Sketch For Summer

Ik heb een ouderwets lang weekend achter de rug - Vandaag nam ik verlof en op vrijdagnamiddag kon ik voor het eerst sinds lang vroeger stoppen met werken.  Uitprikken om 15 uur bezorgde me een overweldigend gevoel van vrijheid, bijna fysisch voelbaar, alsof ik een portie verse zilte zeelucht inademde. De avondspits moest nog beginnen en de Brusselse straten waren nog leeg. Ik hoorde de vogels  midden in de stad zingen. Voor zo'n momenten biedt The Durutti Column nog steeds de perfecte zomerse soundtrack. Het zicht in de videoclip van Sketch For Summer is vanuit de Campanile Tower, van de Westminister kathedraal.


Lees verder

Run Oostende 2011


Amper twee weken na de nachtmarathon van Luxemburg kwam ik alweer aan de start van de 21ste editie van Het Nieuwsblad Run Oostende, een klassieker onder de massalopen met meer dan 2.000 deelnemers. Het parcours langs het centrum en de vissershaven is vlak en dat was een verademing na Luxemburg en Brussel. De finish lag zoals steeds op de Zeedijk, en daar stond mijn bijna voltallige familie te supporteren. Het was bloedheet, van bewolking was er om 15 uur  geen sprake meer.  Ook de wind was zwak,  enkel na het opdraaien naar de dijk voor de laatste 3 kilometers voelde je een licht briesje. Tot halverwege de race was mijn tempo prima, de eerste 5 kilometer liep ik in 20:46. De lange eindeloze strook langs de Kon. Astridlaan deed me de das om, heel even liet ik mijn tempo zakken, hevig verlangend naar een drankpost en water. Op de dijk liep ik heel alleen, het deelnemersveld was heel versnipperd. Met mijn familie aan de kant kon ik niet anders dan sterk finishen. Met mijn eindtijd (44:02) bleef ik ietwat onder mijn eigen hoge verwachtingen. Het parcours was wel 300 meter langer (10,3 km) en door de hitte werd het een loodzware wedstrijd.  Maar niet getreurd, ik behaalde een 92ste plaats in het eindklassement en zowaar een 10de plaats  in mijn categorie. De frisse pint na afloop smaakte als nooit tevoren.
Lees verder

Le quai des brumes


Een van de grootste klassiekers uit de Franse cinema is Le quai des brumes van Marcel Carné uit 1938. Een staaltje poëtisch realisme met een onevenaarbare intensiteit. In mijn studentenkamer hing jarenlang een originele affiche van deze film aan de muur, ooit gevonden op een rommelmarkt waar ik ook een affiche van The Seven Year Itch op de kop kon tikken. Le quai des brumes was gebaseerd op een roman van Pierre Dumarchais. Scenarist was niemand minder dan Jacques Prévert die in 1945 ook samenwerkte met Carné voor die andere filmklassieker Les Enfants du Paradis. Het was een vrij drastische adaptie. De oorspronkelijke roman was amper nog te herkennen, maar de schrijver was enthousiast en het publiek keek in volle oorlogsjaren ademloos toe. Het verhaalde het tragische lot van een deserteur die in Le Havre naar een schuilplaats zocht. Hij werd verliefd op de bloedmooie Michèle Morgan en dat leverde een prachtige kusscène op: "T'as de beaux yeux tu sais..."

Le quai des brumes (Frankrijk, 1938)
Trailer: YT-link
Regie: Marcel Carné
Cast : Jean Gabin, Michel Simon en Michèle Morgan
Lees verder

