Kleinste bibliotheek ter wereld
 |
| Foto credits: photoelectrique |
Een onverwachte bezoeker (deel 2)
Op een blauwe maandagmorgen om 08:45 een computergestuurd taalexamen Frans moeten afleggen, dat was niet echt 'my cup of tea'. Te vertalen als 'pas ma tasse de thé. Mijn enige voorbereiding bestond in het beluisteren van La République Des Météors, het laatste album van Indochine. Er bestaan overigens aangenamere dingen om een werkweek mee te beginnen. En dan die hitte in de namiddag. In mijn kantoor draaide de ventilator op volle toeren maar veel verhielp dat niet. De temperatuur liep al vlug op tot 27°C. Net als vorige maand had ik in de namiddag een onverwachte bezoeker, na een postduif was het nu de beurt aan een kat om aan te kloppen. Na een korte inspectie van mijn bureau ging het katje doodleuk onder mijn labotafel liggen soezen - de spot drijvend met ons kantoorslaven die andere katten te geselen hebben.
Hardlopen in de hitte
Zondag staat er traditioneel altijd een duurloop op het programma; al deed de hitte me wel twijfelen. Toch maar inkorten naar 12 km en 60 minuten, in plaats van 90 minuten te lopen? Maar het is een van de wetmatigheden dat je als hardloper bijna alle weersomstandigheden trotseert. Al is van alle omstandigheden om te lopen, hitte de allergevaarlijkste. De warmte die het lichaam produceert wordt immers niet makkelijk afgestaan als de omringende lucht zo heet is. De eerste kilometers gingen prima dus ik besloot om toch maar de volle 90 minuten te lopen. Ik kon mijn gebruikelijke long slow distance tempo van 12 km/h aanhouden, alleen kostte het me meer moeite, en na enkele kilometers ook liters zweet. Aan het keerpunt van km 9 (44:58) had ik al dorst. De laatste vijf kilometers was ik voortdurend aan de flesjes Aquarius lemon in de koelkast aan het denken. Uiteindelijk finishte ik toch netjes onder de beoogde 1h30. In minder dan een minuut na de aankomst had ik al twee flesjes sportwater opgedronken. Met niks te vergelijken die dorst en dat gevoel van uitdroging na zo'n duurloop in de hitte, of het zou met nadorst moeten zijn na een nachtje stappen. Ik zal in ieder geval klaar zijn voor de beach runs die in juli van start gaan. Of net niet. En zo blijft het leven als lange afstandloper altijd weer even boeiend.
1001 boeken die je moet gelezen hebben
"Waarom er zoveel geschreven wordt? Omdat je boeken kunt kopen zonder ze te lezen." merkte Johan Anthierens ooit schamper op. En je kan hem geen ongelijk geven. Hoe filter je de parels uit het overaanbod? Goede lijstjes kunnen helpen. Ik postte een tijdje geleden al een veel gelezen artikel over de beste honderd boeken (romans) aller tijden. Deze top 100 was afkomstig uit het boek The Novel 100: A Ranking of Greatest Novels All Time en omspant alle culturen en literatuurperiodes. Gelijkaardig van opzet maar nog uitgebreider is 1001 Books You Must Read Before You Die van Peter Boxall. Er kan gediscussieerd worden over deze lijst. Veel te veel boeken uit de twintigste eeuw bijvoorbeeld, en een overwaardering voor de angelsaktische literatuur. Maar overzichtelijk is deze uitgebreide lijst wel. De grote namen uit de Nederlandse literatuur zijn alvast geselecteerd: The Sorrow Of Belgium van Hugo Claus, All Souls Day van Cees Nooteboom en The Discovery Of Heaven van Harry Mulisch. Persoonlijke favorieten zoals Martin Amis en Haruki Murakami (Kafka On The Shore; After The Quake) zijn ook van de partij. Geen Patrick Modiano, maar wel het prinsheerlijke On Love van Alain de Botton. Ook Amélie Nothomb werd weerhouden met Fear And Trembling.
