4. Inch allah - Adamo
5. Child in time - Deep Purple
6. You're the first, the last - Barry White
7. Bad moon rising - Creedence Clearwater Revival
8. Spanish eyes - Al Martino
9. Eenzaam zonder jou - Will Tura
10 Paradise by the dashboard light - Meat Loaf

The Young Naturalist's Companion

"If the grass grow in Janiveer, It grows the worse for't all the year"
Will H. Stevens: The Young Naturalist's Companion (Leicester, 1950)

Bron: The alphabet of Illustrators

Goede voornemens voor het jaar tien

Terug van een weekje aan zee. Het jaar tien is ondertussen goed en wel begonnen. Aan alle lezers alvast mijn beste wensen! Ik moet er nog aan wennen, aan dat jaartal 2010, het lijkt wat op een titel van een anachronistische sciencefiction tv-serie. Ooit was er Space: 1999 en dat ligt toch ook al weer een decennium achter ons. Maar ik dwaal af. Goede voornemens maak ik ook deze keer niet. Alleen al de gedachte eraan brengt mij spontaan aan het geeuwen. Oscar Wilde verwoordde het perfect:"Good resolutions are simply checks that men draw on a bank where they have no account." Enkele jaren schreef ik in deze blog onder andere over vroeger naar bed gaan, en later opstaan maar hoe kan ik deze gewoonte veranderen als een dag nu al te kort is om alles te kunnen doen wat ik wil of moet doen? Na bijna drie weken stilgelegen te hebben, ben ik weer beginnen te lopen en zware benen zijn mijn deel. Strandlopen zijn de beste manier om weer aan kracht te winnen. De basis was er nog, maar mijn snelheid was ik uiteraard kwijt. Maar de vreugde weer te kunnen hardlopen was een van de mooiste eindejaarsgeschenken, hoe koud het op het strand met die gure NO-wind ook was. Ik zal er ongetwijfeld aan terugdenken als ik op elf april mijn tweede marathon van Parijs loop.

Abonneren op: Berichten (Atom)