De ziekte van Sachs

De beste arts is vaak de moeilijkste patiënt. En soms is een dokter niet meer dan een zielentrooster. Twee uitdrukkingen uit de volksmond die de hoofdprotagonist in De ziekte van Sachs, de tweede roman van Martin Winckler, perfect typeren. Bruno Sachs is een jonge huisarts die zich in een Frans provinciedorpje vestigt. De dorpelingen zijn aanvankelijk erg argwanend maar na verloop van tijd slaagt de arts er toch in om hun vertrouwen te winnen. In wisselend vertelperspectief maak je kennis met de kleine rituelen in het dokterskabinet. Ongeruste boeren en overwerkte huisvrouwen komen op consultatie, maar ook vereenzaamde zielen die nood hebben aan een opbeurend woord van de dokter. Of patiënten die aan denkbeeldige ziektes lijden, waartegen geen enkel kruid of pil gewassen is. En ondertussen lijdt Sachs aan het leven zelf. Manmoedig tracht hij zich staande te houden in zijn universum, een labo van ziektekiemen en intermenselijke relaties. Zo woedt de eeuwige strijd tussen man en vrouw verder in zijn dokterskabinet. Vrouwen die klagen over hun ongevoelige mannen, die op hun beurt tijdens hun visite klagen over hun kleinzerige en overgevoelige vrouwen. Zijn privé-leven wordt algauw ondergeschikt aan zijn beroepsverplichtingen. Hij heeft zich immers tot "vluchtheuvel" en "vangrail" voor de hele dorpsgemeenschap ontpopt. Niet geheel van ironie gespeend, verklaart Sachs het leven bij tijd en wijle een hel. 

Martin Winckler was zelf gedurende 12 jaar werkzaam als huisarts vooraleer hij debuteerde. Hij kon dus putten uit een schat van ervaringen en anekdotes. Martin Winckler behield het evenwicht tussen zwaarmoedigheid en lichtvoetigheid, en omzeilde de klip van droge getuigenisliteratuur. De romanstructuur is bedrieglijk eenvoudig: het begint met de eed van Hippocrates en eindigt in de wachtkamer. Daartussen ontplooien zich de talrijke voorgeschiedenissen, het klinisch en aanvullend onderzoek, de diagnose en de therapie. Enkele personages doorlopen de verschillende stadia. Deze structuur biedt Winckler de vrijheid om zijn geliefkoosde stijlfiguur, de herhaling, boven te halen. Waarmee hij niet enkel een komisch effect beoogt, maar tevens het routineuze karakter van het leven in een kleine plattelandsgemeenschap accentueert. Het resulteerde in een breedvoerige maar hoogst vermakelijke roman.

Recensie geschreven in opdracht van Vlabin-VBC en oorspronkelijk gepubliceerd in het maandblad De leeswolf

Martin Winckler: De ziekte van Sachs, Ooievaar Amsterdam, 2000, 472 p., € 11,4. ISBN 90-5713-459-4. Vert. van: La maladie de Sachs door Théo Buckinx. Distributie: Standaard uitgeverij
Lees verder

Boeken: je haalt er meer uit dan je denkt

Bron: Bookshelf : side table.
Boeken: je haalt er meer uit dan je denkt. Voor de ene is dit pure kitsch, voor de andere is dit design van de bovenste plank. Het is in ieder geval wel praktisch, je kan er je drankvoorraad of huisdier in kwijt terwijl je een echt boek leest. Deze originele, uit namaakboeken vervaardigde bijzettafeltjes zijn te verkrijgen bij The Original Book Works Limited.
Lees verder

Hedendaagse kunstboekbanden


De internationale tentoonstelling van hedendaagse kunstboekbanden is nog tot 7 juli 2011 gratis te bezichtigen in de Openbare Bibliotheek 'Biekorf' van Brugge. Deze demonstratie van wat handboekbinders vandaag wereldwijd maken is méér dan de moeite. Ruim 200 kunstboekbinders uit alle hoeken van de wereld stuurden de afgelopen maanden hun boekbanden naar de bibliotheek op. Een vakjury beoordeelde de banden die samen een uitstekende staalkaart van het hedendaagse internationale kunstboekbinden vormen. Er zijn pareltjes van boekdrukkunst uit alle windstreken te bewonderen. Deze expo is een initiatief van A.R.A. (Amis de la Reliure d'Art), een internationale vereniging opgericht in 1982 in Frankrijk door Marcel Garrigou. Hiervan is A.R.A. Belgica de Belgische afdeling. Om de twee of drie jaar richt A.R.A. een 'Internationaal Forum van de Kunstboekband' F.I.R.A.(Foire Internationale de la Reliure d'Art) in. De tiende editie vond eind mei in Brugge plaats. Wie durft er nog print is dead te declameren na het zien van dergelijke prachtige kunstboekbanden?
Lees verder

