Bibliothecaris in blog: augustus 2010

Bij Ensor op bezoek

James Ensor is Oostende. Oostende is James Ensor. Op de valreep heb ik nog net de magnifieke tentoonstelling Bij Ensor op bezoek in het nu tot Mu.ZEE herdoopte KMMK kunnen bezoeken. Deze tentoonstelling bood geen traditionele retrospectieve, maar bracht beeldende kunstenaars, schrijvers, cineasten, museumdirecteurs en verzamelaars samen die een bezoek hebben gebracht aan James Ensor, de schilder die zijn leven lang trouw in de stad bleef wonen. Naast schilderijen en schetsen kon je er ook boeken, films, krantenartikels en uiteraard maskers bewonderen. Met werk van onder andere Wassily Kandinsky, Roger Raveel, Henry Van de Velde, Emile Verhaeren, André Malraux, Stefan Zweig, Erick Hechel en Edouard Vuillard. Ze voerden gesprekken over politiek, literatuur en kunst in het atelier en de woonkamer van de meester die als een sleutelfiguur tussen de 19e en 20e eeuw staat. Het Blauwe salon was het kloppend hart van de tentoonstelling. Hier enkele snapshots van deze wonderlijke expo.

De zwijgster

Terminaler dan De Zwijgster van de Iraanse schrijfster Chahdortt Djavann (1967) kan een dagboek niet beginnen. Al in de eerste regels van het boek maakt de ik-figuur en vertelfiguur duidelijk dat ze binnenkort zal worden opgehangen. Ze is vijftien en heet Fatemeh. Haar bijnaam luidt ‘het nichtje van de zwijgster’. De zwijgster was haar geliefde tante, en zij speelde een sleutelrol in haar leven. Een jonge gevangenisbewaker vat sympathie voor het meisje dat ook zwaar gemarteld wordt. Tijdens de eerste drie dagen van haar verhoor krijgt ze onophoudelijk knuppelslagen en geen slaap. Ze houdt er een paar kapotte tanden, een gezwollen gezicht en gebroken ribben aan over. Haar smeekbede om een schriftje en een pen valt niet in dovemansoren. De cipier gaat op haar verzoek in en smokkelt ook regelmatig morfine haar cel binnen om haar lijden te verzachten. Het meisje begint haar relaas neer te schrijven. Waarom werd ze in hemelsnaam ter dood veroordeeld? In zeer simpele bewoordingen - ze schreef nooit meer dan enkele gedichten - vertelt ze over haar ongelukkige leven. Hoe ze op dertiende van school af moest, en hoezeer armoede de mensen in haar buurt naar drugs deden grijpen. Van haar moeder kreeg ze niet veel liefde, van haar tante - bijgenaamd de zwijgster - des te meer. Als deze tante een geheime liefdesrelatie met een man begint, hangt het zwaard van Damocles in het Iran van de moellahs al snel boven beider hoofden.

"De zwijgster" is een uiterst sober geschreven dagboek. Naar literaire franjes moet je met een vergrootglas zoeken. Het is niettemin een schokkend portret van de vrouwonvriendelijke Iraanse samenleving. De ongelijkheid tussen de seksen is overduidelijk in de strafmaat die de protagonisten krijgen. De man uit de verboden liefdesrelatie komt er met tachtig zweepslagen en een celstraf van enkele maanden vanaf. De vrouw wordt publiekelijk gestenigd en opgehangen. De in Iran geboren schrijfster Chahdortt Djavann woont al vijftien jaar in Parijs en studeerde daar sociale psychologie. Bekendheid verwierf ze met haar essay "Weg met de sluier!" Haar pamflettaire roman geeft de vele in stilte lijdende en naamloze moslimvrouwen een gezicht. Het is een luide aanklacht tegen de gedwongen en liefdeloze huwelijken. In spaarzame bewoordingen wordt duidelijk hoe enkel echte liefde de hoop in harten doet ontgloren en hoe je dat bekoopt met je leven. Als westerse lezer kan je niet anders dan huiveren bij zoveel onrecht.