De ultieme lijst van 1001 boeken - 1001 Books You Must Read Before You Die / Peter Boxal
Why You Should Read Kafka Before You Waste Your Life
 |
| -Why You Should Read Kafka Before You Waste Your Life- |
Als je het over opvallende boekcovers hebt, dan kan je deze titel niet over het hoofd zien. Dit boek werd zowel voor de AIGA 50 Books/50 Covers als de Greatest book covers geselecteerd. Zowel titel - Why You Should Read Kafka Before You Waste Your Life - als illustratie spreken tot de verbeelding. Ik las het verzameld werk van Franz Kafka voor het eerst als student, ruimschoots op tijd dacht ik toen nog naïef. Vooral de romans Het Proces en Het Slot konden me bekoren.
De vervreemdingsparabel "Metamorfose" intrigeerde me echter het meest. Daarin ontwaakt Gregor Samsa, een reizende verkoper, op een ochtend om te ontdekken dat hij niet alleen te laat is voor de trein, maar dat hij op de een of andere manier is veranderd in een reuze kakkerlak. Jaren later - toen ik mijn leven al grondig aan het verkwisten was als boekenrecensent - kreeg ik Zeugzoenen van Marie Darrieussecq voor de kiezen. Dat was het verhaal van een parfumverkoopster die in een varken verandert en zich bijgevolg steeds beter integreert in de hedendaagse samenleving. Het las als een eigentijdse update van Kafka's verhaal. Gregor Samsa is overigens ook de naam van een postrock band die - hoe kan het ook anders- wereldvreemde muziek brengt.
In 'Why You Should Read Kafka Before You Waste Your Life' ontrafelt de Britse auteur James Hawes op onnavolgbare wijze het universum van Franz Kafka. Hawes focust op de vele mythes over Kafka, en tracht deze op satirische wijze te deconstrueren. Zo wilde Kafka al zijn werken vernietigd zien na zijn dood. Het is geen biografie in de strikte betekenis, zoals klassieke werken als “Der ewige Sohn“ van Peter-Andre of “Kafka: A Very Brief Introduction” van Ritchie Robertson's maar een boeiende Kafkaiaanse verkenning van het leven van de enigmatische schrijver. Leesplezier gegarandeerd.
Verzameld werk / Franz Kafka
Querido, 1988
1072 Bladzijden
ISBN 9021469987
Why You Should Read Kafka Before You Waste Your Life / James Hawes
St Martin's Press, 2009
ISBN: 978-0-312-37651-2
Brussels Film Festival 2010
Vanaf vandaag tot en met 30 juni vindt in de Flagey het Brussels Film Festivalfilms plaats. Een nieuwe ploeg, een nieuwe organisatie, een nieuwe oriëntering voor het Festival, dat zijn standplaats in het hart van de Europese hoofdstad benutte om de weg in te slaan van de jonge Europese cinema. Naar het voorbeeld van het Sundance Film Festival van Robert Redford richt de nieuwe editie van het Europees Film Festival van Brussel haar programmering op Europese eerste en tweede films. Setting van het festival is het gerenoveerde Flagey. In december 2009 nam Ivan Corbisier de directie van het Brussels Film Festival over van producent Dominique Janne. Hij verruimde de programmatie naar het volledige aanbod aan Europese films en mikt op twee paarden. Er wordt een nieuw filmonderdeel geïntroduceerd: ‘Het Europa van genres’. Obsessionele detectivefilm, angstaanjagende thriller, road movie, etc komen nu voor in het festivalprogramma. Jonge talentvolle makers zullen dus nog steeds in de schijnwerpers staan, maar ook bekende cineasten zullen nu te gast zijn op het festival.
Zo is dit jaar de vermaarde Finse cineast Mika Kaurismäki in officiële competitie met zijn laatste productie The House of Branching Love (Haarautuvan rakkauden talo, 2009). Het is een film vol typische ‘Kaurismäkische’ absurditeiten en een seksueel geladen komedie met scherp geformuleerde waarheden. Het resulteert in een verbluffende analyse van relatieproblemen en de typische 21e-eeuwse angst om alleen te zijn. Te zien in het cultureel centrum van Flagey op 26 Juni. De acteurs Elina Knihtilä en Ilkka Villi zukken deze avond ook aanwezig zijn. Ook op het programma: Belgische kortfilms, gratis openluchtvertoningen, een dagelijkse quiz over film, een speciale Poolse avond. Een rijke programmatie die hopelijk bij een groot publiek zal aanslaan.
