24 maart 2015

Top 10 Schotse schrijvers

dinsdag, maart 24, 2015 geschreven door Laurent Meese , , , , 2 comments



Literatuur uit het magnetische noorden! Sinds de succesvolle verfilming van Trainspotting van Irvine Welsh is er meer en meer aandacht voor literatuur uit Schotland. Denk maar aan Alan Warner met The Sopranos (1998) en Stephanie Taylor (1975) met The Device, The Devil and Me. Bibman presenteert dan ook graag in de reeks listmania een top 10 van de beste moderne Schotse schrijvers.

Top 10 Schotse schrijvers


1. Irvine Welsh
2. James Kelman
3. Alan Warner
4. Jef Torrington
5. Liz Lochead
6. Douglas Dunn
7. Al Kennedy
8. Stephanie Taylor
9. Gordon Legge
10. Alasdair Gray

22 maart 2015

19 maart 2015

Infotopia

donderdag, maart 19, 2015 geschreven door Laurent Meese , , 1 comment
Negentig procent van alles wat op de sociale media verschijnt is heerlijk hapklare onzin. Dus keek ik niet vreemd op toen ik in een tweet las dat “tijd verspillen op het internet” een vak aan de universiteit geworden is, meer bepaald aan de University of Pennsylvania. Mijn nieuwsgierigheid was meteen gewekt. Tijdverspilling doceren doe je door de kat bij de melk te zetten. Tijdens de cursus zullen de studenten wekelijks drie uur moeten doorbrengen met ‘nutteloos’ surfen op internet. De controversiële Amerikaanse professor Kenneth Goldsmith hoopt zo zijn studenten in een digitaal schemergebied te leiden, vergelijkbaar met de door de surrealististen geprezen lucide staat tussen waken en dromen.


Het laatste nieuws checken, je status op Facebook bijwerken of een zoveelste online spelletje spelen, het zijn dingen die je doet terwijl je in een wachtzaal vertoeft of op de trein staat te wachten, maar het kan nu dus ook in een college, en niet eens verdoken achter een cursus. Ik vermoed dat de pret voor de studenten snel gedrukt zal worden. Zeker als ze over hun eigen surfgedrag ook nog eens een kritisch werkstuk moeten schrijven. De menselijke geest werkt tegenwoordig als een webbrowser, zonder wifi of internetverbinding valt alles stil. Retweeten is het nieuwe kritische denken.

Ondertussen werd in Vlaanderen de IBW-opleiding door de Universiteit Antwerpen opgedoekt. De storm is nu wat gaan liggen maar de verontwaardiging blijft groot. Dat de enige opleiding voor informatie- en bibliotheekwetenschap op universitair niveau omwille van besparingen geschrapt werd is veelzeggend voor de serieux die ons beroep nog oproept. In Infotopia waant iedereen met een laptop zich bibliothecaris, of informatiespecialist als de M/V een hippe iPad-bezitter is.

Terwijl ik de petitie voor het behoud van het Postgraduaat IBW ondertekende had ik een déjà vu en een gevoel van vergeefsheid. Het is pas als je iets op blank hout wil afkloppen, dat je beseft dat bijna de hele wereld uit aluminium en plastic bestaat. Mijn persoonlijke variant op de wet van Flugg is al even ongerijmd. Als ik een petitie onderteken voor een nobel doel, dan loopt het meestal slecht af en wordt dat doel of quotum allerminst bereikt. Ik kan niet zorgvuldig genoeg zijn in de keuze van mijn doelen. Elke ketter heeft zijn letter.

Column geschreven in opdracht van VVBAD en oorspronkelijk gepubliceerd in META Nummer 2015/2

18 maart 2015

Nostalgie is ook niet meer wat het was

woensdag, maart 18, 2015 geschreven door Laurent Meese , , , , , No comments

Ouder worden heeft ook voordelen. Welke? Daar kan ik nu even niet opkomen. Maar ik ging het over de muziekcassettes uit het vorige millennium hebben. Vorig weekend heb ik in een wel heel overmoedige bui mijn muziek, dvd- en boekencollectie gewied om plaats te ruimen voor de vele aanwinsten. Een moeilijke klus, dat zeker. De weinige originele cassettesbandjes die ik nog in mijn bezit had liggen nu in een kartonnen doos in de garage stof te vergaren. Nog even en dan vliegen ze definitief de vuilnisemmer in.  Tegen de virtuele jukebox van Spotify kan toch geen enkele cassette-verzameling op. Nostalgie is ook niet meer wat het geweest is.