Top 10 Geletterde Pop

De anekdote over Killing An Arab van The Cure is genoegzaam bekend. Het werd tijdens de Golfoorlog door de Britse radio op de lijst van verboden nummers gezet. De BBC radio mocht dit begin jaren negentig niet spelen omwille van de provocerende titel. Onwaarschijnlijk aangezien het een bijna letterlijke synopsis betreft van  L'Etranger, het existentialistische meesterwerk van Albert Camus. Minder bekend is dat ook Echo and the Bunnymen met Happy Death Men aan Camus refereerde. 'A Happy Death' was de eerste roman van de Franse schrijver. De Engelse popmuziek heeft een traditie van literaire referenties, van Kate Bush, Blur tot Lloyd Cole en The Police, allen hebben ze wel een of meerdere songs over hun favoriete schrijvers. Bij wijlen The Smiths bevatte bijna elke song wel een  literaire referentie, van Keats en Yeats tot Alan Sillitoe en Oscar Wilde. In de Verenigde Staten houdt Bob Dylan ("I'm a poet, and I know it") bijna op zijn eentje de literaire eer hoog met songs als Desolation Row en Ballad of a Thin Man (F Scott Fitzgerald). Ook in De lage landen is er met De Mens' Jeroen Brouwers schrijft een boek een muzikale ode aan een schrijver.  Maar een van de allermooiste hommages komt uit het geteisterde Griekenland, 2 By Bukowski, een postrock combo uit Thessaloniki, toondichtte het magistrale The Wind Was Whistling Outside, Making A Sound Like Some Ancient Music. Het nummer verscheen op een obscure Jonathan Whiskey verzamelaar. Hier bibman's selectie van de tien meest in het oog springende adapties of hommages.

Top 10 Geletterde Pop
  1. Animal Farm, The Kinks - Georges Orwell
  2. Atrocity Exhibition, Joy Division - JG Ballard
  3. Country House, Blur - Honoré de Balzac
  4. The Wind Was Whistling Outside Making A Sound Like Ancient Music, 2 By Bukowski
  5. Desolation Row, Bob Dylan - Ezra Pound
  6. Hey Jack Keroauc, 10.000 Maniacs
  7. Moby Dick, Led Zeppelin - Herman Melville
  8. Run Baby Run, Sheryl Crow - Aldous Huxley
  9. Scentless Apprentice, Nirvana - Patrick Susskind (Het Parfum)
  10. Sylvia Plath, Ryan Adams

Lees verder

Het duistere bibliotheekverleden van Vitalski

Kunstenaar Vital Baeken (40), beter bekend onder zijn artiestennaam Vitalski bekende deze week tijdens het Radio 1-programma 'Joos pikt!' de diefstal van tientallen boeken uit de Turnhoutse bib. Als ludieke reactie vraagt de bibliotheek nu een terugbetaling in natura. Het gaat om diefstalletjes in zijn tienerjaren. Rond zijn dertiende heeft hij systematisch stripverhalen en boeken over dinosaurussen gestolen uit de bibliotheek van Turnhout. Dat ging volgens hem heel gemakkelijk: "Eerst steel je een boek, maar al snel worden dat bijna hele dozen vol', aldus Vitalski. Ook de medewerkers van de Turnhoutse bib luisterden naar de uitzending. Zij vragen nu in een ludieke reactie op de bibliotheekblog van Turnhout een gratis optreden: 'De publieke bekentenis op de radio een paar dagen geleden heeft ons een beetje deugd gedaan. Deugd natuurlijk omdat de onrustwekkende verdwijning van een groot aantal van onze strips en informatieve boeken eindelijk is opgehelderd. Een beetje omdat het verlies een blijvend gat in onze collectie en een niet-gedichte put in onze financiën heeft geslagen'. Toch wil de bieb de spons erover vegen. Het boetebedrag bedraagt 351 euro per laattijdig ingeleverd materiaal en een vergoeding ter vervanging van al het verlorene. De totale rekening is zo 450 euro voor de verloren bibliotheekeigendommen en 28.080 euro aan maningsgelden. Bibliothecaris Paul Wouters kan niet echt lachen met de bekentenissen van Vitalski maar kan zich wel vinden in een gratis optreden als compensatie. (bron: Het Nieuwsblad)
Lees verder