Ontdekkingen der XXe eeuw
 |
| Ontdekkingen der XXe eeuw - Jacques Chocolade |
Verzamelwoede en ruilhandel avant la lettre - Een tijdje geleden was het bij kinderen van de basisschoolleeftijd populair om flippo te verzamelen en onderling te ruilen. Zelf heb ik nog lange tijd voetbalprentjes verzameld voor de Panini albums. Als klein jongetje had ik de commercie al snel door. Stickers van mijn favoriete team waren bijna onvindbaar en kon je op school enkel via ruil verkrijgen aan een woekertarief. De Italiaanse firma Panini draait overigens nog steeds op volle toeren met een WK10-album. Nog langer geleden en bijna vergeten is de verzamelwoede rond de prentjes van de chocolade Jacques repen. De illustraties waren niet zo bijzonder, maar de chocolade was lekker.
Bron illustratie: Agence Erureka
De wegen der vrijheid
"L'homme est condamné à être libre = De mens is ertoe veroordeeld om vrij te zijn"
Bron: L'existentialisme est un humanisme (1946), Jean-Paul Sartre (Parijs, 21 juni 1905 - 15 april 1980)
Voorstelling Vlaamse Erfgoedbibliotheek
Op 11 juni 2010 werd de vzw Vlaamse Erfgoedbibliotheek feestelijk voorgesteld in de historische Nottebohmzaal van de Erfgoedbibliotheek Hendrik Conscience in Antwerpen. De Vlaamse Erfgoedbibliotheek is een nieuw beleidsinstrument dat in het leven geroepen werd door het Cultureel-erfgoeddecreet van 23 mei 2008. Dat decreet creëerde de mogelijkheid dat een samenwerkingsverband van representatieve erfgoedbibliotheken samen de rol zouden vervullen van Vlaamse Erfgoedbibliotheek. Daarmee werd een aanzet gegeven tot de ontwikkeling van een beleid voor erfgoedbibliotheken.
De Vlaamse Erfgoedbibliotheek is een netwerk van erfgoedbibliotheken. De partnerbibliotheken zijn de Erfgoedbibliotheek Hendrik Conscience, Universiteitsbibliotheken van Antwerpen, Leuven en Gent , de Openbare Bibliotheek van Brugge en de Provinciale Bibliotheek Limburg in Hasselt.
De Vlaamse Erfgoedbibliotheek staat in voor de toegang tot deze drie databanken.
1. Collecties: een databank met collectiegegevens van erfgoedbibliotheken die toelaat om – o.a. via Google Maps – te kijken welke erfgoedbibliotheken in de buurt bepaalde type collecties bezitten (bv. oude drukken, handschriften, partituren, kranten, …)
2. Short Title Catalogus Vlaanderen: een online-databank van het gedrukte boek in Vlaanderen in de zeventiende en achttiende eeuw die dit jaar 10 jaar bestaat.
3.Abraham-online: een databank van Belgische kranten in Vlaamse bibliotheken en andere erfgoedinstellingen
Voor de sector van de bewaarbibliotheken treedt de Vlaamse Erfgoedbibliotheek voortaan op als ankerpunt. De komende jaren wordt er onder meer werk gemaakt van twee masterplannen. Het ene (preservering en conservering) zal de bewaaromstandigheden van Vlaamse collecties in kaart brengen en voorstellen formuleren voor een gecoördineerde aanpak. Het andere beoogt hetzelfde te doen voor wat betreft de ontsluiting van collecties. Verder zullen de zes partnerbibliotheken werk maken een gedeeld collectiebeleid en Flandrica.be: een virtuele erfgoedbibliotheek. Op 11 juni werd ook 'Een ABC van erfgoedbibliotheken' aan het publiek voorgesteld. Dit is een exclusieve prentkaartenreeks die, van Acquisitie tot Zorg, het verhaal vertelt van erfgoedbibliotheken.
De beste voetbalsongs
Met al de discussies over de vuvuzela, de vreemde capriolen van de Jabulani en de persoonlijke kappers van kale voetballers zouden we bijna vergeten waar het in Zuid-Afrika echt om draait: het voetbal. Het spelniveau was in de eerste week weliswaar belabberd. België had daar echt niet misstaan. Met al die blunderende doelmannen zou het een verademing zijn om de doelman van de Rode duivels aan het werk te zien. Die slaat er tenminste niet naast. Maar ik ging het over de beste voetbalsongs hebben, en een aantal persoonlijke favorieten toelichten. Ik ben zeker dat ik een aantal klassiekers over het hoofd zie. En ik bedoel niet 'Shaktar Donetsk' of 'Go West' maar eerder de Nederlandstalige voetballiedjes zoals Hand in Hand. Dat is stof voor een ander lijstje.