De zwijgster / Chahdortt Djavann

Oorspronkelijke titel La Muette

Vert.: Carolien Steenbergen

Sirene, 2010

116 blz., € 16,95

ISBN: 9789058314987

Schuld en boete

Bibliothecaris Gert Van Grootel van de openbare bibliotheek van Turnhout heeft mappen vol met nalatigheiddossiers die samen al 30.000 euro bedragen. De lakse lezers die hun Bibliotheekboete niet betaalden riskeren nu een incassobureau aan hun deur te krijgen. Het is de eerste keer dat een bibliotheek zo'n drastische maatregel overweegt. Ondanks het huidige systeem met aanmaningsbrieven worden de materialen vaak niet terug gebracht. De hoogste boete bedraagt 185 euro en gaat over vier dvd's die niet werden teruggebracht. De meeste boetes zitten tussen dertig en vijftig euro. Lezers die het ontleende materiaal achterhouden en de boetes niet betalen, komen op een zwarte lijst en hun lidkaart wordt geblokkeerd. De schepen van Financiën Suzy Maes (CD&V) wil nu een incassobureau inschakelen om de openstaande schulden te innen. 'Bibliotheken zijn vrij een methode te bepalen om hun materiaal terug te krijgen. Bibliotheken hangen af van de stad en de gemeente. Daar worden de regels bepaald. En die verschillen nogal van stad tot stad', zegt Bram Tollenaere van de koepelorganisatie Locus. De meeste bibliotheken houden het bij aanmaningsbrieven en daarna boetes om de ontleners aan te manen hun boeken terug te brengen. Lukt dat niet, dan gaat het dossier naar de juridische dienst. (bron: Het nieuwsblad 26.08.10)

Kuifje in Oostende

Ongetwijfeld een van de mooiste strandcabines van Oostende.

De eenzaamheid van de strandloper (bis)

Mijn looptraining op een verlaten strand, op naar een weektotaal van 82 km. Foto via Cindy.

"And one day, out of the blue, I started to run—simply because I wanted to. I’ve always done whatever I felt like doing in life. People may try to stop me, and convince me I’m wrong, but I won’t change."

Haruki Murakami - What I Talk About When I Talk About Running.

Top 10 Schotse schrijvers

Film poster for Trainspotting (film) - Copyrig...

Literatuur uit het magnetische noorden, sinds de succesvolle verfilming van Trainspotting van Irvine Welsh is er meer en meer aandacht voor literatuur uit Schotland. Denk maar aan Alan Warner met The Sopranos (1998) en Stephanie Taylor (1975) met The Device, The Devil and Me. Bibman presenteert dan ook graag in de reeks listmania een top 10 van de beste moderne Schotse schrijvers.

Top 10 Schotse schrijvers
1. Irvine Welsh
2. James Kelman
3. Alan Warner
4. Jef Torrington
5. Liz Lochead
6. Douglas Dunn
7. Al Kennedy
8. Stephanie Taylor
9. Gordon Legge
10. Alasdair Gray

Waarschuwingslabels voor dagbladen

Bibliotheken moeten besparen, maar ook krantenredacties worden uitgedund. Kijk maar naar De Morgen bij ons, het komt de journalistieke kwaliteit niet altijd ten goede. De Engelse komiek Tom Scott vindt dat de lezers gewaarschuwd moeten worden voor discutabele journalistieke praktijken. Hij maakte enkele waarschuwingslabels en plakte ze op de dagbladen die hij in de metro vond. Je kan deze grappige labels downloaden op zijn blog. 'to ensure future interview with subject, important questions were not asked' vind ik wel geslaagd. Doet me denken aan de houding van Johan Bruyneel ten overstaan van netelige vragen rond de zaak Armstrong. Waarschuwing 7 is ook niet slecht, de berichtgeving over sociale media is daarbij vaak een hoogvlieger. De ludieke actie van Tom Scott krijgt ondertussen wereldwijd navolging. Er werden al Zweedse, Portugese, Duitse en Poolse vertalingen gemaakt. De Nederlandse variant vind je bij Communicatie Online: "het staat in de krant dus het is niet waar". De labels kan je daar ook als PDF-bestand downloaden.

