Jacques Tati & Friends

Eind januari opende in Brussel een tentoonstelling waarop honderd illustratoren uit België en Frankrijk een eigenzinnige visie op het filmwerk van Jacques Tati geven. Deze Franse cineast schonk ons ondermeer de klassiekers Mon Oncle, Trafic, Les vacances de M. Hulot en Jour de fête. Voor deze expo heeft elk van hen een originele illustratie gemaakt op het thema van de personages 'Monsieur Hulot' en 'François de postbode'. Deelnemende artiesten zijn ondermeer Aline Baudet, Laurent Bazart, Evrard,Marion Tigréat, Kaatje Vermeire, Paul Verrept, Christian Voltz en Sandrine Zanatta. De tentoonstelling loopt nog tot 31 maart 2010 in Het Huis van het Beeld / Seed Factory.

Lees verder

Dagboek van een beroemde hardloper

Wie aan het trainen is voor een wedstrijd van het nieuwe loopseizoen en nog op zoek is naar een portie motivatie, kan nu online de dagboeken van de legendarische marathonloper Bill Rodgers lezen.

William Henry (Bill) Rodgers (Hartford, 23 december 1947) is een voormalige Amerikaanse lange afstandsatleet, die ooit Amerikaans recordhouder en wereldrecordhouder was op de marathon. Hij is met name bekend om zijn overwinningen op de Boston Marathon en de New York City Marathon in de jaren zeventig. Het is een van 'zero tot hero' verhaal, een gewone jongen van het volk, die letterlijk uit de goot opstond om de top te bereiken. Hoe hij dat bereikte, is nu voor een groot deel te bewonderen in zijn complete dagboeken uit de jaren 1973, 1974 en 1975. (Via: Runner's World)
Lees verder

Luxe telefoon

Handig is het één telefoon te hebben, luxe is het er twee te hebben,
overdaad is het om er drie te hebben, maar het einde is om er geen te hebben.

Illustratie: Past, present, future?
Lees verder

Daddy cool

Voor vrouwen bestaat er ontzettend veel literatuur rond zwangerschap, bevalling en opvoeding. De hippe en eigentijdse vader die een actieve rol in het gezin wil vervullen, wordt echter vaak over het hoofd gezien. Om deze lacune op te vullen ontwierp Henk Hanssen de webstek ikvader.nl. Op deze site vindt men allerhande informatie over het vaderschap, toegesneden op de belevingswereld van mannen. Zo is er een forum en zijn er columns, dagboekfragmenten en verhalen van jonge vaders te lezen. De beste stukken werden verzameld in het boek Daddy cool.


De columns, geschreven door een negental auteurs, werden netjes in categorieën ingedeeld, gaande van de zwangerschap tot de geboorte en het prille vaderschap en de overrompelende gevoelens die dat met zich brengt. De columns zijn erg kort, maar grappig en goed herkenbaar voor iedere kersverse papa. Van de positieve zwangerschapstest tot de verplichte partneravond op de zwangerschapsgym. Vaders die voor de eerste keer een luier verversen en met vallen en opstaan leren hoe ze een flesje moeten geven. Het komt allemaal aan bod in de bundel. Een humoristische, ironische benadering relativeert de slapeloze nachten. Verwacht dus geen diepgravende bespiegelingen over het prille vaderschap. Al zijn er ook ernstigere stukjes over de bedroevende wereldactualiteit (in de rubriek 'Hoe durft een mens vandaag de dag nog kinderen te krijgen?') opgenomen. Over de problematiek van scheidende ouders en de impact op de kinderen handelen eveneens enkele columns.

Er wordt een lans gebroken voor het opentrekken van de zorg, maar dan op een wijze die ook mannen bevalt. Zo pleit William ter Brink, journalist en vader van liefst zes kinderen, voor het doorbreken van wat hij de moedermaffia noemt, een door roze en mintgroene truttigheid gedomineerde dictatuur waar geen plaats is voor een eigen inbreng van de vader. In de huidige maatschappij is het zorgen voor kinderen nog altijd een uitgemaakte vrouwenzaak. De mama bepaalt de regels en de vader speelt slechts een bescheiden bijrol. Uit verschillende studies blijkt dat kinderen met betrokken vaders later beter presteren. Ook voor de vader is de zorg een enorme verrijking. De auteurs van ikvader.nl zijn eendrachtig: kinderzorg kan ook cool en mannelijk zijn. Je hoeft dus geen geitenwollen sokken dragende softie te zijn om zorgzaam te zijn. De bundel Daddy Cool is een schot voor de boeg. Hier zijn de vaders nieuwe stijl en ze deinzen er niet voor terug om stoere, zwartlederen koffertjes van laptops als luiertas te gebruiken.