Tijdloze voetbalsongs Top 101. Gerry and the Pacemakers: 'You'll Never Walk Alone'Gecomponeerd door Rodgers & Hammerstein maar beroemd als voetbalklassieker in de versie van Gerry and the Pacemakers.2. The White Stripes: '7 Nation Army'De geweldige baslijn van Jack White zorgt in menig voetbalstadium voor een geweldige sfeer.De ultieme song om een nederlaag weg te slikken of om de overwonnen tegenstanders wat te jennen.4. Raymond Bizarre: 'Eric Cantona'Nu Frankrijks elftal zwalpt als nooit tevoren, is het fijn om nog eens deze grappige ode aan sterspeler Eric Cantona te horen, tenminste een speler die er altijd voor ging. Cantona zelf haat naar verluidt deze song. (Exotica Record, 1995)5. Billy Bragg: 'God's Footballer'Tussen al de opzwepende songs zorgt Billy Bragg voor het het ultieme rustpunt met deze ontroerende ode: "He scores goals on a Saturday And saves souls on a Sunday"6. U2 : 'Beautiful day'Recentste song uit dit lijstje maar nu al een onvervalste klassieker om overwinningen mee te vieren, wordt ook vaak gebruikt als theme bij voetbalprogramma's.7. Cockney Rejects : 'I'm Forever Blowing Bubbles'Oi, oi, de bandleden zijn trouwe supporters van West Ham United FC en hun hit "Forever Blowing Bubbles" is het lijflied van de West Ham supporters sinds de jaren 1920.In de jaren '30 een hit voor Louis Armstrong en jarenlang een vaste klassieker bij thuismatchen van Racing White Daring Molenbeek in de gloriejaren van het Belgisch voetbal, lang geleden dus.9. Doris Day: 'Que sera, sera'Ray Evans en Jay Livingston componeerden dit aanstekelijk lied, en Doris Day scoorde er in 1956 haar grootste hit mee.10. Jimmie Davis: 'You Are My Sunshine'Countryklassieker van Jimmie Davis uit 1940 en populair bij veel traditieclubs, ook in België.
The sound of Silence
Toen ik deze week op de radio een up-tempo cover van Take This Waltz van Leonard Cohen hoorde, begon ik vrolijk mee te neuriën. De wondere wereld der covers. Soms een weldaad, soms een geseling voor het oor. Maar hier was het meer dan geslaagd met een Cohen-song die zowaar vrolijk en aanstekelijk klinkt.
Nouvelle Vague
Ook vaak op de radio te horen is Nouvelle Vague, de Franse covergroep die illustere new wave classix een minuscuul bossa nova, samba of ambient jurkje aanmeet. Soms is het resultaat wonderlijk, soms tenenkrullend. De versie van Fade to Grey van Visage is bijvoorbeeld meer dan geslaagd. De stadsneurose wordt verplaatst naar een nachtelijk zwoel strand. Op de achtergrond hoor je de golfslag terwijl een exotische schoonheid meer fluistert dan zingt. Op ‘All My Colours’ van Echo and the bunnymen zingt Mc Cullogh overigens zelf mee. Andere versies zijn leuk maar gaan snel vervelen, just’t cant get enough van depeche mode of A forest van The Cure.
I Can't Escape Myself
De eerste keer dat ik de coverversie van het claustrofobische en broeierige The Sound nummer Can’t Escape hoorde, moest ik even slikken. Het zangeresje Phoebe croonde met zwoele stem ”I'm sick and I'm tired Of reasoning / Just want to break out /Kick off this skin /I can't escape myself “ Het gaf de dramatiek een geheel nieuwe dimensie. Ik ben benieuwd wat wijlen Adrian Borland van deze versie zou denken. Zelf vind ik het prima, maar vroeger zou ik allergisch geweest zijn voor zo’n trage en slome versie vol stilte. Ik had een bloedhekel aan stilte, altijd stond in die dagen de radio of de TV aan. Tijdens de bezinningsdagen in het college luisterden we steevast naar Simon & Garfunkel en the Sound of Silence. Bij ‘I’m a Rock’ moesten we dan in een kring zitten en een steen doorgeven. Wie de steen had moest zeggen wat er op zijn hart lag. Ik was als de dood voor stilte, dus verzon ik de stomste dingen om toch maar iets te zeggen.
