Brits journalist Alex Johnson (The Independent) brengt in Buitengewone bibliotheken een ode aan de eigentijdse bibliothecarissen die wereldwijd originele initiatieven ontplooien om de plaatselijk bevolking leesplezier aan te bieden. Het boek bevat circa 250 kleurenfoto's van dergelijke bijzondere bibliotheken. Een daarvan is De Wilde Boekenkast, een gratis ruilbibliotheek in een openbare groene ruimte in Tollebeek. Deze bibliotheek werd in 2013 officieel ingehuldigd door Willem-Alexander.

Lopen tussen ondergelopen weilanden. Photo Credits: Loop Je Fit.
Als wedstrijdloper begin ik steeds meer en meer van kleinschalig georganiseerde wedstrijden te houden. Een gemoedelijke sfeer, vaak een mooi parcours en iedereen maakt met iedereen een praatje. Zo ook de Groene Meersenloop van Zedelgem. Deze internationale stratenloop - er doen ook enkele Engelsen en Duitsers mee - werd voor de veertigste en laatste keer georganiseerd door de Spoorbond. De omstandigheden zaten niet mee voor deze jubileumeditie: de warmste 30 augustus sinds 1901 en drassige looppaden. Door de hevige onweders waren er plassen van wel tien centimeter diep. De strandloop van vrijdagavond zat nog wat in mijn benen. Dat beloofde voor de vier ronden van 2,5 km. De eerste keer vloog ik nog gezwind over de plassen. De achtste keer was dat al meer als een drenkeling op zoek naar wrakhout. Ik liep mijn eigen tempo gedurende de hele wedstrijd en finishte als vierde in 38'54" op 2'42" van winnaar Frederik De Backer.  Als derde in mijn categorie kreeg ik uit handen van Annick Vermeulen, de sympathieke burgemeester van Zedelgem, een 'Belgian railroad wijnopener' als souvenir mee. Wijn was echter voor later op de avond. Eerst water en nog eens water, gevolgd door Aquarius want een bijna onstilbare dorst na zo'n bloedhete race.
Ploeteren in het zand. Photo credits: OLC.
De strandloop van Oostende is niet meteen mijn favoriete OLC-race. In de passages op los zand verlies ik telkens terrein door het verkeerde spoor te kiezen. Het is zoals aan de kassa in de supermarkt. Daar kies ik ook altijd de traagste rij uit. In de eerste twee ronden deed ik nog een inspanning om op de beter beloopbare stukken aan te sluiten bij het pak. Maar in de derde ronde nam ik wat gas terug. Het ging tenslotte maar om tien bonuspunten.  Uit macht der gewoonte zette ik in de laatste rechte lijn wel nog een eindsprint in. Toeristen keken me verbaasd aan en ik keek verbaasd terug. Hoe kan je nu slenteren in volle finale van een loopwedstrijd? Sommige vragen laat je beter onbeantwoord.
We leven in een gekke wereld. In onze jachtige en competitieve maatschappij zijn er apps nodig om te tellen hoeveel hoogtemeters we maken als we een trap oplopen, er zijn werknemers die een personal coach nodig omdat ze anders het gevaar van een burn-out lopen. Het wordt allemaal zo nodeloos ingewikkeld gemaakt tegenwoordig. In zijn essaybundel De Moeilijke Kunst Van Het Bijna-Nietsdoen houdt de Franse filosoof Denis Grozdanovitch een warm pleidooi om net als vroeger in alle rust een boek te lezen, te tennissen zonder puntentelling, bij tijd en wijle een dutje te doen of naar de voorbij glijdende wolken te staren, zonder meteen in de sociale media te verkondigen hoeveel wolkenformaties je wel gezien hebt. 'Je kunt beter niets doen, dan druk te zijn met niets' luidt de Chinese wijsheid van Lao-Tse.
Denis Grozdanovitch: De Moeilijke Kunst Van Het Bijna-Nietsdoen (Atlas-Contact, 2010) Vertaald door Frans de Haan. Oorspronkelijke titel: L'art Difficile De Ne Presque Rien Faire
Simenon - Maigret en de minister (1954)

De Nederlandse vertalingen van de Maigret - romans van Georges Simenon zijn ontegensprekelijk verbonden met Dick Bruna. Hij ontwierp de omslagen van de pockets in de Zwarte Beertjes-reeks, in Nederland uitgegeven door A.W. Bruna Uitgevers in Utrecht. Van de 74 boeken en verhalenbundel vind je hier een mooie selectie: PIPE. The Dick Bruna Maigret Covers

Be a good neighbor and leave me alone.

Wie kan het ambivalente maandagmorgengevoel beter verwoorden dan de briljante Ashleigh Brilliant: "Probeer me niet op te monteren, het is dank zij mijn sterke negatieve gevoelens dat ik me goed voel."
Derde plaats in Bredene. Photo credits: Nieuws Bredene.
Wedstrijden zijn leuk maar soms zijn de mooiste momenten vlak na de race, tijdens het rustig uitlopen in de avondlucht. De tijd is dan van geen tel meer. De wedstrijd is gelopen. De korte afstand blijft mijn specialiteit. Zeker nu mijn aversie tegen hardlopen in de warmte langzaam weggeëbd is. Het was zwoel in Bredene bij de start om 19.30. Deze keer kon ik mijn snelheid van de openingskilometer wel quasi zes kilometer lang vasthouden. Onderweg werd ik nog verfrist door een clown met een waterpistool en dat was geen 'fata morgana', er stond namelijk een circustent in een van de parkjes van Bredene. Ik liep lang in vierde positie. Maar nog voor de slotkilometer kon ik Maarten Lestabel bijbenen. Ik wist dat ik op mijn eindsprint kon rekenen. Derde plaats in 19'21" (16,74 km/u), op 1'38" van een ongenaakbare Benny Fischer - in volle voorbereiding voor de marathon van Eindhoven - en op 52" van Gunther D'Hondt, een loper uit Ronse. Na Middelkerke mijn tweede podiumplaats in zes dagen.
Haantje de voorste zet koffie.
Is er leven vóór het ontbijt? - Ashleigh Brilliant, I May not Be Totally Perfect, But Parts of Me are Excellent (Woodbridge Press, 1979 )