Wandelen door de mooiste landschappen van België (Lannoo).

Ik hou van lange wandelingen. Vooral als ze gemaakt worden door mensen die mij ergeren. - Fred Allen

Nederlandse titel:  'Galgenmaal'.

De grote ambitie van vrouwen is het opwekken van liefde", luidt het van Molière geleende motto van Galgenmaal, de debuutroman van de jonge Française Laure Buisson. Het zet de toon voor een verhaal dat het oude beproefde recept van een liefdesromance grondig overhoophaalt. Het is immers uit 'pure' liefde dat de protagoniste haar echtgenoot vermoordt. 

Op de avond dat ze hem zijn met veel zorg bereide en vergiftigde lievelingsschotel voorzet, begint ze haar bekentenis. Hoe is het zo ver kunnen komen dat een vrouw haar geliefde definitief laat inslapen? Haar passionele liefde ontkiemde op een studentenavondje. Aanvankelijk is er niets meer dan vriendschap tussen hen. Ze helpt hem zelfs met het schrijven van mooie liefdesbrieven aan de vele 'snollen' waar hij een oogje op heeft. Geleidelijk aan ontwikkelt ze haar strategie: ze zal deze man voor haar winnen en alle potentiële concurrenten onschadelijk maken. De dag dat hij haar ten huwelijk vraagt, is het eerste luik gerealiseerd. Haar studies en carrière laat ze vallen om haar rol als echtgenote zo goed mogelijk te vervullen. Maar ze wil nog meer: het alleenrecht op haar man. Zijn moeder en zuster moeten het al snel bekopen. Vervolgens maakt haar man carrière en dus vreest ze de concurrentie van knappe secretaresses en opdringerige collega's. Ook zijn vrienden kan ze niet in haar nabijheid dulden. En als ze van een dochtertje bevalt, ziet ze zelfs in haar kind een gevaar voor hun geluk. Ze moet en zal haar man het koste wat het kost 'beschermen'. 

Galgenmaal is een bijzonder ongewone literaire thriller waarin Laure Buisson met veel vakmanschap een vrouw portretteert die schijnbaar goed gestoord is, maar er toch in slaagt om al haar plannen koel en beredeneerd uit te voeren. Het is een personage dat meesterlijk is in het manipuleren van gevoelens en moeiteloos als kameleon in de omgeving opgaat. Buisson schrijft zeer sec en puntig. Het verhoogt de spanning nog in deze bijtende satire over het huwelijk en de liefde.

Laure Buisson: Galgenmaal (Archipel, 2001)
We Tell Stories (Penguin Books).

Ik ben nog steeds een tikkeltje ouderwets en overtuigd van de schoonheid van het gedrukte woord en de intimiteit van een boek. Maar dat wil niet zeggen dat ik niet opensta voor digitale inovaties in het boekwezen. Het 'We Tell Stories' - project is er zo eentje. In opdracht van uitgever Penguin bewerkten zes auteurs klassieke verhalen zoals 'The 39 Steps' (bekend van de Alfred Hitchcock verfilming). De Schotse auteur Charles Cumming maakte via Google maps een digitale bewerking getiteld 'The 21 Steps'. Je klikt van locatie naar locatie, met als beginpunt St Pancras, Eurostar Train Station: "I was the wrong man in the wrong place at the wrong time." Van elke onderstaande klassieker werd een speelse digitale adaptie gemaakt. Leesplezier verzekerd, je mist alleen de geur van papier.

Digitale Klassiekers: The 39 Steps - John BuchanThe Haunted Dolls House - M R James,  Fairy Tales - Hans Christian AndersenThérèse Raquin - Émile ZolaHard Times - Charles DickensTales from the 1001 Nights.



De omgekeerde man werd in Frankrijk met Le Prix Mystère de la critique gelauwerd. Protagonist is de immer charismatische en excentrieke Parijse commissaris Jean-Baptiste Adamsberg. Ook ditmaal wordt hij geconfronteerd met een hoogst bizarre zaak. In het dorp Saint-Victor, in het kanton van de Alpes-Maritimes, zorgt een enorme wolf voor paniek. Talrijke ooien worden doodgebeten en geen enkele schapenboerderijen is nog veilig. De dorpelingen organiseren zonder veel succes een klopjacht op het vermaledijde beest. Het wordt nog erger als er naderhand ook menselijke slachtoffers vallen. Het eerste slachtoffer in een lange rij is de schapenboerin Suzanne en dezelfde nacht verdwijnt tevens Massart, een zonderlinge man uit het dorp. Is hij de weerwolf die de regio terroriseert? Een oude, zwijgzame schaapsherder, een jonge Afrikaan (de pleegzoon van Suzanne) en de knappe Camille gaan samen, in een gammele veekar, op zoek naar de waarheid in deze mysterieuze zaak Als er nog meer slachtoffers vallen, roept Camille de hulp in van Adamsberg, haar vroegere minnaar. Wellicht de enige politieman ter wereld die de weerwolf-theorie niet bij voorbaat uitsluit. Samen gaan ze op zoek naar de moordenaar.

Parisienne Frédérique Vargas, archeologe van beroep, schreef met "De omgekeerde man" een van de beste afleveringen uit de Adamberg-serie. Alle typische ingrediënten zijn volop aanwezig: knappe dialogen, een fantasierijke intrige met een weerwolf als mythische seriemoordenaar en uitgebalanceerde karakteriseringen. De Nederlandse vertaling is prima en houdt het ritme van Vargas' poëtische beschrijvingen intact. Realistische actiescènes blijven bij Fred Vargas immers zoals steeds ondergeschikt aan de sfeertekening en karakterisering van haar personages. Ze schetst een levensecht beeld van de introverte en bijgelovige dorpelingen en de snel groeiende massahysterie. De weidsheid en de pracht van de natuur en de bergen in het natuurpark Mercantour contrasteren mooi met de claustrofobie en angst van de inwoners uit het kleine bergdorpje. Het gefilosofeer van de flegmatieke commissaris Adamsberg zorgt voor rustpunten in deze bovennatuurlijke en explosieve thriller.