Very local
Eind 1998 woonde ik een akoestisch solo optreden van Adrian Borland bij. Hij was al wat aangeschoten maar zong niettemin erg toonvast The Sound - klassiekers als Winning en Winter. Na het optreden raakten we in gesprek aan de toog. "So you’re a local bloke?" vroeg hij – "Yes, very local.", antwoordde ik. Hij lachte en het ijs was gebroken. We spraken over Britse post punk, het belang van Joy Division, en het geheim van goede lyrics. Mijn vriendin was ondertussen tijdens de afterparty aan het dansen op muziek van Prince en Kool & The Gang. Hij vond het jammer dat het publiek altijd die oude soundnummers wou horen en zijn solowerk – dat hij beter vond, ook tekstueel – negeerde. Ik kende zijn solowerk toen ook nog niet, dus kletste ik maar wat uit mijn nek, over hoe goed Jeopardy en From the Lions Mouth wel waren.
When a train goes by, it's such a sad sound
Ruim een jaar later – we woonden toen in een appartement drie hoog in Gent dicht bij de spoorweg – las ik op een blauwe maandag in een klein artikeltje in de krant dat Adrian Borland zich in London voor een trein had geworpen. Hij was 42 jaar. Zijn ultieme wanhoopsdaad wierp zo’n loodzware schaduw op zijn werk, dat ik lange tijd geen Soundplaat meer kon beluisteren. Pas de laatste jaren haal ik soms wel eens een plaatje boven. De ongelukkige Borland wist al in de vroege jaren tachtig dat "Silence Can speak louder than words". De ironie van het lot is dat ik zelf nu pas – weliswaar sporadisch - begin te verlangen naar echte stilte, en besef dat het haast nooit helemaal stil meer wordt. Het geluid van de ventilator, het geruis van het verkeer in de verte, de grasmachine van de buurman, Zuid-Afrikaanse vuvuzela's, er is altijd wel iets. De stilte is ook niet meer wat het geweest is.
Honderd jaar gezelligheid
Sana Valiulina, een Nederlandse schrijfster van Oost-Europese afkomst, brak in 2007 door met ‘Didar en Faroek’, een epische Sovjetroman. Nu drie jaar later pakt ze uit met al een even ambitieus ogende roman. In ‘Honderd jaar gezelligheid’ onderneemt ze een poging om de tijdsgeest en volksaard van Nederland, haar tweede vaderland, te vangen.
Hoofdpersonage is het rijkeluiskind Roland Warmer die net zijn gymnasiumdiploma behaalde. Zijn ambities zijn echter minimaal. Ondanks zijn goede afkomst wil hij niet verder studeren. Als advocaat of consultant wil hij toch niet door het leven gaan. Zijn ouders horen het in Keulen donderen als hij aankondigt om vuilnisman te willen worden. Als ambtenaar bij de reinigingsdienst heeft hij een echte missie, namelijk de vuilnishopen op te ruimen waarin zijn land verzuipt. Samen met zijn laaggeschoolde collega's tracht hij het hoofd boven water te houden. De volksbuurt de Bijlmer wordt zijn nieuwe en harde biotoop. Als een zondaar die wil boeten voor alles wat er in de samenleving fout loopt zakt Roland steeds verder in de smerigheid af. Dankbaarheid hoeft hij in deze etnische smeltpot niet te verwachten. Zijn verbaasde collega’s, het merendeel Antillianen en Surinamers, krijgen te horen dat hij er op staat om in het park de smerigste plekken onder handen te nemen. Zonder de gebruikelijke werkhandschoenen raapt hij de gebruikte spuiten en kapotjes op tot zijn handen bloeden en verzweren. Via de stront wil hij naar de sterren reiken. Zijn queeste naar de onderste laag van de Nederlandse maatschappij wordt steeds grotesker en surrealistischer.