Museumbibliothecaris 2.0

Welke richting gaan we uit?

Alles draait om perceptie. Neem nu het beeld dat de Google-generatie van digitalisering heeft: iets dat vanzelfsprekend is en makkelijk uit te voeren. Dat digitaliseringsprojecten onderschat worden, mag blijken uit de reacties van sommige gebruikers. Een student wou voor zijn proefschrift ons archief raadplegen. Toen ik zei dat dit enkel ter plaatse consulteerbaar is, klonk er gezucht aan de andere kant van de lijn. Om de student wat op te monteren, voegde ik er aan toe dat er wel plannen waren om de archieven te digitaliseren. Een maand later kreeg ik van diezelfde student een mail met de vraag of ons archief ondertussen gedigitaliseerd was.

Ook het beeld dat men van een bibliothecaris heeft is moeilijk bij te sturen. Dat het beroep een belegen en stoffig imago heeft, daar heb ik mij ondertussen bij neergelegd. Maar als bibliothecarissen als wereldvreemd en asociaal worden omschreven, dan steiger ik. Telkens opnieuw tracht ik de criticasters duidelijk te maken dat het niet de bibliothecaris maar de archivaris is die wereldvreemd en asociaal is. De gemakkelijkste manier om de waardering voor ons ambt op te krikken is de keuze voor een eigentijdser klinkende benaming. Leeszaalmedewerkers worden informatiebemiddelaars, bibliothecarissen upgraden zichzelf tot informatieprofessionals. Ik vind dat allemaal prima, al is het grote publiek nog niet vertrouwd met die nieuwe benamingen. Wat zo’n kenniswerker dan wel uitvoert, daar hebben ze geen notie van. Bibliothecaris is duidelijk, het wijst ondubbelzinnig op de band met en het beheer van de collecties, of die nu papier of digitaal zijn. Voor de overheidsbibliotheken geldt overigens nog een ander bezwaar. Nog niet eens zo lang geleden was het de vaste gewoonte dat personeelsleden die in andere afdelingen niet meer goed functioneerden via interne mobiliteit naar de leeszaal getransfereerd werden. Om ze op die manier toch nog min of meer zinvol aan de slag te houden. Dat leverde tafereeltjes op waarbij leeszaalbezoekers de nieuwbakken ‘informatiebemiddelaars’ voorzichtig adviseerden om de zoekopdracht misschien iets nauwkeuriger te formuleren. En of er niet eens van databank geswitcht kon worden. De ‘do it yourself’ beweging was geboren.

Zelf hou ik ondanks alle negatieve connotaties nog steeds het meest van ‘bibliothecaris’ als beroepstitel. Voeg er naar believen 2.0 aan toe en het krijgt meteen een hipper staartje. Al betekent dat laatste wel dat je je veilige territorium moet prijsgeven en je werkattitudes moet aanpassen. Als een goudvis in een bokaal, veilig en geïsoleerd, kan je als bibliothecaris 2.0 niet meer rondzwemmen. Een nieuwe mentaliteit is vereist, minder conservatief en openheid voor verandering, het kunnen loslaten van je collecties, die gedeeld moeten worden met de volledige gemeenschap. We kunnen ons immers niet langer voorhouden dat die digitaliseringsgolf wel overwaait. Ondertussen is gebleken dat het een tsunami is. Ook het misantropische trekje – liever een goed boek dan een slechte vriend – moet achterwege gelaten worden. Als bibliothecaris 2.0 is sociaal netwerken een must. De beste manier om het imago te verbeteren blijft actieve profilering. Aan de buitenwereld laten zien wie je bent en wat je aan het doen bent. Er is dus een rechtvaardiging voor die twitterende en bloggende bibliotechneuten. Langzaam begint het te dagen bij de gebruikers en opiniemakers dat wij bibliothecarissen, en in ons kielwater de informatiespecialisten en kenniswerkers, ons wel degelijk aan het omturnen zijn tot trendsetters op het vlak van informatieoverdracht en kennisbemiddeling.