A place for things

Bron: A Place For Things: things I steal from old library books
Lees verder

Pilootproject sectorale bestelsuggesties

Openbare bibliotheken in Vlaanderen hanteren individueel eigen methodes en procedures om collectie te selecteren in functie van aankoop. Het gaat om sterk gelijkaardige procedures tussen diverse boekhandels en alle bibliotheken. Bibliotheken ontvangen vooral via de boekhandels info over nieuwe publicaties via zichtzendingen. Via de Boekenbank informatie is er ook info over titels die verschijnen. Deze informatie wordt door centrale catalografie zo snel mogelijk verrijkt om de collectie te ontsluiten. Deze versnippering aan gelijkaardige procedures binnen hetzelfde werkveld leidt sectoraal tot verschillende snelheden waarmee bibliotheken collecties aankopen en ontsluiten. Het is ook onnodig dat elke bibliotheek afzonderlijk selectieprocessen moet doorlopen voor de collectiesegmenten die in alle bibliotheken gelijkaardig zijn.

Om het selectieproces sectoraal efficiënter te organiseren wil Bibnet via de werking rond Open Vlacc centraal bestelsuggesties aanmaken op titelniveau en dat in een zo vroeg mogelijk stadium op basis van objectieve selectiecriteria. Doelstelling is om op basis van de inhoudelijke kwaliteit van een boek tot bestelsuggesties te komen die hanteerbaar zijn voor elke openbare bibliotheek en die bijdragen tot het uitbouwen van een evenwichtige en kwalitatieve collectie. In een volgend beoogd stadium worden bestelsuggesties beschikbaar op een centraal online bestelplatform. Boek.be onderzoekt momenteel in samenwerking met Bibnet een gewenste aanpak voor de uitbouw van dergelijk bestelplatform door Boek.be.

Een werkgroep werkt in pilootfase aan de redactie van een sectoraal selectieprofiel voor de jeugdcollectie. Doel is om, op basis van dat profiel, bestelsuggesties op titelniveau aan te bieden met een kwaliteitsaanduiding en aankoopsuggestie volgens collectiebudget. Aan de redacteurs van Vlabin werd gevraagd om deze bestelsuggesties jeugdcollectie aan te maken. Vlabin bezit immers als uitgever van de tijdschriften Leeswolf en Leeswelp inhoudelijke expertise bij kwaliteitsbeoordeling van jeugdcollecties en is als partner betrokken bij centrale catalografie. Selecteren en catalogiseren van bibliotheekcollecties wordt daarmee voor het eerst centraal gecombineerd. (Bron: Bibnet)
Lees verder

Second Lives

De definitie van Arthur Rimbaud "Je est un autre" (Ik is een ander) is al lang niet meer van toepassing in dit postmoderne tijdperk. "Je est Plusieurs autres" of  ik ben een aantal anderen.  De sociale netwerken maken het voor iedereen makkelijk om meerdere profielen aan te maken. In de virtuele realiteiten zijn avatars de karakters die een gebruiker creëert op het internet en in video games. In de expositie Second Lives gaan hedendaagse beeldende kunstenaars op zoek naar de gevolgen van deze uiteen waaiende identiteiten. Leidt het tot een totale desintegratie en apathie zoals sommige doemdenkers beweren of leidt het naar meer vrijheid en ontplooiing? De artiesten maken in hun kunstwerken gebruik van een verscheidenheid van methoden en technieken, inclusief de photoshopping manipulatie van beelden, de imitatie en de copy paste. Er zijn foto's, video's en installaties van vierentwintig verschillende artiesten. De tentoonstelling vindt plaats in het kader van de Europese Maand van de fotografie. Thema dit jaar zijn Private Views / publieke beelden. De bevreemdende foto op de affiche komt van Aneta Grzeszykowska, die zich voor haar stills liet inspireren door het illustere werk van Cindy Sherman. Bij mij roepen de portretten in haar stills ook het bevroren universum van Edward Hopper op, waar de eenzame personages altijd door ramen kijken of roerloos aan het wachten zijn. Lichtvoetiger en grappiger is het werk van Catrine Val (Ways of Life, 2010) waarin ze de gebaartjes en het gedrag van kandidates bij miss-verkiezingen imiteert.