Erik Nieuwenhuis (sam.): Daddy cool : columns en verhalen van vaders van vandaag, Van Gennep Amsterdam, 2004, 184 p., € 12,5. ISBN 90-5515-432-6. Distributie: Van Halewyck
Lees verder

SOS Kookboeken

"Ik ben een kok in het diepst van mijn gedachten." Niet alleen Yves Desmet, maar veel Vlamingen zullen dit wel al eens gedacht hebben. De boekenverkoop is volgens cijfers van de federatie van Vlaamse uitgevers, importeurs en boekhandels in Vlaanderen met 6 % gestegen in 2009, de omzet steeg met 10%. De vele kookprogramma's op de Vlaamse treurbuis levert ook voor de verkoop van kookboeken duidelijk geen windeieren op. Maar liefst de helft van de top 20 van meest verkochte non-fictie boeken is een kookboek. Het boek "SOS Piet" van Piet Huysentruyt was vorig jaar zelfs het beste verkochte boek in Vlaanderen over alle categorieën heen. Jeugdboeken scoren ook gelukkig nog goed. Dat is vooral aan Stilton en Meyer te danken. Bij de detectives en thrillers is de trilogie van Stieg Larsson een hit, net als de nieuwe Dan Brown. Bij de stripverhalen blijft Kiekeboe uiteraard de eerste plaats bezetten, vóór FC De Kampioenen.

Meest verkochte boeken:

1. SOS Piet 3 (P.Huysentruyt)
2. Mannen die vrouwen haten (S.Larsson)
3. De vrouw die met vuur speelde (S.Larsson)
4. SOS Piet 2 (P.Huysentruyt)
5. SOS Piet (P.Huysentruyt)

Top 5 fictie:

1. Mannen die vrouwen haten (S. Larsson)
2. De vrouw die met vuur speelde (S.Larsson)
3. Het verloren symbool (D.Brown)
4. Gerechtigheid (S.Larsson)
5. De eenzaamheid der priemgetallen (P.Giorano)

Top 5 non-fictie:

1. SOS Piet 3 (P.Huysentruyt)
2. SOS Piet 2 (P.Huysentruyt)
3. SOS Piet (P.Huysentruyt)
4. Ons kookboek (KVLV)
5. Mijn man is op dieet, maar hij weet het niet (L.Williaert)

Internationale lijsten @ Librarything (Zeitgeist)
Lees verder

Postkaart uit Brussel

Bron: Bruxelles D'Antan: Bruxelles A Travers La Carte Postale Ancienne.

Éric Bournons (sam.)
Herve Chopin ( 2009 )
Collection : Villes D'Antan
ISBN: 978-2-357-20017-3
EAN: 9782357200173
Lees verder

Venster op de wereld

Bibman in London (2) -
Fraaie boekenstapel, gezien tijdens het kuieren
in het hart van de historische wijk Bloomsbury.
Deze Londenaar heeft niet alleen een kamer met uitzicht,
maar ook een venster op de wereld.

Photo Credits: Cindy Vanhove
Lees verder

Bibman in Londen


Bibman in Londen - Het gebouw van the British Library
werd opgefleurd met citaten. Hier een mooie van Stephen Fry:
"An original idea. That can't be too hard. The library must be full of them."
Deze biliotheek is als ''
Spot of Free Thinking' ook zeven dagen op zeven open.
Lees verder

Pop goes Salinger

Geletterde pop is deze week volledig gewijd aan JD Salinger. De Schotse band Belle and Sebastian was een grote fan. Le Pastie de la Bourgeoisie -- van de EP '3.. 6.. 9 Seconds of Light' -- verwijst naar het lievelingsboek van de zanger: : "Wouldn't you like to get away?, give yourself to the allure of Catcher in the Rye, the future's swathed in Stars and Stripes" (clip) Andere popgroepen die naar het werk van Salinger refereren zijn Over the Rhine met de single "Circle of Quiet": 'Like the Catcher / In the Rye / I wanna stay / Where you are'.