Er is tenslotte ook iets positiefs aan dat ouderwetse imago van de bibliothecaris. Het idealistische beeld dat nog steeds in de publieke opinie leeft, is dat iemand die in een bibliotheek of kenniscentrum werkt per definitie boeken verslindt en eruditie uitstraalt. Dat beeld moeten we koesteren. Net zoals een sommelier veel wijn moet proeven, moet een bibliothecaris vooral veel lezen. Een goed glas wijn bij het lezen strekt overigens ook tot aanbeveling.

Column geschreven in opdracht van Digitale Bibliotheek in de reeks Kladschrift van een museumbibliothecaris, gepubliceerd in DB 2009 (2), p.39.

Machinima voor dummies

Machinima is als samenvoeging van machine en cinema een filmgenre waar men vrijwel uitsluitend gebruik maakt van een computerspel. De film wordt hierbij binnenin het spel opgenomen. Hierna wordt de film met behulp van een aantal programma's bewerkt en worden stemmen, geluid en special effects toegevoegd. De films worden in de meeste gevallen op internet uitgebracht. In MMnieuws 2010 # 5 is er een interessant artikel van David B. Nieborg over dit fenomeen. In de ware sociale media: digitale spellen legt deze onderzoeker uit waarom digitale spellen de ware social media zijn. De zeer levendige online participatiecultuur van de game cultuur zorgt voor een ongebreidelde creativiteit en voortdurende innovatie.

Enkele voorbeelden van machinima:
Dance, Voldo, Dance: fan maakt muzielclip gebruik makend van Soul Calibur
Britney Spears - Toxic: replica van de originele clip aan de hand van The Sims
RuneScape God's Exposed: over het leven van de drie goden in Runescape
Machinima for Dummies :‘must watch’ machinima

Cartographies of Time

Hoe stel je de tijd visueel voor? In het bijzonder fraaie door Princeton Architectural Press uitgegeven Cartographies of Time zie je hoe kaartenmakers en beeldend kunstenaars hebben geprobeerd om het verglijden de tijd visueel over te brengen. We zijn vertrouwd met de tijdlijnen maar er bestaan veel creatieve varianten op deze lineaire metafoor om de tijd voor te stellen. In zijn moderne vorm is de tijdlijn nog geen 250 jaar oud. Cartografieën van de Tijd brengt de geschiedenis van de grafische voorstellingen van de tijd in Europa en de Verenigde Staten van 1450 tot heden. Een breed scala van tijdlijnen komt aan bod, van middeleeuwse handschriften tot websites. Er bestaat een 54 m lange tijdlijn uit 1753 gemonteerd op een boekrol. Ook een historische chronologie van Gerardus Mercator en een chronologisch bordspel van Mark Twain werden geselecteerd. In totaal zijn er ruim 400 illustraties. Voor de liefhebbers hier een voorsmaakje met de Temple of Time van Emma Willard.

Cartographies of Time

Daniel Rosenberg , Anthony Grafton

ISBN 9781568987637

Hardcover , 272 pages

Strandloop Heist 2010

Startnummer 915 - Beachrun Heist.