Niet toevallig komt het motto van ‘Honderd jaar gezelligheid’ uit 'Titaantjes' van Nescio. In een zwierige, vitale en bij wijlen barokke stijl hekelt Sana Valiulina de verrotting en leegte van de materialistische maatschappij. Haar held wil - weliswaar bij gebrek aan een beter alternatief - vechten voor zijn idealen. Hij presenteert zich als de ultieme aardige jongen. Zijn vrijwillige 'symbolische' martelgang is een revolutionair daad. Wat de protagonist bezielt en wat zijn ware beweegredenen zijn wordt nooit helemaal duidelijk. Haaks op de titel is de sfeer eerder unheimlich dan gezellig. De grens tussen de nette, rijke buurt van Amsterdam en de volkse achterbuurten lijkt imaginair. De rijke burgers zijn even vulgair en obsceen in hun egoïsme als de armtierige types uit de krottenwijken. Beschaving is maar een laagje opsmuk in mondo Valiulina. Het leesplezier spat ondanks deze somber ogende thematiek van elke bladzijde. Ook de literaire referenties zijn legio. Valiulina knipoogt niet alleen naar Márquez' ‘Honderd jaar eenzaamheid’ maar ook naar 'Onder het plaveisel het moeras' uit de Tandeloze tijd-cyclus van A.F.Th. van der Heijden. ‘Honderd jaar gezelligheid’ is een naar alle kanten stuiterende satire, grillig, luchtig en af en toe onnavolgbaar en absurd. Aan het einde van de odyssee wordt duidelijk dat gezelligheid een veelkleurig lappendeken is. Als het te warm onder je voeten wordt, ben je beter af zonder.
Honderd jaar gezelligheid – Sana Valiulina
Uitgeverij: Prometheus
288 pagina’s
Prijs: €19,95
Bee Party
 |
| -Onze dinosaurus verkleed als een bij voor de Bee Party van 7 juli.- |
Niet alleen imkers en wouldbees spitsen nu de oren. Op het Bijenfeest van woensdag 7 juli - een van de vele activiteiten in het kader van biodiversiteit 2010 - zijn er op het grasveld voor het Museum van Natuurwetenschappen optredens met wereldmuziek, spelletjes, knutselactiviteiten en grimeersessies voor kinderen en nog veel meer verrassingen. Je kan verschillende producten proeven die enkel dankzij de bestuivers gemaakt worden. Op deze dag kan je tussen 10 en 18u uitzonderlijk gratis het museum bezoeken en aan de activiteiten deelnemen. Aan de museumkassa of op het feest koop je voor slechts 2 euro een "proefpas", waarmee je allerlei lekkers kan ontdekken.
De beste boekenwinkels ter wereld
Mooie boekenwinkels benaderen net als bibliotheken het paradijs op aarde. The Guardian stelde in 2008 een lijstje samen met de tien beste boekenwinkels ter wereld: Top shelves. De Brusselse boekhandel Posada staat daarin op een fraaie zevende plaats. Kleinschalig en gezelligheid is er troef. Op de blog spot cool stuff vind je een recentere lijst: The World’s 6 Coolest-Looking Bookstores. Hier gaat het vooral om imposante boekhandels. Op 1 staat hier eveneens Selexyz Dominicanen uit Maastricht. Op 4 staat El Ateneo uit Buenos Aires, en op 5 het Parijse Shakespeare & Co. Antiquarian Books (zie ill.), twee illustere boekenzaken waarover ik al eerder berichtte. Het is uiteraard allemaal nogal relatief en subjectief deze lijstjes. Het rommeligste, kleinste boekenwinkeltje uit Steenokkerzeel kan overigens de beste boekenwinkel ter wereld zijn als je juist daar voor een zacht prijsje het boek vindt dat je al zo lang zoekt.
Het gelijk van Heisenberg
Cynisme troef in 'Het gelijk van Heisenberg', de overrompelde debuutroman van columnist, theaterman en muzikant Frans Pollux (1977). Zijn literaire debuut laat zich niet makkelijk classiferen. Het is zowel een spannende avonturenroman, politieke satire als een rijke ideeënroman. Langzaam sleept Pollux zijn lezers in een wijdvertakt en niet-chronologisch opgebouwde toekomstverhaal. Eens dat gebeurt is, is er geen weg meer terug uit het intkzwarte universum van Pollux.
