Hoe langer je stil ligt door blessures hoe meer je begint te twijfelen aan je conditie en aan je passie voor hardlopen. Je hoort steevast in je dichte omgeving dat je te veel loopt en door
overtraining geblesseerd raakte. Deze commentaren geven je enkel nog meer zin om het op een lopen te zetten. De eerste
Running Tour wedstrijden liet ik niettemin noodgedwongen aan mij voorbij gaan maar aan de
20 km door Brussel 2010 moest en wou ik ondanks mijn lichamelijke kwaaltjes (rugpijn, kniepijn, verkoudheid etc.) zeker deelnemen. Het was immers exact vijf jaar geleden dat ik met hardlopen begon. Toen nam ik deel met het hartstochtsteam van ons museum en nu vijf jaar later is de
hartstocht voor het lopen nog steeds niet verdwenen.
Deze keer stond ik op basis van mijn tijd van vorig jaar in de eerste startbox. Een praatje met een oudere loper uit Leopoldsburg monterde mij helemaal op. Waarom zou ik somberen omwille van enkele gemiste wedstrijden als ik nog jaren van
loopplezier voor de boeg heb? Deze fit ogende loper was begin zestig maar zijn tijden waren nog steeds voortreffelijk. Hij vertelde mij dat hij nu op brugpensioen was en eindelijk zonder probleem vijf keer per week kon trainen. Na de traditionele Bolero en onze nationale hymne schoten we uit de startboxen. Het regende bij de start en dat was een signaal om er meteen in te vliegen.
Ik liep een egale en goed ingedeelde wedstrijd. Het 10 km punt bereikte ik in 44:52. Pas op die vervelende helling rond km 17 moest ik eventjes op de tanden bijten en naar adem happen. De lucht was op dat moment al helemaal opgeklaard, letterlijk en figuurlijk. Ik klokte af in
1h31:05, goed voor een 2.307ste plaats op 30.000 deelnemers. Ik liep bijna drie minuten sneller dan in 2009 toen ik finishte in
1h33:57. Een wereld van verschil is dat niet, maar het voelde aan als een overwinning. Felicitaties aan alle collega lopers van het BE.team en de logistieke organisatie. A good job well done. Op naar de volgende wedstrijd.
Officiële klassementen 20 km Brussel 2010
Minder dan 24 uur voor de start van de 20 km door Brussel, de meest gehypte loopwedstrijd van ons land. De laatste generale repetitie dreigt alvast een natte bedoening te worden: regen en een strakke westenwind. De weersvoorspellingen voor zondag ogen niet veel beter. Na mijn slepende knieblessure en de vermoeiende trip naar Wenen deze week heb ik geen flauw idee hoe het met mijn conditie gesteld is. Vorig jaar liep ik uit in 1h33 dus mijn streefdoel is een snellere tijd. Maar als we met het.beTeam een daadwerkelijke financiële steun aan het geteisterde land Haïti kunnen verlenen is de opdracht al meer dan geslaagd. De start wordt voor het eerst in drie golven georganiseerd om opstoppingen in de tunnels te vermijden. Dit jaar begin ik alvast niet meer achteraan maar in het eerste peloton. Mijn startnummer is het ronde getal 7672. Aan alle deelnemers alvast veel succes gewenst! En aan de collega's van het beTeam team: tot morgen in de Wetstraat 51! Of was het dit jaar in de Wetstraat 16? Je weet maar nooit.
Frans Kingma, experimenteel fysicus aan de TU Delft, debuteerde in 1998 met de enigmatische verhalenbundel 'De cyclus van het mes'. Nu, ruim tien jaar later, verschijnt met 'Spiegellevens' zijn eerste voldragen roman. Het verhaal speelt zich grotendeels in Oost-Europa af. 