Tentoonstelling Second Lives: 14 mei-11 september 2011.
Casino Luxembourg – Forum d'art contemporain
41, rue Notre-Dame | B.P. 345 | L-2013 Luxembourg
Gerealiseerd in samenwerking met Lucil Film
Lees verder

Bibman in Luxemburg

-The day after: heb ik hier werkelijk 42 km gelopen?

-Panoramisch zicht op de stad-


-Biblothèque Nationale de Luxembourg-



-Passage in de Avenue de la Liberté rond km 36-





-Vol goede moed voor de start van de marathon-

Lees verder

Europa-marathon Luxemburg 2011

Het is gelukt, ook mijn derde marathon bracht ik tot een goed einde! Ik ben dit weekend  214de geëindigd in de loodzware marathon van Luxemburg-stad , in een tijd van 3 uur 32 min 2 sec. Het parcours was heel afwisselend en mooi met start in Kirchberg en passages in Limpertsberg, Belair, Merl, Hollenich en een onvergetelijke doortocht in de historische stadskern. Daar zorgden dichte drommen toeschouwers en muziekbands voor een geweldige ambiance. Ik bereikte het punt van 21.1 kilometer in 1 uur 37 min 39 seconden. Maar door de opeenvolging van bochten en hellingen en afdalingen kon ik dat tempo onmogelijk volhouden. Het deelnemersveld raakte volledig uiteengerafeld.  Ik liep kilometers lang alleen, af en toe voorbij geflitst door estafette-lopers. Maar de sfeer was fantastisch, nooit werd ik meer aangemoedigd dan in Luxemburg. Deze high fives en sambamuziek hielpen me om de ruim 13 kilometer aan hellingen te overwinnen. 'C'est dans la poche' riep iemand me toe op vijf kilometer van de finish, maar die laatste lange meters langs de Avenue John F. Kennedy in de duisternis en bergop waren niettemin erg lastig. Ik trachtte op het ritme van de roffelende tamtams te blijven lopen maar ook dat tempo bleek te hoog. Het vat was leeg. Het was uitkijken naar de fakkels die de laatste kilometer 'verlichtten' en de spectaculaire indoor finish. Dank aan Cindy voor de morele steun en de foto's.

Race details participant number: 2014
Meese, Laurent (BEL)
Place (general): 214
Place (cat): 53
Split time 10 KM 00:45:01 ; 21.1 KM 01:37:39
Netto Time 42.195 KM: 03:32:02


Lees verder

Breedbeeld visie

Cartoon van Dave Walker. Bron: We Blog Cartoons.

Lees verder

Hardlopen

Hardlopen van de Franse auteur Jean Echenoz is een biografische roman gewijd aan het leven van Emil Zátopek, de legendarische lange afstandloper die Tsjechische locomotief als bijnaam kreeg. In de jaren vijftig was hij bekend als de snelste mens ter wereld, ondanks zijn rare , molenwiekende loopstijl. Met zware, hortende, gemartelde pas liep hij zich van de ene overwinning naar de andere. De tegenstanders werden er gek van. Jean Echenoz (1947) - socioloog van beroep - spitst in zijn summiere biografie vooral de politieke context uit, maar er zijn ook enkele bevlogen passages over de bezieling en het lijden van de legendarische hardloper. In 1968 brak in Tsjechoslowakije de Praagse Lente uit en Zátopek steunde Alexander Dubcek. Als wereldrecordhouder op vele afstanden en veelvuldig Olympisch kampioen werd hij de locomotief van de revolutie. Nadien moest hij boeten en werd hij achtereenvolgens  tewerkgesteld als mijnwerker en als vuilnisman in Praag. De mensen applaudisseerden spontaan als hij zijn ronde deed. Aan het einde van zijn actieve loopbaan kreeg hij eerherstel en een job in het souterrain van het centrum voor sportinformatie.  De zachtmoedige Emil vond het allemaal best: "Archiefmedewerker, iets beters heb ik vast niet verdiend."