Het verhaal speelt zich af in een onbepaalde toekomst. Protagonist is Syris, een plichtgetrouwe ambtenaar werkzaam op het departement Fiscaliteit en Vrijhandel, afdeling Onderzoek. Hij leidt ogenschijnlijk een rimpelloos leven totdat een ramp van Bijbelse allure letterlijk alle sluizen in zijn leven openzet. Een heuse vloedgolf overspoelt zijn stad. Het lukt Syris ternauwernood om samen met enkele collega’s in een rubberboot aan een onmiddellijke verdrinkingsdood te ontsnappen. In een kerktoren schrijft hij over wat hem de laatste tijd allemaal overkomen is. Hij bleek schuldig aan marktkritisch denken en een bedreiging te vormen voor de gevestigde orde. Na zijn arrestatie ontdekte hij dat zijn vrouw hem bedroog. Samen met zijn onuitstaanbare collega Heino gaat hij in een rubberbootje op zoek naar een dokter. Langzamerhand komen de geheimen uit zijn leven boven water. Zijn vrouw Julia blijkt vermoord te zijn. Uit angst dat zijn huis bespioneerd wordt, woont hij al een tijdje in zijn auto.
Er hangt een waas van levensangst en verlies over 'Het gelijk van Heisenberg' dat zowel intrigeert als verwart. In een stilistisch gave stijl plaatst Pollux zijn gedesillusioneerde antiheld in een totalitaire dictatuur die naar "1984" van George Orwell knipoogt. De westerse onverschilligheid, de desillusie in de liefde en het failliet van de vrijemarkt economie zijn maar enkele van de thema'.s die Pollux in zijn megalomane roman verwerk. Het levert een spannende, veelgelaagde roman op die de lezer meermaals op het verkeerde been zet.
Het gelijk van Heisenber / Frans Pollux
Uitgever: Atlas
Prijs: € 19,90
351 bladzijden
ISBN 9789045016764
Secrets
Pas verschenen: het laatste deel in de stripreeks "Secrets", uitgegeven in de mooie collectie Impressies bij Dupuis. Frank Giroud spit een lang gekoesterd familiegeheim uit. Heden of verleden, in Frankrijk of elders, elk verhaal draait om een geheim. Protagonisten zijn twee studentes in het woelige Parijs van 1968. Mooi getekend door Marianne Duvivier en een intelligente plot, wat wil je nog meer?
Meer info over deze Franse stripreeks @ Library Wars
Secrets - L'écharde
verschenen: 28/05/2010
uitgever : Dupuis
Dépot légal : 05/2010
ISBN : 978-2-8001-4661-4
Prijs : 24€
Gentse bibliotheek van 21e eeuw krijgt vorm
De leeszaal als poort naar de stad. Het is een Spaans (Catalaans) - Belgisch architectenvennootschap dat geselecteerd werd om de Gentse bibliotheek van 21e eeuw op te trekken. Het tijdelijke vennootschap RCR won namelijk de ontwerpwedstrijd - via een selectieprocedure Open Oproep - om aan de Waalsekrook een moderne bibliotheek te bouwen. De Raad van Bestuur van de Waalse Krook kende gisteren de ontwerpopdracht definitief toe aan de tijdelijke vennootschap RCR Aranda Pigem Vilalta arquitectes (Girona) en Coussee & Goris architectenvennootschap (Gent).De plannen om op de site een multifunctioneel cultureel gebouw te plaatsen bestaan al meer dan een decennium. Het nieuwe complex moet voor de bezoekers, naast de mogelijkheid om boeken te ontlenen, ook een ontmoetingsplek en spontane leesplek zijn. De totaalinvestering voor het project bedraagt 64,5 miljoen euro. De eerste steenlegging zal normaliter plaats vinden in 2012. In 2015 zal de bibliotheek officieel geopend worden.
Het voorgestelde ontwerp van het winnende bureau is een zeer horizontaal ontwerp, opgebouwd uit verschillende niveaus die elk een verschillende functie hebben. De nieuwbouw bevat bovendien een ‘kreuk’ waardoor ter hoogte van Korianderstraat en Platteberg een nieuw openbaar plein ontstaat. Op het plein, in de kern van de site, sluiten een aantal publieke functies aan zoals een auditorium en een restaurant. Op dat niveau vinden we de jeugdbibliotheek.