Ik ben 27ste geëindigd in de 5k strandloop van Heist (26ste bij de heren). Er deden een recordaantal deelnemers mee. Meer dan 700 lopers kwamen aan de start voor de 5km wedstrijd. De loopomstandigheden waren niet ideaal, een strakkere wind dan vorig jaar en vooral een zwaarder strand, net na de vloed. Ik kwam rechtstreeks van mijn werk en heb moeten rennen om de start tijdig te halen. Een opwarming was overbodig. Iedereen moest zijn eigen pad kiezen op het losse zand, ik verkoos om dwars door de plassen te lopen. Plezier staat voorop bij een strandloop. Met de wind op kop was het lastiger. Ik finishte in 21:15, ruim 1 minuut trager dan vorig jaar maar gezien de omstandigheden toch een prima resultaat. Mijn gemiddelde loopsnelheid was 14,1 km/h (4:16 min/km). Volgende week loop ik de Oostendse 9km strandloop.

Uitslagen: 5 KM - 10 KM
Fotoreportages @ Flickr - Album

Expédition Antarctique Belge

Voorbeeld van een oude kardex fiche - Expédition Antarctique Belge 1897.

Gehuwde dochter

In ‘Dahlia’s sneeuw’ delfde Kester Freriks diep in de verstilde wereld van een stokoude Alzheimer patiënte. In zijn nieuwste roman ‘Gehuwde dochter’ gaat het er een pak heftiger aan toe. Setting is deze keer Amsterdam begin jaren tachtig. Toen werden de eerste krakerspanden gewelddadig ontruimd en startte de beruchte krakersoproer.

Protagonist is de bedachtzame Johan Valentijn, een provinciaal die na een ongelukkig liefdesrelatie gedesillusioneerd in Amsterdam blijft wonen. Zijn dochter Twis Fleurs liep al op zestienjarige leeftijd weg en bewoont het krakersbolwerk de Grote Wetering. Ze raakt tijdens de ontruiming willens nillens betrokken bij de gewelddadige gevechten tussen politie en krakers en zette een lange zwerftocht in Bij haar eenentwintigste verjaardag ziet Valentijn zijn dochter voor het eerst terug. Het meisje wil haar verjaardag bij hem thuis vieren. Het verhaal vangt aan de ochtend na het verjaardagsfeest, als de feestslingers er al wat verweesd bij hangen. De vader tracht te achterhalen wanneer en waarom hij de band met zijn dochter verloor. Al op haar veertiende begon ze zich in het zwart te kleden en maakte ze zich op met zwarte make-up, met zware wimpers en wit gepoederd gezicht. Gothic was haar nieuwe religie en voor hem was er geen plaats meer.

‘Gehuwde dochter' is een intrigerende, bespiegelende roman die mooie parallellen trekt tussen het woelige Amsterdam met de onstuimige krakersbezetting en de gemoedstoestand van beide protagonisten. Freriks baseerde zich voor dit boek op zijn eerder geschreven 'Hemelse steden’, wat hij zelf als zijn 'oerroman' bestempelt. Hij beschrijft hij de gebeurtenissen - waarvan hij in 1980 persoonlijk getuige was - met veel gevoel voor detail en finesse. Zijn suggestieve proza is verrassend en veelgelaagd. Met een in melancholie gedrenkte pen schets hij de schakeringen en zintuiglijke impressies die de emotionele ommekeer van zijn protagonisten inluiden. Via een indirecte weg - het lezen van haar manuscript - groeien de vader en de dochter alsnog naar mekaar toe. De dochterfiguur krijgt in haar zoektocht naar zelfstandigheid en zelfontplooiing een bijna heroïsch trekje. Het is tenslotte een ongewone liefdesaffaire die een brug tussen illusionaire en echte vrijheid weet te slaan.

Gehuwde dochter - Freriks, Kester

paperback, 471 p.

ISBN-nummer: 9789054292333

Top 10 literaire detectives

Sherlock Holmes (r) and Dr. John B. Watson. Fr...