"Sommige lopers schijnen te vliegen, anderen schijnen te dansen, weer andere maken de indruk te defileren, een enkeling lijkt op zijn benen zittend vooruit te komen.  En sommigen schijnen simpelweg zo snel mogelijk de plek te willen bereiken waar ze net naartoe werden geroepen. Emil Zátopek: niets van dat alles. Bij Emil heb je het idee dat hij zich ingraaft of in zich graaft, als een grondwerker, of als in trance."
- Fragment uit Hardlopen, Jean Echenoz (De Geus, 2011) -
Lees verder

Upside Down: the Creation Records Story

Binnenkort verschijnt de DVD "Upside Down: the Creation Records Story”. Creation Records was een Brits onafhankelijk platenlabel opgericht door Alan McGee in 1983. Het was een van de meest invloedrijke Britse label van de vorige eeuw - bands die bij de eigenzinnige Alan Mcgee tekenden waren onder andere Primal Scream, My Bloody Valentine, SwervedriverJesus and Mary Chain, Ride en Oasis. Ook enkele van mijn all time favoriete bands werden op het creation label uitgegeven: House of Love, Slowdive en Felt. De documentaire biedt een bitterzoete terugblik op het Groot-Brittannië van de jaren negentig, met de opkomst van de rave en  de bijhorende drugparties. Creation Records danste mee in de non-stop party. Bij gebrek aan bedrijfsmatige aanpak verzoop de firma. Later probeerde McGee het nog eens opnieuw met Poptones maar ook dat label hield er na financiële perikelen mee op. De  discografie is in ieder geval indrukwekkend.


Lees verder

Zoon van

De Nederlandse auteur Kees van Beijnum brak definitief door met Dichter op de Zeedijk, dat ook succesvol verfilmd werd. Zijn laatste roman Een soort familie werd genomineerd voor de AKO Literatuurprijs 2010. Voor de Literaire Boekenmaand van de Bijenkorf schreef hij in 2009 'Zoon van', een novelle over Timo, een zeventienjarige jongen die te horen krijgt dat zijn vader in koelen bloede een man om het leven bracht. Nu krijgt dit pareltje een heruitgave. Kees van Beijnum liet zich voor zijn verhaal inspireren door de ontvoering van Gerrit Jan Heijn. Eind jaren tachtig werd deze zakenman door Ferdi Elsas ontvoerd en ook vermoord. Het verhaal vangt aan in oktober 2007 als Timo op weg is naar een schoolreünie van zijn eindexamenklas. Deze gebeurtenis doet hem weer terugglijden in de tijd. Twintig jaar eerder was het dat een arrestatieteam 's nachts de eengezinswoning van zijn ouders binnenviel. Als een crimineel werd hij, samen met zijn ouders en zijn zus naar het politiebureau overgebracht. Daar kreeg de scholier het onwaarschijnlijke nieuws te horen dat zijn vader de dader was van de ontvoeringszaak die Nederland al maandenlang in de ban hield. Zijn vader werd veroordeeld en kreeg levenslang. Het nieuws sloeg in als een bom en de verwarring, schaamte en het tomeloze verdriet die het dramatische voorval veroorzaakte kon pas na jaren slijten. 

Op de schoolreünie treft Timo zijn toenmalig liefje, het meisje dat bij hem sliep op die fatale avond. Met haar praat hij over wat er toen allemaal in hen omging. Zijn vader is ondertussen - na een gevangenisstraf van 20 jaar - weer op vrije voeten. Maar de gesprekken tussen vader en zoon verlopen nog steeds bijzonder moeizaam. Alle wonden blijken nog niet geheeld te zijn. Het verhaal gaat steeds verder terug in de tijd. In een achttal tijdspannes wordt een portret geschetst van een jongen die er alles aan doet zijn onafhankelijkheid te verkrijgen. Tegelijkertijd onderneemt hij een poging om zijn vader, ogenschijnlijk een intelligente en beheerste man, te doorgronden. Want hoezeer hij zich ook tracht te distantiëren, hij bleef in de eerste plaats toch vooral ook de zoon van. Door het relaas in omgekeerd chronologische volgorde te brengen eindigt de roman bijzonder ontroerend. Nooit was de vader-zoonband hechter dan in september 1997, toen de protagonist zich als zevenjarige jongen tijdens een boswandeling nog veilig en geborgen voelde. Als een herfstblad in de wind liet hij zich wegblazen. Zoon van is een subtiel gecomponeerde en poëtische novelle over een uitdeinend gezinsdrama. Antwoorden over de ware beweegredenen van de vaderfiguur zal je niet vinden maar het is een bijzonder mooie lofzang op de kracht en de overlevingsdrang van een opgroeiende tiener.