Fred Vargas: De omgekeerde man (De Geus. Spanning), ebook, 2014, Vert. van: L'homme à l'envers door Rosa Pollé.
Cartoon credits: John Ditchburn.
Wat krijgen we nou weer? Tropisch hitte in de lage landen! Normaal zeur ik nooit over het weer, daar heb ik al collega's voor. Maar deze keer kan ik het niet laten. Zaterdag wordt zelfs lokaal tot 40°C verwacht. Een nieuw temperatuursrecord (sic). En dan heb je nog mensen die naar Spanje trekken voor de zon. Waarom vliegen ze niet meteen door naar Saudi-Arabië? Nog warmer! Zonnekloppers die in hun lunchpauze in volle zon hun broodje verorberen zijn niet goed snik en joggers die op het warmst van de dag trainen zijn mesjogge. Ik gedij beter in de schaduw. Of in de koelkast als de temperatuur blijft stijgen...

Ach zomer, wat laat je ons lijden en daarvan genieten. – Russell Baker

Perfect proza bestaat niet. Net zomin als perfecte wanhoop. Woorden van Mr. Murakami himself. Het perfecte vakantieboek zal ook wel niet bestaan, al komt het complete oeuvre van Georges Simenon wel in de buurt. Welke boeken neem je dan wel mee in de reiskoffer? De meeste landgenoten nemen voor een week vakantie twee boeken mee. Er is dus nog hoop. Meestal gaat het dan om een roman en een thriller. De dames kiezen eerder een roman uit, terwijl de mannen thrillers preferen, alus een enquête van bol.com. Redelijk clichébevestigend als je het mij vraagt.

Deze zomervakantie zullen 'Het meisje in de trein' van Paula Hawkins en 'De doos' van Pieter Aspe hoge toppen scheren. Daarvoor hoef je niet over een glazen bol te beschikken. Bij de romans worden 'Cecile' van Ish Ait Hamou en uiteraard het nieuwe spin-off boek 'Grey' van 'Fifty shades of grey'-auteur E.L. James naar voren geschoven. De Nederlandse vertaling is nog voor eind juli beschikbaar. De e-books tenslotte beginnen ook wat aan te slaan, 20 % opteert inmiddels voor de e-versie, om bagageruimte uit te sparen welllicht.

Wie nog op zoek is naar een nieuwe thriller kan op de website van De Standaard Boekhandel een kijkje nemen. In hun lijst Moordzomer 2015 kan je van elke thriller het eerste hoofdstuk lezen. Zelf houd ik het bij het debuut van Haruki Murakami: Luister naar de wind / Flipperen in 1973. Deze boeken werden in de jaren tachtig vertaald in het Engels door een Japanse uitgeverij, onder de titels Hear the Wind Sing en Pinball, 1973. Deze vertalingen waren alleen bedoeld voor verkoop binnen Japan want Murakami weigerde tot nu toe publicatie buiten Japan. Nu zijn ze voor het eerst in het Nederlands te lezen, verenigd in een dubbelband. Ik ben erg benieuwd naar de eerste pennevruchten van de toen 30-jarige Murakami. Beat-literatuur uit het land van de rijzende zon.
Haruki Murakami: Luister naar de wind / Flipperen in 1973 (Atlas Contact, 2015)

"Ach, Milaan of Madrid, als 't maar Italië is ..." zei een Duitse profvoetballer ooit in een interview. Hij kon wel goed tegen een balletje trappen. De vakantie breekt bijna aan dus is het tijd voor enkele affiches van Zuiderse filmklassiekers met Louis de Funès en Bourvil. Beginnen doen we in de laars met La Dolce Vita (1960) van Federico Fellini. Ik zag deze film voor het eerst tijdens de filmcursus op een woensdagnamiddag aan de Universiteit van Gent en ik moet eerlijk bekennen dat ik halfweg in slaap viel. Ik heb het later goedgemaakt en me laten meeslepen door Fellini's portret van het decadente zoete leven van de beau monde in de jaren zestig. En zei ik al dat de fantastische Anita Ekberg meespeelt? De beroemde fontein scène kan je hier bekijken.

De Amerikaanse schrijver James Salter is in Sag Harbor op 90-jarige leeftijd overleden. De voormalige piloot van het Amerikaanse leger is in het Nederlandse taalgebied vooral bekend van 'Lichtjaren' en 'Alles wat is', een van weemoed doordrongen roman over het liefdesleven van een Amerikaanse marinier in de tweede helft van de vorige eeuw. James Salter was wat men een writer’s writer noemt. Bekend bij de collega's en ietwat genegeerd door het grote publiek. Schrijvers als Tommy Wieringa bejubelden hem om zijn fijnzinnigheid en stijl. Dusk and Other Stories werd in 1989 bekroond met de PEN/Faulkner Award.

Selectieve bibliografie

The Hunters (1957) Spel en tijdverdrijf (1967) The Appointment (1969) Solo Faces (1979) Treshold (1981) Dwars door de dagen (memoires, 1997) There and Then: The Travel Writing of James Salter (essays, 2005) Alles wat is (2014) Lichtjaren (2014)