17 maart 2015

Verzinnen is herinneren

dinsdag, maart 17, 2015 geschreven door Laurent Meese , , , , , 1 comment
Wanneer wordt het eindelijk weer zoals het nooit is geweest is?

Een roman met een mooie, enigmatische titel wekt hoge verwachtingen op. De Duitse auteur Joachim Meyerhoff (1967) debuteerde met het autobiografisch getinte Alle Toten fliegen hoch. 'Wanneer wordt het eindelijk weer zoals het nooit is geweest is?' is zijn tweede roman, werd in zijn thuisland een bestseller en genomineerd voor de Deutsche Buchpreis. Je kan het als een vervolg beschouwen, maar net zo goed als apart deel lezen over de bevreemdende wonderjaren van een opgroeiende jongen in het Noord-Duitse Schleswig-Holstein

Protagonist is Joachim, jongste van een gezin met drie jongens. Hij groeit op in een huis naast Hesterberg, een inrichting voor kinder- en jeugdpsychiatrie met meer dan duizend patiënten. Zijn vader is psychiater en directeur van de kliniek. Het verhaal vangt aan met een bekentenis van de vertelfiguur:  'Mijn eerste dode was een bejaarde'. Joachim is zeven als hij voor het eerst alleen naar school mag gaan. Onderweg ziet hij een dode man liggen bij de volkstuinen. Jubelend rent hij naar school. Hij dikt zijn verhaal  flink aan en krijgt voor het eerst in zijn prille bestaan het bevrijdende inzicht dat verzinnen herinneren is.  De toon is gezet voor een fascinerende coming of age roman waarin de herinneringen van de protagonist samenvloeien met de onrust en waanzin van de psychiatrische patiënten en lichamelijk gehandicapten die hem elke dag weer omringen. 

Wanneer wordt het weer zoals het nooit is geweest is ontpopt zich van een grappige ontwikkelingsroman tot veelgelaagde familiekroniek, die de vergelijking kan doorstaan met de fantasievolle vertellingen van de Amerikaanse auteur John Irving in The hotel New Hampshire en The cider house rules. De groeipijnen en turbulente avonturen van de vertelfiguur leveren vaak hilarische passages op,  met zowel plezierige als beschamende momenten. Het portret van de vaderfiguur wordt naarmate de tijd verstrijkt steeds scherper. Hij is het archetype van een theoreticus die het leven meer beschouwt dan beleeft. Als tiener vraagt de jongen zich af of zijn vader zijn leven als echtgenoot en vader van een gezin ook niet als een theorie beschouwde, die hij alleen in zijn fauteuil, verdiept in zijn boeken en tijdschriften, kon verdragen. 

Ook de tragiek van de vereenzaamde, aan haar lot overgelaten moeder wordt met het ouder worden steeds schrijnender. Joachim Meyerhoff houdt de teugels echter strak en laat zijn roman nimmer in goedkoop sentiment ontsporen. De individuele onmacht en de troosteloosheid bij het heengaan van een familielid worden sec beschreven en trekken diepe krassen in het hart. Nooit wordt het nog zoals voorheen, maar het besef rijpt dat je het verleden moet verdichten om vrij de toekomst in te kunnen trekken. Ondertussen heb je als lezer een wonderlijke roman gelezen. 

Joachim Meyerhoff: Wanneer wordt het weer zoals het nooit is geweest (Signatuur, 2015) – Vertaling van: Wann wird es endlich wieder so, wie es nie war. Alle Toten fliegen hoch. Teil 2. Vert.: Josephine Rijnaarts.

15 maart 2015

Top 10 Romans (2000 - 2014)



De cultuur-redactie van de BBC is goed bij de tijd. Ze publiceren nu al een lijst met de beste twaalf romans van het tweede millennium. Op 1 staat The Brief Wondrous Life of Oscar Wao van Junot Diaz (1968). Dit boek werd in het Nederlands vertaald als 'Het korte maar wonderbare leven van Oscar Wao' (Atlas Contact, 2012). Het is een soort van parodie op die typisch grootse en epische Latijns-Amerikaanse familiegeschiedenissen. De komische, speelse postmoderne roman zit vol knipoogjes naar de wereld van de fantasygames. Bekroond met de Pulitzer Prize in 2008. Zilver en brons gaan naar de historische romans The Known World en Wolf Hall.