De song "Catcher" van de Zweede groep Komeda gaat over Holden Caufield: " Who will catch your fall? / Who will do it all? and There ain't no catcher in the rye." The Bloodhound Gang hebben het in "Magna Cum Nada" ook over de beroemde antiheld: "Why try, I'm that guy, Holden Caufield, from Catcher in the Rye. Put away cause he wasn't all there, like a jigsaw puzzle you might compare, me to him." Ook de punkrockers van Green Day doen hun duit in het zakje met "Who Wrote Holden Caulfield?" Salinger's boek werd ook door Billy Joel aangehaald in zijn single We Didn't Start The Fire uit 1989: "Brando, The King and I, and The Catcher in the Rye". Meer songverwijzingen vind je op WikiAnswers.
Lees verder

In Memoriam J.D. Salinger (1919-2010)

De Amerikaanse schrijver J.D. Salinger is woensdag op 91-jarige leeftijd overleden. Salinger schreef zich met "The catcher in the rye" (1951) naar de absolute top in de naoorlogse Amerikaanse literatuur. "The cather in the rye" (Vertaald als 'De vanger in het graan') introduceerde de rebelse tiener Holden Caulfield. Hij werd zowat het prototype van een antiheld. De eerste zin van het boek zette meteen de toon: "Als je het echt allemaal wil horen, dan wil je waarschijnlijk eerst weten waar ik geboren ben en wat een waardeloze jeugd ik heb gehad en wat mijn ouders allemaal gedaan hebben voordat ze mij kregen en meer van dat soort sentimentele gelul, maar eerlijk gezegd heb ik geen zin om het daarover te hebben." Andere werken van Salinger zijn 'Nine Stories' (1953), 'Negen verhalen', 'Franny and Zooey' (1961) en 'Raise High the Roof Beam, Carpenters and Seymour, an introduction' (1963). Na de publicatie van "The cather in the rye" leefde de schrijver als een kluizenaar. Hij trok zich volledig terug uit het openbare leven in New Hampshire. Op de website van The New Yorker kan je twaalf korte verhalen van Salinger in de originele opmaak lezen.



Lees verder

Lopen voor Haïti

In de 20 km door Brussel editie 2010 zal het .beTeam dit jaar voor Haïti lopen. Alle sportieve federale personeelsleden kunnen samen met hun collega’s lopen voor de slachtoffers van Haïti. De 20 km door Brussel vindt dit jaar plaats op zondag 30 mei. Het .beTeam wil het geteisterde land Haïti financiële steun verlenen. Zo zal onder meer aan alle leden van het .beTeam gevraagd worden om een bijdrage van minimaal zes euro te geven. FED+ neemt echter net zoals vorig jaar het inschrijvingsgeld van vijftien euro op zich. Ik zal alvast aan de start staan in mei om het museum van natuurwetenschappen te vertegenwoordigen met een hopelijk scherpe chrono.
Lees verder

De nar

De nar is een geestige autobiografische roman van Ron van Liempd over zijn leven als cafébaas in Krakau, of all places. De protagonist - een alter ego van de auteur - is wat men eufemistisch een dromer noemt. Maar eigenlijk is hij een aan apathie ten ondergaande einzelgänger die het bekrompen leven in Nederland niet meer ziet zitten. Zijn studies in de rechten zijn een afknapper van formaat. Zijn bedompte studentenkamer maakt hem steeds depressiever. In een opwelling van zeldzame dadendrang stapt hij op de eerste de beste trein.


Hij strandt in het Poolse Krakau, waar de sombere Oostbloksfeer hem wel aanspreekt. Het is er barkoud en hij begrijpt geen jota van de taal. Maar met de moed der wanhoop besluit hij om zich er een poosje te verschuilen. Na lange omzwervingen komt hij in contact met de mysterieuze Lisowski, die hem voor een belachelijk lage huursom een mooi appartement aanbiedt. Daar vindt hij een vreemd soort geluk: een eenzaam, verborgen leven zonder behoeften of verplichtingen. Maar zoals mooie liedjes niet blijven duren, zo eindigt ook deze periode van voorspoed al gauw. Hij leert mensen kennen en maakt plannen. Zijn ambitie om in de kelder van het gebouw een kroeg te beginnen krijgt vaste vorm en de transformatie die hij daardoor ondergaat, is opmerkelijk. Van eenzaat ontpopt de jongeman zich tot een sociaal wezen dat alle klanten als een door de wol geverfde nar weet te entertainen. Het café wordt een groot succes, the place to be, maar de prijs die hiervoor betaald moet worden, is hoog: paranoia, angstaanvallen en gezondheidsproblemen.