Recensie geschreven in opdracht van Vlabin-VBC en oorspronkelijk gepubliceerd in De leeswolf 2011 nr. 4 

Kees van Beijnum – Zoon van.
De Bezige Bij, Amsterdam,
96 blz. €15,90
Lees verder

MultiMediaPedia

Deze week vind je in het tijdschrift Humo een multimedia special met daarbij een MultiMediaPedia. Iedereen die het te druk heeft met bloggen, twitteren of  godbetert facebooken om deze begrippen zelf te googelen kan er zijn voordeel mee doen. Het handige lijstje vangt aan met de 3D-printer, en belicht Computer World - de visionaire Kraftwerk LP uit 1981 en de allereerste videogames. Wie herinnert zich  Space Invaders nog? Van domotica tot Zynga en Zoo TV, je vindt het allemaal in het weliswaar erg onvolledige maar leuke overzicht. Over blog staat er het volgende te lezen: "Internetdagboek waarin gebruikers kond doen van hun dagelijkse beslommeringen, of commentaar leveren op diverse, al dan niet maatschappelijk relevante thema's met boodschappen, foto's of filmpjes. Ook een uitstekend vehikel voor bedrijven die snel willen communiceren met klanten (of zich een hip imago willen aanmeten), of voor politieke activisten in landen die het niet zo nauw nemen met de persvrijheid. Internetspecialisten schatten het aantal blogs op honderd miljoen, al zijn het tegenwoordig vooral grote 'microblogservices' als Twitter en Tumblr die de plak zwaaien. De oudste blogger ter wereld heet Bernando LaPallo (in augustus wordt hij 110); zijn virtuele stek heeft hij 'Age less, live more' gedoopt." Conclusie: Bloggers worden heel oud, lang leve het bloggen!
Lees verder

Fit in de bibliotheek

Lees verder

De vrije vlucht van Boris Vian

"Dit verhaal is helemaal waar. Ik heb het zelf verzonnen", liet schrijver, dichter, ingenieur, vertaler, journalist en jazzmuzikant Boris Vian (1920 – 1959) zich ooit ontvallen. Door een hartkwaal werd hij net geen veertig jaar oud, maar in dat korte leven had hij meer verwezenlijkt dan menig honderjarigen. De graphic novel Molitorzwembad van Christian Cailleaux en Hervé Bourhis is een geslaagde hommage aan het leven en werk van Boris Vian. In amper zeventig pagina’s geven ze een weliswaar fragmentarisch maar geïnspireerd beeld van het Frankrijk van de jaren veertig en vijftig. De tekeningen zijn zeer verzorgd en strak en het levensverhaal wordt strikt chronologisch gebracht. Voor de Nederlandstalige versie werd een beroep gedaan op de biografie van Boris Vian door Philippe Boggio, in vertaling van Théo Buckinx. Naast de lichamelijke problemen kampte Vian ook voortdurend met financiële en amoureuze problemen. Hij moest om brood op de planken te krijgen Amerikaanse misdaadromans vertalen. Het waren wel niet de minste die hij vertaalde: klassiekers in het genre van Raymond Chandler. Vian vertaalde onder andere The Big Sleep en the Lady in the Lake (1948). Ook zijn liefde voor de jazz wordt prominent geïllustreerd. 'Als u in dit stadium niet stopt met trompet spelen, gaat u dood' liet zijn arts hem weten, waarop Vian rempiceertde: 'dan kies ik voor de trompet en de dood.' HIj overleed een paar minuten na het begin van de film gebaseeerd op zijn succesroman 'Ik zal spuwen op jullie graf'. Het Molitorzwembad is een mooi startschot om de biografie en discografie van een van de meest intrigerende figuren uit het naoorloge Frankrijk te verkennen. Ik heb alvast 'Herfst in Peking' aangeschaft, een boek dat niet over de herfst en ook niet over Peking gaat.

Cailleaux en Bourhis: Het Molitorzwembad
Vrije Vlucht
Dupuis, 2009
Lees verder