Top 10 romans 2000-2014 

1. Junot Díaz, The Brief Wondrous Life of Oscar Wao (2007)
2. Edward P Jones, The Known World (2003)
3. Hilary Mantel, Wolf Hall (2009)
4. Marilynne Robinson, Gilead (2004)
5. Jonathan Franzen, The Corrections (2001)
6. Michael Chabon, The Amazing Adventures of Kavalier and Clay (2000)
7. Jennifer Egan, A Visit from the Goon Squad (2010)
8. Ben Fountain, Billy Lynn’s Long Halftime Walk (2012)
9. Ian McEwan, Atonement (2001)
10. Chimamanda Ngozi Adichie, Half of a Yellow Sun (2006) 


 Bron: BBC Culture 

14 maart 2015

Het gewicht van de lente

zaterdag, maart 14, 2015 geschreven door Laurent Meese , , , , , , , 3 comments

Popmuziek is voor de leeghoofdigen. Blurred lines. Wie plagieert wie? Het maakt mij allemaal niets uit zolang er nog af en toe verstilde, atmosferische popalbums verschijnen die zo mooi klinken dat ik er amper woorden voor vind. The Weight of Spring van The White Birch. Noorse fluisterpop even ongrijpbaar als een lentebries. Op de albumhoes een desolaat weidelandschap en een houten brug in het oneindige. Zanger-componist Ola Flottum klinkt deemoedig en warm zoals steeds. Toen ik hem sprak na zijn concert in de Cactus Club klonk hij ook zo zachtmoedig. Iemand die geen vlieg kwaad zou doen, hij had ook bibliothecaris kunnen worden. 'Wish I Could See' croont hij op het intimistisch beginnende, maar orchestraal helemaal openbloeiende Mother. Een wintertuin die een metamorfose ondergaat, de eerste vlinders die voorbij fladderen, een lieveheersbeestje op het raam, vogels die meeschuifelen met de spaarzame piano-akkoorden. Solid dirt is een ontroerend en wonderlijk duet. Lantern verscheen eerder als single en doet niet onder. Afsluiter Spring herinnert aan het allerbeste van Talk Talk en is een ode aan de eerste zachte lentedagen. Wie aan onthaasting toe is, moet niet langer zoeken. Haal The Weight of Spring in huis. De lange winter is voorbij.

The White Birch: Weight Of Spring (LP+CD) Glitterhouse, 2015

10 maart 2015

De boekentank is in aantocht

dinsdag, maart 10, 2015 geschreven door Laurent Meese , , , , , , No comments

Haal de bladwijzers boven, de boekentank is in aantocht! Weapons of Mass Instruction noemt de Argentijnse kunstenaar Raul Lemesoff zijn originele boekentank, een tot bibliotheek omgebouwde Ford Falcon. Een pacifistisch kunstproject in de geest van de jaren zestig. Bestook de mensen met boeken en niet met bommen. (Bron: Designboom)


8 maart 2015

Not Much Fun

Not Much Fun (zonder gelijke rechten).
Ter ere van de Internationale Vrouwendag - die in het teken staat van strijdbaarheid - een handvol citaten van Dorothy Parker (1893 – 1967),  een dame die poëzie aan wittiness koppelde.

  • Over het leven nemen zoals het is:
"Scheermesjes doen pijn
Rivieren zijn nat
Zuur maakt vlekken
Van drugs krijg je kramp.
Wapens zijn illegaal
Stroppen schieten los
Gas ruikt walgelijk
Je kunt eigenlijk beter blijven leven."

  • De kunst van een goede biografie:

I don’t care what is written about me so long as it isn’t true.

  • De eigenschappen van een goede man:

I require only three things of a man. He must be handsome, ruthless and stupid.

  • En tenslotte haar grafschrift:

Wherever she went, including here, it was against her better judgment. 

Haar poëzie kan je hier online lezen.
 
Not Much Fun: The Lost Poems of Dorothy Parker, comp. by Stuart Y. Silverstein (Scribner, 1996)

5 maart 2015

Boeken Top 10 Allertijden

donderdag, maart 05, 2015 geschreven door Laurent Meese , , , , No comments


De lente nadert en de tijd van de klassiekers is weer aangebroken. Back to basics of wereldliteratuur van de bovenste plank. Deze lijst werd samengesteld door de redactie van Listverse. 

Boeken Top 10 Allertijden

1. Anna Karenina - Leo Tolstoy
2. Madame Bovary - Gustave Flaubert
3. Oorlog en Vrede - Leo Tolstoy
4. Lolita - Vladimir Nabokov
5. De lotgevallen van Huckleberry Finn - Mark Twain
6. Hamlet - William Shakespeare
7. The Great Gatsby - F. Scott Fitzgerald
8. A la recherche du temps perdu - Marcel Proust
9. The Stories of Anton Chekhov
10. Middlemarch George Eliot

Bron: Listverse