De nar is een uiterst laconiek verteld verhaal over de lotgevallen van een jonge Nederlander in een postcommunistisch land als Polen, waar de mensen het leven nemen zoals het is: corrupt en bureaucratisch. Ron van Liempd maakte het in levende lijve mee aangezien hij ooit de jongste kroegeigenaar van Krakau was. De grappige lotgevallen van een beginnende cafébaas zullen dus wel op ervaring gestoeld zijn. Bijzonder treffend zijn de Kafkaiaanse beschrijvingen van de pogingen om aan een drankvergunning te raken of om met de belastingdienst in contact te treden. Stilistisch is De nar geen hoogvlieger maar de humor compenseert dat enigszins. De mooiste passages blijven echter die waarin het gevoelsleven van de protagonist uitgespit wordt. Zo belijdt hij vol schroom en twijfel zijn liefde voor een van zijn diensters. Heel langzaam ontdooit hij. Het leven buiten de kroeg kan ook mooi kan zijn, ware het niet dat het daglicht veel te scherp schijnt als je te lang in de duisternis vertoefde.

Ron Van Liempd: De nar, Prometheus Amsterdam, 2000, 223 p., € 16,49. ISBN 90-5333-918-3. Distributie: Standaard uitgeverij
Lees verder

Uitgelopen hartstocht (2)

Als hardloper probeer je steeds opnieuw de grenzen te verleggen. Je trainingsschema’s en je sportwatch zijn je houvast. In plaats van rekening te houden met de kans op overtraining, vrees je telkens dat je niet genoeg loopt. Mist, sneeuw, vrieskou, geen enkel weertype houdt je binnen. Tough Guys Don't Dance, They Run... Lopen zal je, en niet binnen op een loopband, dat is meer iets voor zondagslopers of advocaten.

En dan gebeurt het. Je botst op je eigen grenzen, je weerstand neemt af en je wordt ziek of raakt geblesseerd. De trainingsschema’s kunnen meteen de prullenmand in. December werd mijn zwarte maand, geveld door zware ziekte. Mijn universum was drie weken lang begrensd door een bed en een sofa. Een glas water in de keuken halen was een heuse krachttoer. In mijn koortsdromen zag ik mezelf nog steeds de marathon van Parijs uitlopen in een scherpe tijd, maar dan wel in het zog van K3 verkleed als biggetjes. Dus dat was geen referentie.

Na drie weken ging het weer beter. Wetenschappelijk onderzoek wees uit dat je van lopen een beter geheugen krijgt. Het doktersadvies om niet weer bij vrieskou te gaan lopen was ik niettemin snel vergeten. Een extra laagje textiel zou wel volstaan. Verdwenen was de patiënt, er was enkel nog een met de wind worstelende loper op een verlaten strand.

Ik was aan een nieuw wedstrijdschema toe. Op 11 april wordt het nieuwe loopseizoen voor geopend verklaard. Dan staat een van mijn favoriete wedstrijden van het seizoen op het programma: de snelle 10 k run van Oostende. Een eerste marathon loop ik nu pas in juni, tijdens de nacht van West-Vlaanderen. Als avondmens moet mij dat wel liggen, een marathon die om 8 uur 's avonds start. In tegenstelling tot Parijs zal het parcours ook biljartvlak zijn. De andere wedstrijden die ik loop zijn de krenten uit het Running Tour aanbod, aan te vullen met nog enkele lokale wedstrijden.

In het najaar loop ik als afsluiter en hoogtepunt van het seizoen de marathon van Brussel, op dat heuvelachtige parcours waar ik tijdens de halve marathons al meermaals mijn tanden op stuk beet. Een beetje ambitie kan geen kwaad. Hoe hoger de te beklimmen bergen er voor je uitzien, hoe beter. Anders gaapt toch maar de leegte en de afgrond. De jacht op persoonlijke records kan weer beginnen.

(column; Uitgelopen hartstocht; 2)
Lees verder