Op het niveau daarboven vinden we een tweede, verhoogd plein dat rechtstreeks aansluit op de nieuwe bruggen en op die manier snelle verbindingen naar de rest van de stad realiseert. Het grote plein aan de voorkant dient als toegangsplateau, dat tegelijk ook de link zoekt met het jaagpad en het water. Het gebouw is lang, om de lichtinval zo optimaal mogelijk te kunnen benutten. Er is een grote leeskamer gesitueerd aan de gevelkant, waardoor meteen duidelijk wordt dat dit gebouw een bibliotheek is. Op de verdiepingen daarboven bevinden zich de kennisbibliotheek, de cultuurbibliotheek en het Centrum voor Nieuwe Media. Op het vijfde en bovenste niveau zijn er kantoren voorzien. Beelden van het concept vind je hier.
“… Het concept weet de correcte atmosfeer te creëren die een ‘Gentse’ bibliotheek wil oproepen: sereen, rustig, grondig, respectvol en toch maximaal uitnodigend tot ontmoeten. Het juiste evenwicht tussen gewoel en rust, tussen lawaai en stilte, tussen ontspanning en concentratie, tussen dynamiek en ernst… wordt in dit lyrische concept bereikt. Dit atypische concept betekent absoluut een vernieuwende architecturale approach van de belichaming van de bibliotheek als maatschappelijk begrip; incorporeert ondubbelzinnig een grote culturele duurzaamheid en zal zich positioneren wat zijn intelligente, communicatieve en onderzoeksdimensie betreft.” (fragment uit het juryverslag)
Alternatief ontwerp WaalseKrook niet weerhouden
 |
| -ontwerp boekentoren buro Meese- |
Het alternatief ontwerp van het architectenburo Meese voor de bibliotheek van de 21ste eeuw aan de WaalseKrook werd helaas niet door de jury weerhouden. Het atypische concept bood geen vernieuwende architecturale approach van de belichaming van de bibliotheek als maatschappelijk begrip. Volgende keer beter.
Verder lezen: Gentse bibliotheek van 21e eeuw krijgt vorm
Het iPad der geleidelijkheid
 | |
| ibookend (bron: variations on normal) |
Het iPad der geleidelijkheid - Zelf popel ik om de mogelijkheden van de iPad uit te testen, maar er zijn creatieve geesten die al een stap vooruit denken en nu al alternatieve gebruiksmogelijkheden bedenken voor dit gehypte whizzbang toestel dat de toekomst een nieuwe dimensie zal geven. Dominic Wilcox creërde een perfecte en stijlvolle boekensteun met de iPad, zodat deze broederlijk naast de klassieke papieren boeken kan staan. iBookend is in ieder geval een mooie allusie op het einde van een tijdperk. In de eerste auto's zat men ook alsof het een koets betrof. Dus waarom zou je je iPad dan niet als een klassiek boek klasseren?
Run into the dark of the night
 |
| Run into the dark of the night |
Aan de vitrine van de Jogging+ sportwinkel in de Luxemburgstraat in Brussel hangt al enige tijd deze intrigerende affiche. Het is me niet helemaal duidelijk of het over reflecterende Nike loopschoenen gaat of over een of ander nachtelijk loopevenement, maar het is in ieder geval een eye catcher.
Gouden Strop 2010 voor Bram Dehouck
Bram Dehouck werd bekroond met de Gouden Strop 2010 voor zijn debuutroman "De minzame moordenaar". De prijs bekroont elk jaar de spannendste Nederlandstalige misdaadroman. De jury loofde Dehouck omdat hij "een debuut schreef, dat meteen meesterschap bewijst". Dehoucks roman is geen klassieke whodunnit maar een sfeersvolle, psychologisch getinte misdaadroman. Setting is het Ieper van de Eerste Wereldoorlog.Eerder had deze Vlaamse auteur ook al de "Schaduwprijs" gekregen in de Melkweg in Amsterdam, een andere illustere prijs voor crime en thrillers. De Gouden Strop brengt de auteur 10.000 euro op. De allereerste laureaat van de prijs in 1986 was Jef Geeraerts met "De zaak alzheimer" dat later met veel succes verfilmd werd.
Abonneren op:
Berichten (Atom)