Image via Wikipedia

Top 10 literaire detectives

1. Sherlock Holmes
2. Philip Marlowe
3. Hercule Poirot
4. Arsène Lupin
5. Inspector Morse
6. Miss Marple
7. Commissaris Maigret
8. Sam Spade
9. Nestor Burma
10. Nancy Drew

via toptenz.net

Déjà vu

Niets is zo verraderlijk als oude foto's. Als een boemerang krijg je ze in je gezicht geslingerd. Verloren jeugdzomers komen boven water, een verlangen naar een fictief verleden aanwakkerend.

Entomographie de la Russie

bron: Entomographie de la Russie, Gotthelf Fischer, 1820.

Dagvlinders vormen waardevolle indicatoren voor de kwaliteit van ons leefmilieu. Op 31 juli & 1 augustus 2010 was er weer een groot nationaal telweekend ons land. Voor Vlaanderen leverde dit de volgende (eerste) resultaten op. Er waren 2100 tellers, 40254 vlinders, gemiddeld is dat 19 vlinders per tuin. Meer info vind je op Natuurpunt en de vlinder mee pagina's.

A history of the birds of Europe

-de decoratieve titelpagina-

-Putter, Carduelis Elegans.

-purperreiger, Ardeo Purpurea-

A history of the birds of Europe.

Dresser, H.E.; Sharpe R.B. 1871-82

8 vol., 633 lithographed plates, hand coloured.

Bekijk dit boek van H.E. Dresser @ Biodiversity Heritage Library
Andere publicaties

Birds of Britain, by J. Lewis Bonhote ... with 100 illustrations in colour selected by H.E. Dresser from his `Birds of Europe.'
Publication Info: London,A. and C. Black,1907.
Contributed By: American Museum of Natural History Library

A manual of palæarctic birds, by H. E. Dresser.
Publication Info: London,The author,1902-03.
Contributed By: University of California Libraries (archive.org)

Twittermok & Twilence

De bibmanblog mok via CrowdedInk

Door wie word je gevolgd op twitter? Blijkbaar een vraag die velen zich stellen want het aanbod van tools waarmee je je followers kan visualiseren groeit snel aan. Bij mashable - social media vind je een mooi overzicht van "5 Fab Twitter Follower Visualization Tools" Je kan je Twitter-volgers in een tagcloud gieten of als een vrolijke maar lawaaierige stoet zien passeren. Zelf vind ik de twittermok niet mis, al is de verkoopprijs wat aan de hoge kant.

Wie zo veel mogelijk volgers wil, maar tegelijkertijd niet overstroomd wil worden met onbenulligheden kan overigens het voorbeeld van filosoof Berthold Gunster volgen. Hij creëerde een Twitter-account zonder tweets. @omdenken biedt 100% silence and serenity. "Follow the Twilence" luidt het in de bio, en niet onbelangrijk, er zijn al 91 followers!

Followers in beeld
twittersheep
5k Twitter Browser
ISParade
TweepsKey
Crowded Ink "Vrienden" Mok

Electronic Home Library

Bron: Paleo-Future

Hoe zag men de bibliotheek van de toekomst in 1959? Op de wondermooie blog Paleo-Future zie je een blik op the future that never was. Paleo-Future blogger Matt Novak startte in januari 2007 als een 'toevallige expert' met het verzamelen van de bijna vergeten visioenen van de toekomst. Zijn populaire blog is ondertussen uitgegroeid tot een online bibliotheek van curieuze historische voorspellingen.Adepten van het retro-futurisme weten waarheen.

e-Infrastructures for Cultural Heritage

In het najaar staan er weer enkele interessante conferenties op de agenda. Zo organiseert de DWTI de ERANET DC-NET conferentie e-Infrastructures for Cultural Heritage op 29 oktober 2010 in de Koninklijke Bibliotheek in Brussel. Deze conferentie zal, naast een presentatie van het project ERANET DC-NET (Digital Cultural Heritage Network), gericht zijn op het openen van een discussie over de mogelijkheden die e-infrastructuren bieden voor dienstverlening en onderzoek in het domein van het culturele erfgoed. Kernvraag is hoe de e-infrastructuur-operatoren en culturele erfgoedinstellingen beter op mekaar afgestemd worden. Hoe kan de samenwerkening geoptimaliseerd worden? Rosette Vandenbroucke (Belnet) zal de Belgische e-infrastructuur presenteren. The New Developments in Digital Repository Infrastructure zullen door Inge Van Nieuwerburgh (UG) uit de doeken gedaan worden. Andere sprekers zijn onder meer Heike Neuroth (project TextGrid) en Jane Ohlmeyer (Centre for War Studies, Trinity College, Dublin). Het evenement wil vertegenwoordigers uit de culturele sector, ICT en onderzoek, en het culturele en wetenschappelijke beleid bereiken. Het inschrijvingsformulier vind je hier.

Conference Programme e-Infrastructures for Cultural Heritage

De bibbank - je geld of je boek

We kennen al het fenomeen van krantenwinkels die ook mini postkantoren zijn. Nu blijkt dat er in het Nederlandse dorp Fijnaart (Noord-Brabant) een combinatie bestaat van een bankfiliaal en een bibliotheek met ca. 2000 boeken. Ik vermoed dat de financiële boeken en de tijdschriften over beleggen er een prominente plaats hebben gekregen. Deze bibbank ontstond na de afschaffing van de bibliobussen, de rijdende bibliotheken die de kleine dorpen zonder bieb bedienen. Rabobank, die haar klanten in Fijnaart zag teruglopen, was te vinden voor dit initiatief. De bibbank is met 9000 ontleningen per jaar voorlopig een succes. Het is nog afwachten of deze combinatie een nieuwe banktrend zal worden. (via)

Beste Sitcoms Aller Tijden

De beste sitcoms van de voorbije decennia oplijsten? Dat lijkt een quasi onmogelijke opdracht. Maar niets is onmogelijk voor bibman. Hier is de lijst van de tien beste, grappigste en soms zelfs ontroerende sitcoms. De selectie was moeilijk. Geen Mad About You, Cosby, Fawlty Towers, Bottom, the Young Ones, Roseanne of Mork and Mindy in de top 10, wel de allerbeste UK en US series. Ik heb nogal een zwak voor Cheers en ook de spin-off Frasier was prima met de twee snobistische broers en hun minzame vader. Friends is een klassieker in het genre geworden, de spin-off Joey was dan weer een flop. Het geheel was duidelijk meer dan de delen. Dat geld ook voor Seinfeld, een verslavende serie waar alle personages grappig zijn en de oneliners non stop op je afgevuurd worden. The Wonder Years is een buitenbeentje in dit lijstje, deze serie was eerder nostalgisch dan grappig. Maar alls klopte in deze sitcom: de lichtvoetige toon, de herkenbare personages en uiteraard de overweldigende sixties muziek. Het anarchistische en absurde Black Books is een andere persoonlijke favoriet. Wat Mister Bean is voor de kinderen, is het witty Blackadder voor de volwassenen: geestig in de overtreffende trap. Vergeet The Flinstones, The Simpsons bracht de animatiefilm op een nieuw, bijna onevenaarbaar niveau. Happy Days is de serie die zijn titel bijna in elke episode waarmaakte met de sullige Richie vs de cool van the Fonz. The Office tenslotte is essentieel kijkvoer voor elke kantoorbediende. De Vlaamse variant Het Eiland was overigens ook een schot in de roos.

Top 10 Sitcoms

1.Cheers
2.Seinfeld
3.Friends
4.Frasier
5.Black Books
6.The Wonder Years
7.The Office
8.Blackadder
9.The Simpsons
10. Happy Days

Het voordeel van telewerk

"Mag ik morgen weer thuiswerken?"

Het voordeel van telewerk: telewerkers zijn productiever en gebruiken hun pauzes ook effectiever. Het met collega's kletsend koffiedrinken wordt vervangen door pauzes waarin men de vaat wast, boodschappen doet of het gras afrijdt.

Abonneren op: Berichten (Atom)